Psalmaro 50
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Dio de la dioj, la Eternulo, ekparolis, Kaj vokis la teron de la sunleviĝo ĝis la sunsubiro.
1Een psalm van Asaf. De God der goden, Jahweh, spreekt en roept tot de aarde Van de opgang tot de ondergang der zon!
2El Cion, la perfektaĵo de beleco, Dio ekbrilis.
2Van Sion, de kroon der schoonheid, straalt God zijn heerlijkheid uit:
3Nia Dio venas kaj ne silentas; Fajro ekstermanta estas antaŭ Li, Ĉirkaŭ Li estas granda ventego.
3Hij komt, onze God, en zwijgt niet meer! Verterend vuur gaat voor Hem uit, De stormwind woedt om Hem heen!
4Li vokas la ĉielon supre kaj la teron, Por juĝi Sian popolon:
4Hij nodigt de hemelen uit, daarboven, En de aarde, om zijn volk te richten:
5Kolektu al Mi Miajn fidelulojn, Kiuj faris kun Mi interligon ĉe oferdono.
5“Brengt Mij mijn getrouwen bijeen, Die door offers het Verbond met Mij sloten!”
6Kaj la ĉielo proklamis Lian justecon, Ĉar Dio estas tiu juĝanto. Sela.
6En de hemelen verkondigen zijn gerechtigheid; Want God begint het gericht.
7Aŭskultu, ho Mia popolo, kaj Mi parolos; Ho Izrael, Mi atestos pri vi; Mi estas Dio, via Dio.
7Hoor, mijn volk, en laat Mij spreken; Het u betuigen, Israël: Ik Jahweh, uw God:
8Ne pro viaj oferdonoj Mi vin riproĉos, Ĉar viaj bruloferoj estas ĉiam antaŭ Mi.
8Niet om uw offers spreek Ik u vrij, Of om uw brandoffers, Mij zonder ophouden gebracht.
9Mi ne prenos el via domo bovidon, Nek el viaj kortoj kaprojn:
9Neen, Ik heb den stier uit uw stallen niet nodig, En geen bokken uit uw kooien.
10Ĉar al Mi apartenas ĉiuj bestoj en la arbaroj, Miloj da brutoj sur la montoj;
10Want Mij behoren alle dieren in het woud, Het vee en het wild op de bergen;
11Mi konas ĉiujn birdojn sur la montoj, Kaj ĉiuj bestoj de la kampoj estas antaŭ Mi.
11Ik ken alle vogels in de lucht, Van Mij is wat zich beweegt op het veld.
12Se Mi fariĝus malsata, Mi ne dirus al vi, Ĉar al Mi apartenas la mondo, kaj ĉio, kio ĝin plenigas.
12Had Ik honger, Ik behoefde het ú niet te zeggen, Want Mij behoort de aarde met wat ze bevat.
13Ĉu Mi manĝas viandon de bovoj, Kaj ĉu Mi trinkas sangon de kaproj?
13Of zou Ik soms stierenvlees eten, En bokkenbloed drinken?
14Oferdonu al Dio dankon, Kaj plenumu antaŭ la Plejaltulo viajn promesojn.
14Neen, breng als uw offer een loflied aan God, Onderhoud uw geloften, den Allerhoogste gebracht,
15Voku Min en la tago de mizero; Mi vin liberigos, kaj vi Min gloros.
15En roep Mij aan in tijden van nood: Dan zal Ik u redden, en gij zult Mij eren.
16Sed al la malpiulo Dio diris: Por kio vi parolas pri Miaj leĝoj Kaj portas Mian interligon en via buŝo,
16Hoe waagt gij het, over mijn geboden te spreken, En uw mond vol te hebben van mijn Verbond,
17Dum vi malamas moralinstruon Kaj ĵetas Miajn vortojn malantaŭen de vi?
17Terwijl gij toch de tucht veracht, En mijn woord in de wind slaat?
18Kiam vi vidas ŝteliston, vi aliĝas al li, Kaj kun adultuloj vi estas partoprenanto;
18Ziet gij een dief, gij loopt terstond met hem mee, En met echtbrekers gaat gij vriendschappelijk om.
19Vian buŝon vi uzas por malbono, Kaj via lango plektas falsaĵon;
19Uw mond vloeit over van boosheid, En uw tong weeft bedrog;
20Vi sidas kaj parolas kontraŭ via frato, Pri la filo de via patrino vi kalumnias.
20Gij spreekt schande over uw broeder, En werpt smaad op den zoon van uw moeder.
21Tion vi faris, kaj Mi silentis; Kaj vi pensis, ke Mi estas tia, kiel vi. Mi punos vin, kaj Mi metos ĉion antaŭ viajn okulojn.
21Dit hebt gij gedaan; en omdat Ik bleef zwijgen, Dacht gij nog: Ik ben niet beter dan gij. Daarom waarschuw Ik u, En breng het u onder het oog.
22Komprenu ĉi tion, vi, kiuj forgesas Dion; Alie Mi disŝiros, kaj neniu savos.
22Godvergetenen, neemt het ter harte; Anders verscheur Ik u, en er is niemand, die u zal redden!
23Kiu oferdonas dankon, tiu Min honoras; Kaj kiu estas singarda en la vojo, Al tiu Mi aperigos Dian helpon.
23Wie een loflied offert, eert Mij waarachtig, En wie deugdzaam leeft, hem toon Ik Gods heil!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.