Psalmaro 22
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Mia Dio, mia Dio, kial Vi forlasis min, Kaj estas malproksima de mia savo, de miaj plendaj paroloj?
1Voor muziekbegeleiding; wijze: De hinde van de dageraad. Een psalm van David. Mijn God, mijn God, zie op mij neer; Waarom hebt Gij mij verlaten? Waarom houdt Gij U ver van mijn hulp, Ver van mijn jammerklachten, mijn God?
2Mia Dio, mi vokas en la tago, kaj Vi ne respondas; En la nokto, kaj mi ne trovas trankvilon.
2Ik roep overdag, Gij antwoordt niet; Des nachts, maar ik vind geen rust.
3Sed Vi estas sankta, Ho Vi, kiu loĝas inter la glorado de Izrael.
3Toch troont Gij in het heiligdom, Gij, Israëls hoop!
4Vin fidis niaj patroj; Ili fidis, kaj Vi ilin helpis.
4Op U hebben onze vaderen vertrouwd, Op U zich verlaten, Gij hebt ze verlost;
5Al Vi ili kriadis kaj estis savataj; Vin ili fidis, kaj ili ne devis honti.
5Tot U geroepen, ze werden gered, Op U gerekend, ze zijn niet beschaamd.
6Sed mi estas vermo kaj ne homo; Mokata de la homoj, malestimata de la popolo.
6Doch ik ben maar een worm en geen mens, Door de wereld bespot, veracht door het volk;
7Ĉiuj, kiuj min vidas, insultas min, Malfermegas la buŝon, balancas la kapon, dirante:
7Al die mij zien, lachen mij uit, Grijnzen, en schudden meewarig het hoofd:
8Li apogis sin al la Eternulo: Tiu helpu lin; Tiu savu lin, se Li amas lin.
8“Hij heeft op Jahweh vertrouwd. Laat Die hem nu helpen, En hem verlossen, wanneer Hij hem liefheeft!”
9Vi eltiris ja min el la ventro, Vi zorgis pri mi sur la brusto de mia patrino.
9Ja, Gij zijt het, die mij uit de schoot hebt genomen, Die mij veilig deedt rusten aan de borst mijner moeder;
10Al Vi mi estis ĵetita de post la momento de mia naskiĝo; De la ventro de mia patrino Vi estas mia Dio.
10Bij mijn geboorte werd ik op uw knieën gelegd, Gij zijt mijn God van de moederschoot af.
11Ne malproksimiĝu de mi, Ĉar malfeliĉo estas proksima, kaj helpanton mi ne havas.
11Blijf dus niet verre van mij, Want de nood is nabij, en er is niemand die helpt!
12Ĉirkaŭis min multaj bovoj, Fortaj bovoj Baŝanaj stariĝis ĉirkaŭ mi.
12Bonkige stieren staan om mij heen, Buffels van Basjan omsingelen mij;
13Ili malfermegis kontraŭ mi siajn buŝojn, Kiel leono ŝiranta kaj krieganta.
13Ze sperren hun muil naar mij open Als verscheurende, brullende leeuwen.
14Kiel akvo mi disverŝiĝis, Kaj disiĝis ĉiuj miaj ostoj; Mia koro fariĝis kiel vakso, Fandiĝis en mia interno.
14Als water ben ik uitgegoten, Al mijn beenderen zijn ontwricht; Mijn hart is als was, Smelt weg in mijn borst.
15Mia forto elsekiĝis kiel peco da poto; Mia lango algluiĝis al mia palato; Kaj Vi metas min en tomban polvon.
15Mijn keel is droog als een scherf, Mijn tong kleeft aan mijn gehemelte vast; En in het stof van de dood Strekt Gij mij neer.
16Ĉar ĉirkaŭis min hundoj; Amaso da malbonuloj staras ĉirkaŭ mi; Ili mordas miajn manojn kaj piedojn.
