Psalmaro 83

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script

1Ho Dio, ne silentu; Ne estu senparola kaj ne restu trankvila, ho Dio!

1Думнезеуле, ну тэчя! Ну тэчя ши ну Те одихни, Думнезеуле!

2Ĉar jen Viaj malamikoj ekbruis, Kaj Viaj malamantoj levis la kapon.

2Кэч ятэ кэ врэжмаший Тэй се фрэмынтэ ши чей че Те урэск ыналцэ капул.

3Kontraŭ Via popolo ili sekrete konspiras, Kaj ili konsiliĝas kontraŭ Viaj gardatoj.

3Фак планурь плине де виклешуг ымпотрива попорулуй Тэу ши се сфэтуеск ымпотрива челор окротиць де Тине.

4Ili diris: Ni iru, kaj ni ekstermu ilin el inter la popoloj, Ke oni ne plu rememoru la nomon de Izrael.

4„Вениць”, зик ей, „сэ-й нимичим дин мижлокул нямурилор, ка сэ ну се май поменяскэ нумеле луй Исраел!”

5Ĉar ili unuanime interkonsentis, Ili faris interligon kontraŭ Vi:

5Се стрынг тоць ку о инимэ, фак ун легэмынт ымпотрива Та:

6La tendoj de Edom kaj la Iŝmaelidoj, Moab kaj la Hagaridoj,

6кортуриле луй Едом ши исмаелиций, Моабул ши хагарениций,

7Gebal kaj Amon kaj Amalek, La Filiŝtoj kun la loĝantoj de Tiro;

7Гебал, Амон, Амалек, филистений ку локуиторий Тирулуй.

8Ankaŭ Asirio aliĝis al ili Kaj fariĝis helpo al la idoj de Lot. Sela.

8Асирия се унеште ши еа ку ей ши ышь ымпрумутэ брацул ей копиилор луй Лот.

9Faru al ili, kiel al Midjan, Kiel al Sisera, kiel al Jabin ĉe la torento Kiŝon,

9Фэ-ле ка луй Мадиан, ка луй Сисера, ка луй Иабин ла пырыул Кисон,

10Kiuj estis ekstermitaj en En-Dor Kaj fariĝis sterko por la tero.

10каре ау фост нимичиць ла Ен-Дор ши ау ажунс ун гуной пентру ынгрэшаря пэмынтулуй.

11Agu kun iliaj princoj kiel kun Oreb kaj Zeeb, Kaj kun ĉiuj iliaj estroj kiel kun Zebaĥ kaj Calmuna,

11Кэпетениилор лор фэ-ле ка луй Ореб ши Зееб, ши тутурор домнилор лор, ка луй Зебах ши Цалмуна!

12Kiuj diris: Ni ekposedu la loĝejon de Dio!

12Кэч ей зик: „Сэ пунем мына пе локуинцеле луй Думнезеу!”

13Ho mia Dio, similigu ilin al turniĝanta polvo, Al pajlrestaĵo antaŭ vento.

13Думнезеуле, фэ-й ка выртежул де праф, ка паюл луат де вынт,

14Kiel fajro bruligas arbaron, Kaj kiel flamo bruldezertigas montojn,

14ка фокул каре арде пэдуря ши ка флакэра каре апринде мунций!

15Tiel pelu ilin per Via ventego, Kaj per Via fulmotondro ilin timigu.

15Урмэреште-й астфел ку фуртуна Та ши багэ гроаза ын ей ку вижелия Та!

16Plenigu ilian vizaĝon per malhonoro, Por ke ili turniĝu al Via nomo, ho Eternulo.

16Акоперэ-ле фаца де рушине, ка сэ кауте Нумеле Тэу, Доамне!

17Ili estu hontigitaj kaj timigitaj por ĉiam, Ili malhonoriĝu kaj pereu.

17Сэ фие рушинаць ши ынгрозиць пе вечие, сэ ле рошяскэ образул де рушине ши сэ пярэ!

18Kaj ili eksciu, ke Vi, kies nomo estas ETERNULO, Estas sola Plejaltulo super la tuta tero.

18Ка сэ штие кэ нумай Ту, ал кэруй Нуме есте Домнул, Ту ешть Чел Пряыналт пе тот пэмынтул.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.