Psalmaro 10

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)

1Kial, ho Eternulo, Vi staras malproksime? Kial Vi kaŝas Vin en la tempo de la mizero?

1Waarom, Jahweh, zoudt Gij veraf blijven staan, U verbergen in tijden van nood?

2Pro la malhumileco de malbonulo suferas malriĉulo; Ili kaptiĝu per la artifikoj, kiujn ili elpensis.

2Waarom zou de arme zich ergeren aan de trots van den boze, In de listen worden verstrikt, die hij spon?

3Ĉar malbonulo fanfaronas pri la kapricoj de sia animo; Rabanto forlasas, malŝatas la Eternulon.

3Zie, de goddeloze pocht op zijn lusten, De woekeraar prijst zich gelukkig,

4Malpiulo en sia malhumileco ne esploras; En ĉiuj liaj pensoj Dio ne ekzistas.

4De zondaar trekt honend zijn neus op voor Jahweh, En denkt maar: “Hij straft niet; er is geen God!”

5Li ĉiam iras forte laŭ siaj vojoj; Viaj juĝoj estas tro alte super li; Ĉiujn siajn malamikojn li forspitas.

5Zijn wandel is altijd krom uw wetten gooit hij ver van zich af, En wie hem weerstaat, fluit hij uit;

6Li diris en sia koro: Mi ne ŝanceliĝos, De generacio al generacio neniam estos al mi malbone.

6Hij zegt bij zich zelf: “Nooit zal ik wankelen; Van geslacht tot geslacht treft mij ongeluk noch vloek!”

7Lia buŝo estas plena de malbenado, trompo, kaj malico; Sub lia lango estas suferigo kaj malvero.

7Zijn mond zit vol bedrog en geweld, Verderf en onheil kleven aan zijn tong.

8Inside li sidas en la vilaĝoj; Kaŝe li mortigas senkulpulon; Liaj okuloj spionas malriĉulon.

8Hij legt zich in hinderlaag achter de heggen, Om heimelijk de onschuld te moorden. Zijn ogen begluren den zwakke,

9Li sidas inside en kaŝita loko, kiel leono en la kaverno; Li insidas, por kapti malriĉulon; Kaj li kaptas malriĉulon, tirante lin en sian reton.

9Hij ligt op de loer als een leeuw in zijn hol; Hij besluipt den ongelukkige, om hem te bespringen, Grijpt hem vast, en sleept hem weg in zijn net.

10Li insidas, alpremiĝas, Kaj la malriĉulo falas en liajn fortajn ungegojn.

10Dan slaat hij hem neer, kromt zich over hem heen, En de ongelukkige valt in zijn klauwen.

11Li diras en sia koro: Dio forgesis, Li kovras Sian vizaĝon, Li neniam vidos.

11En hij zegt bij zich zelf: “God vergeet het! Hij verbergt zijn gelaat; Hij ziet het niet eens!”

12Leviĝu, ho Eternulo; ho Dio, levu Vian manon; Ne forgesu mizerulojn.

12Sta op dan Jahweh! Steek uw hand uit, o God; Vergeet de ongelukkigen niet!

13Por kio malpiulo malŝatas Dion, Kaj diras en sia koro, ke Vi ne postulos respondon?

13Waarom zou de booswicht God blijven honen, Bij zichzelf blijven zeggen: “Toch vergeldt Gij het niet!”

14Vi vidas ja, ĉar mizerojn kaj suferojn Vi rigardas, por redoni laŭ Via forto. Al Vi fordonas sin malriĉulo; Por orfo Vi estas helpanto.

14Gij ziet toch het leed en de ellende; Gij blikt er op neer, om ze te wreken! De zwakke verlaat zich op U, En een wees hebt Gij altijd geholpen!

15Rompu la brakon de malpiulo kaj malbonulo, Por ke eĉ serĉante lian malbonon, oni ĝin ne trovu.

15Verbrijzel de arm van zondaar en boze; Vergeld hem zijn misdaad, laat ze niet ongestraft.

16La Eternulo estas Reĝo por eterne kaj ĉiam, Pereis la idolistoj de Lia tero.

16Jahweh, wees Koning voor eeuwig en immer; Weg met de heidenen, weg uit zijn land!

17Deziron de humiluloj Vi aŭdas, ho Eternulo; Vi fortigas ilian koron, Vi atentigas Vian orelon,

17Hoor het smachtend verlangen der armen, o Jahweh; Luister naar de roep van hun hart:

18Por doni juĝon al orfo kaj premato, Por ke oni ĉesu peli homon de la tero.

18Om recht te verschaffen aan wees en verdrukte, Zodat ze niemand ter wereld meer vrezen.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.