16Dan komen honden om mij heen, Een bende boosdoeners houdt mij omlegerd; Ze doorboren mijn handen en voeten,
17Mi povas kalkuli ĉiujn miajn ostojn; Ili rigardas kaj konstante rigardas.
17Al mijn beenderen kan ik tellen. Ze werpen begerige blikken, En gluren mij aan;
18Ili dividas miajn vestojn inter si, Pri mia tuniko ili lotas.
18Verdelen mijn kleren onder elkander, En loten om mijn gewaad.
19Sed Vi, ho Eternulo, ne malproksimiĝu; Mia forto, rapidu, por helpi min.
19O Jahweh, blijf toch niet in de verte; Mijn Sterkte, snel mij te hulp!
20Savu de la glavo mian animon, Mian solan savu de la hundo.
20Bescherm mijn leven tegen het zwaard, Het enige, dat mij nog rest, tegen de honden;
21Savu min de buŝo de leono, Kaj helpu min kontraŭ kornoj de bubaloj.
21Red mij uit de muil van den leeuw, Mij arme, van de hoornen der buffels.
22Mi predikos Vian nomon al miaj fratoj; En la mezo de popola kunveno mi Vin gloros.
22Dan zal ik uw Naam aan mijn broeders verkonden, In de kring der gemeente U prijzen:
23Respektantoj de la Eternulo, gloru Lin; Tuta semo de Jakob, honoru Lin; Tuta semo de Izrael, estimegu Lin.
23“Looft Jahweh, gij die Hem vreest, Heel Jakobs geslacht; Brengt Hem ere en siddert voor Hem, Alle kinderen van Israël!”
24Ĉar Li ne malŝatis kaj ne malestimis la suferojn de premato, Kaj ne kaŝis antaŭ li Sian vizaĝon; Sed aŭskultis lin, kiam tiu kriis al Li.
24“Want nimmer heeft Hij versmaad of veracht De ellende van den verdrukte; Zijn aanschijn voor hem niet verborgen, Maar hem verhoord, als hij Hem riep!”
25Vin mi gloros en granda komunumo; Mi plenumos miajn promesojn antaŭ Liaj respektantoj.
25Dit zal mijn danklied voor U zijn In de grote gemeente! Dan zal ik ook mijn belofte vervullen Aan hen, die Hem vrezen:
26La humiluloj manĝu kaj satiĝu, Gloru la Eternulon Liaj serĉantoj; Via koro vivu eterne.
26De armen zullen eten, En worden verzadigd; Die Jahweh zoeken, zullen Hem loven. En hun hart zal eeuwig worden verkwikt.
27Rememoros kaj revenos al la Eternulo ĉiuj finoj de la mondo; Kaj kliniĝos antaŭ Vi ĉiuj popolaj familioj.
27Alle grenzen der aarde zullen het gedenken, En zich tot Jahweh bekeren, Alle stammen der heidenen Hem aanbidden!
28Ĉar al la Eternulo apartenas la reĝado; Li reĝas super la popoloj.
28Want Jahweh komt het koningschap toe, Hij is de Heerser der volken;
29Manĝos kaj kliniĝos ĉiuj grasuloj de la tero; Antaŭ Li genufleksos ĉiuj forirantaj al la tombo Kaj nepovantaj konservi sian animon viva.
29Hem alleen moeten huldigen alle machten der aarde! Dan buigen zich ook voor Hem neer, die in het stof zijn gezonken, En geen leven meer hebben.
30Naskotaro Lin servos; Oni predikos pri mia Sinjoro al la estonta generacio.
30Dan zal ook mijn zaad Hem dienen, En van den Heer gaan vertellen aan het volgend geslacht,
31Al naskota popolo oni venos kaj predikos Pri Lia justeco kaj pri Liaj faroj.
31Zijn goedheid verhalen aan het volk, dat nog geboren moet worden: Dat het Jahweh was, die het volbracht!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.