Psalmaro 83

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

Kralice Bible (1613)

1Ho Dio, ne silentu; Ne estu senparola kaj ne restu trankvila, ho Dio!

1Píseň a žalm Azafův.

2Ĉar jen Viaj malamikoj ekbruis, Kaj Viaj malamantoj levis la kapon.

2Bože, neodmlčujž se, nečiň se neslyše, aniž se upokojuj, ó Bože silný.

3Kontraŭ Via popolo ili sekrete konspiras, Kaj ili konsiliĝas kontraŭ Viaj gardatoj.

3Nebo aj, nepřátelé tvoji se bouří, a ti, kteříž tě v nenávisti mají, pozdvihují hlavy.

4Ili diris: Ni iru, kaj ni ekstermu ilin el inter la popoloj, Ke oni ne plu rememoru la nomon de Izrael.

4Chytře tajné rady proti lidu tvému skládají, a radí se proti těm, kteréž ty skrýváš,

5Ĉar ili unuanime interkonsentis, Ili faris interligon kontraŭ Vi:

5Říkajíce: Poďte, a vyhlaďme je, ať nejsou národem, tak aby ani zpomínáno nebylo více jména Izraelova.

6La tendoj de Edom kaj la Iŝmaelidoj, Moab kaj la Hagaridoj,

6Jednomyslněť se na tom spolu snesli, i smlouvou se proti tobě zavázali,

7Gebal kaj Amon kaj Amalek, La Filiŝtoj kun la loĝantoj de Tiro;

7Stánkové Idumejští a Izmaelitští, Moábští a Agarenští,

8Ankaŭ Asirio aliĝis al ili Kaj fariĝis helpo al la idoj de Lot. Sela.

8Gebálští a Ammonitští, a Amalechitští, Filistinští s obyvateli Tyrskými.

9Faru al ili, kiel al Midjan, Kiel al Sisera, kiel al Jabin ĉe la torento Kiŝon,

9Ano i Assyrští spojili se s nimi, jsouce na ruku synům Lotovým. Sélah.

10Kiuj estis ekstermitaj en En-Dor Kaj fariĝis sterko por la tero.

10Učiniž jim jako Madianským, jako Zizarovi, a jako Jabínovi při potoku Císon,

11Agu kun iliaj princoj kiel kun Oreb kaj Zeeb, Kaj kun ĉiuj iliaj estroj kiel kun Zebaĥ kaj Calmuna,

11Kteříž jsou do konce vyhlazeni v Endor, a učiněni hnůj země.

12Kiuj diris: Ni ekposedu la loĝejon de Dio!

12Nalož s nimi a s vůdci jejich jako s Gorébem, jako s Zébem, jako s Zebahem, a jako s Salmunou, se všemi knížaty jejich.

13Ho mia Dio, similigu ilin al turniĝanta polvo, Al pajlrestaĵo antaŭ vento.

13Neboť jsou řekli: Uvažme se dědičně v příbytky Boží.

14Kiel fajro bruligas arbaron, Kaj kiel flamo bruldezertigas montojn,

14Můj Bože, učiň to, ať jsou jako chumelice, a jako stéblo před větrem.

15Tiel pelu ilin per Via ventego, Kaj per Via fulmotondro ilin timigu.

15Jakož oheň spaluje les, a jako plamen zapaluje hory,

16Plenigu ilian vizaĝon per malhonoro, Por ke ili turniĝu al Via nomo, ho Eternulo.

16Tak ty je vichřicí svou stihej, a bouří svou ohrom je.

17Ili estu hontigitaj kaj timigitaj por ĉiam, Ili malhonoriĝu kaj pereu.

17Naplň tváře jejich zahanbením, tak aby hledali jména tvého, Hospodine.

18Kaj ili eksciu, ke Vi, kies nomo estas ETERNULO, Estas sola Plejaltulo super la tuta tero.

18Nechať se hanbí a děsí na věčné časy, a ať potupu nesou a zahynou.

no verse 19 in this text

19A tak ať poznají, že ty, kterýž sám jméno máš Hospodin, jsi nejvyšší nade vší zemí.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.