Psalmaro 44
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ho Dio, per niaj oreloj ni aŭdis, niaj patroj rakontis al ni, Kion Vi faris en iliaj tagoj, en tempo antikva.
1Думнезеуле, ам аузит ку урекиле ноастре ши пэринций ноштри не-ау повестит лукрэриле пе каре ле-ай фэкут пе время лор, ын зилеле де одиниоарэ.
2Vi per Via mano forpelis popolojn, kaj ilin Vi enloĝigis; Popolojn Vi pereigis, kaj ilin Vi vastigis.
2Ку мына Та ай изгонит нямурь ка сэ-й сэдешть пе ей, ай ловит попоаре ка сэ-й ынтинзь пе ей.
3Ĉar ne per sia glavo ili akiris la teron, Kaj ne ilia brako helpis ilin; Sed nur Via dekstra mano kaj Via brako kaj la lumo de Via vizaĝo, Ĉar Vi ilin favoris.
3Кэч ну прин сабия лор ау пус мына пе царэ, ну брацул лор й-а мынтуит, чи дряпта Та, брацул Тэу, лумина Фецей Тале, пентру кэ ый юбяй.
4Vi estas mia Reĝo, ho Dio; Disponu helpon al Jakob.
4Думнезеуле, Ту ешть Ымпэратул меу: порунчеште избэвиря луй Иаков!
5Per Vi ni disbatos niajn malamikojn; Per Via nomo ni piedpremos niajn kontraŭbatalantojn.
5Ку Тине доборым пе врэжмаший ноштри, ку Нумеле Тэу здробим пе потривничий ноштри.
6Ĉar ne mian pafarkon mi fidas, Mia glavo min ne helpos.
6Кэч ну ын аркул меу мэ ынкред, ну сабия мя мэ ва скэпа;
7Sed Vi helpas nin kontraŭ niaj malamikoj, Kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.
7чи Ту не избэвешть де врэжмаший ноштри ши дай де рушине пе чей че не урэск.
8Dion ni gloros ĉiutage, Kaj Vian nomon ni dankos eterne. Sela.
8Ной, ын фиекаре зи, не лэудэм ку Думнезеу ши пуруря слэвим Нумеле Тэу.
9Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis, Kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.
9Дар Ту не лепезь, не акоперь де рушине, ну май ешь ку оштириле ноастре;
10Vi devigas nin forkuri de nia malamiko, Ke niaj malamantoj nin prirabu;
10не фачь сэ дэм досул ынаинтя врэжмашулуй, ши чей че не урэск ридикэ прэзь луате де ла ной.
11Vi fordonas nin por formanĝo, kiel ŝafojn, Kaj inter la popolojn Vi disĵetis nin;
11Не дай ка пе ниште ой де мынкат ши не рисипешть принтре нямурь.
12Vi vendis Vian popolon por nenio, Kaj prenis por ili nenian prezon;
12Винзь пе попорул Тэу пе нимик ши ну-л сокотешть де маре прец.
13Vi faris nin malestimataĵo por niaj najbaroj, Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj;
13Не фачь де окара вечинилор ноштри, де батжокура ши де рысул челор че не ынконжоарэ.
14Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj, Ke la nacioj balancas pri ni la kapon.
14Не фачь де поминэ принтре нямурь ши причинэ де клэтинаре дин кап принтре попоаре.
15Ĉiutage mia malhonoro estas antaŭ mi, Kaj honto kovras mian vizaĝon,
15Окара мя есте тотдяуна ынаинтя мя ши рушиня ымь акоперэ фаца
16Pro la voĉo de mokanto kaj insultanto, Antaŭ la vizaĝo de malamiko kaj venĝanto.
16ла гласул челуй че мэ батжокореште ши мэ окэрэште, ла ведеря врэжмашулуй ши рэзбунэторулуй.
17Ĉio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis, Kaj ni ne perfidiĝis al Via interligo.
17Тоате ачестя ни се ынтымплэ фэрэ ка ной сэ Те фи уйтат, фэрэ сэ фи кэлкат легэмынтул Тэу:
18Ne retiriĝis nia koro, Kaj niaj paŝoj ne deflankiĝis de Via vojo.
18да, инима ну ни с-а абэтут, паший ну ни с-ау депэртат де пе кэраря Та,
19Kiam Vi batis nin sur loko de ŝakaloj Kaj kovris nin per ombro de morto,
19ка сэ не здробешть ын локуинца шакалилор ши сэ не акоперь ку умбра морций.
20Tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio Kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:
20Дакэ ам фи уйтат Нумеле Думнезеулуй ностру ши не-ам фи ынтинс мыниле спре ун думнезеу стрэин,
21Ĉu Dio tion ne trovus? Li ja scias la sekretojn de la koro.
21н-ар шти Думнезеу лукрул ачеста, Ел, каре куноаште тайнеле инимий?
22Pro Vi ni ja estas mortigataj ĉiutage; Oni rigardas nin kiel ŝafojn por buĉo.
22Дар дин причина Та сунтем ынжунгияць ын тоате зилеле, сунтем привиць ка ниште ой сортите пентру мэчелэрие.
23Leviĝu, kial Vi dormas, mia Sinjoro? Vekiĝu, ne forpuŝu por ĉiam.
23Трезеште-Те! Пентру че дормь, Доамне? Трезеште-Те! Ну не лепэда пе вечие!
24Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon, Forgesas nian mizeron kaj nian suferon?
24Пентру че Ыць аскунзь Фаца? Пентру че уйць де ненорочиря ши апэсаря ноастрэ?
25Nia animo estas ja ĵetita en la polvon; Nia korpo kliniĝis al la tero.
25Кэч суфлетул не есте доборыт ын цэрынэ де мыхнире, трупул ностру есте липит де пэмынт.
26Leviĝu; helpu kaj savu nin pro Via boneco.
26Скоалэ-Те ка сэ не ажуць! Избэвеште-не, пентру бунэтатя Та!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.