Psalmaro 50
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kralice Bible (1613)
1Dio de la dioj, la Eternulo, ekparolis, Kaj vokis la teron de la sunleviĝo ĝis la sunsubiro.
1Žalm Azafovi. Bůh silný, Bůh Hospodin mluvil, a přivolal zemi od východu slunce i od západu jeho.
2El Cion, la perfektaĵo de beleco, Dio ekbrilis.
2Z Siona v dokonalé kráse Bůh zastkvěl se.
3Nia Dio venas kaj ne silentas; Fajro ekstermanta estas antaŭ Li, Ĉirkaŭ Li estas granda ventego.
3Béřeť se Bůh náš, a nebude mlčeti; oheň před ním vše zžírati bude, a vůkol něho vichřice náramná.
4Li vokas la ĉielon supre kaj la teron, Por juĝi Sian popolon:
4Zavolal nebes s hůry i země, aby soudil lid svůj, řka:
5Kolektu al Mi Miajn fidelulojn, Kiuj faris kun Mi interligon ĉe oferdono.
5Shromažďte mi svaté mé, kteříž smlouvu se mnou učinili při obětech.
6Kaj la ĉielo proklamis Lian justecon, Ĉar Dio estas tiu juĝanto. Sela.
6I budou vypravovati nebesa spravedlnost jeho; nebo sám Bůh soudce jest. Sélah.
7Aŭskultu, ho Mia popolo, kaj Mi parolos; Ho Izrael, Mi atestos pri vi; Mi estas Dio, via Dio.
7Slyš, lide můj, a buduť mluviti, Izraeli, a buduť tebou osvědčovati. Já zajisté Bůh, Bůh tvůj jsem.
8Ne pro viaj oferdonoj Mi vin riproĉos, Ĉar viaj bruloferoj estas ĉiam antaŭ Mi.
8Nechci tě obviňovati z příčiny obětí tvých, ani zápalů tvých, že by vždycky přede mnou nebyli.
9Mi ne prenos el via domo bovidon, Nek el viaj kortoj kaprojn:
9Nevezmuť z domu tvého volka, ani z chlévů tvých kozlů.
10Ĉar al Mi apartenas ĉiuj bestoj en la arbaroj, Miloj da brutoj sur la montoj;
10Nebo má jest všecka zvěř lesní, i hovada na tisíci horách.
11Mi konas ĉiujn birdojn sur la montoj, Kaj ĉiuj bestoj de la kampoj estas antaŭ Mi.
11Já znám všecko ptactvo po horách, a zvěř polní před sebou mám.
12Se Mi fariĝus malsata, Mi ne dirus al vi, Ĉar al Mi apartenas la mondo, kaj ĉio, kio ĝin plenigas.
12Zlačním-li, nic tobě o to nedím; nebo můj jest okršlek zemský i plnost jeho.
13Ĉu Mi manĝas viandon de bovoj, Kaj ĉu Mi trinkas sangon de kaproj?
13Zdaliž jídám maso z volů, a pijím krev kozlovou?
14Oferdonu al Dio dankon, Kaj plenumu antaŭ la Plejaltulo viajn promesojn.
14Obětuj Bohu obět chvály, a plň Nejvyššímu své sliby;
15Voku Min en la tago de mizero; Mi vin liberigos, kaj vi Min gloros.
15A vzývej mne v den ssoužení, vytrhnu tě, a ty mne budeš slaviti.
16Sed al la malpiulo Dio diris: Por kio vi parolas pri Miaj leĝoj Kaj portas Mian interligon en via buŝo,
16Sic jinak bezbožníku praví Bůh: Což tobě do toho, že ty vypravuješ ustanovení má, a béřeš smlouvu mou v ústa svá,
17Dum vi malamas moralinstruon Kaj ĵetas Miajn vortojn malantaŭen de vi?
17Poněvadž jsi vzal v nenávist kázeň, a zavrhl jsi za sebe slova má.
18Kiam vi vidas ŝteliston, vi aliĝas al li, Kaj kun adultuloj vi estas partoprenanto;
18Vidíš-li zloděje, hned s ním běžíš, a s cizoložníky díl svůj máš.
19Vian buŝon vi uzas por malbono, Kaj via lango plektas falsaĵon;
19Ústa svá pouštíš ke zlému, a jazyk tvůj skládá lest.
20Vi sidas kaj parolas kontraŭ via frato, Pri la filo de via patrino vi kalumnias.
20Usazuješ se, a mluvíš proti bratru svému, a na syna matky své lehkost uvodíš.
21Tion vi faris, kaj Mi silentis; Kaj vi pensis, ke Mi estas tia, kiel vi. Mi punos vin, kaj Mi metos ĉion antaŭ viajn okulojn.
21To jsi činil, a já mlčel jsem. Měl-liž jsi ty se domnívati, že já tobě podobný budu? Nýbrž trestati tě budu, a představímť to před oči tvé.
22Komprenu ĉi tion, vi, kiuj forgesas Dion; Alie Mi disŝiros, kaj neniu savos.
22Srozumějtež tomu již aspoň vy, kteříž se zapomínáte na Boha, abych snad nepochytil, a nebyl by, kdo by vytrhl.
23Kiu oferdonas dankon, tiu Min honoras; Kaj kiu estas singarda en la vojo, Al tiu Mi aperigos Dian helpon.
23Kdož obětuje obět chvály, tenť mne uctí, a tomu, kdož napravuje cestu svou, ukáži spasení Boží.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.