Salmos 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Por que ficas de longe, SENHOR? Por que te escondes em tempos de angústia?
1Waarom, Jahweh, zoudt Gij veraf blijven staan, U verbergen in tijden van nood?
2Com arrogância, os ímpios perseguem os fracos. Eles são apanhados nas tramas que inventam.
2Waarom zou de arme zich ergeren aan de trots van den boze, In de listen worden verstrikt, die hij spon?
3Pois o ímpio se gaba dos desejos do seu coração. Ele abençoa o ganancioso e condena o SENHOR.
3Zie, de goddeloze pocht op zijn lusten, De woekeraar prijst zich gelukkig,
4O ímpio, no orgulho do seu rosto, não tem espaço em seus pensamentos para Deus.
4De zondaar trekt honend zijn neus op voor Jahweh, En denkt maar: “Hij straft niet; er is geen God!”
5Seus caminhos são prósperos em todo o tempo. Ele é arrogante, e as tuas leis estão longe da sua vista. Quanto a todos os seus adversários, ele zomba deles.
5Zijn wandel is altijd krom uw wetten gooit hij ver van zich af, En wie hem weerstaat, fluit hij uit;
6Ele diz em seu coração: “Não serei abalado. Por gerações não terei aflições.”
6Hij zegt bij zich zelf: “Nooit zal ik wankelen; Van geslacht tot geslacht treft mij ongeluk noch vloek!”
7Sua boca está cheia de maldição, engano e opressão. Debaixo da sua língua há maldade e iniquidade.
7Zijn mond zit vol bedrog en geweld, Verderf en onheil kleven aan zijn tong.
8Ele fica de tocaia perto das aldeias. De suas emboscadas, ele assassina o inocente. Seus olhos observam secretamente os indefesos.
8Hij legt zich in hinderlaag achter de heggen, Om heimelijk de onschuld te moorden. Zijn ogen begluren den zwakke,
9Ele espreita em segredo como um leão em sua emboscada. Ele fica de tocaia para apanhar o indefeso. Ele apanha o indefeso quando o atrai para a sua rede.
9Hij ligt op de loer als een leeuw in zijn hol; Hij besluipt den ongelukkige, om hem te bespringen, Grijpt hem vast, en sleept hem weg in zijn net.
10Os indefesos são esmagados. Eles desmoronam. Eles caem sob a sua força.
10Dan slaat hij hem neer, kromt zich over hem heen, En de ongelukkige valt in zijn klauwen.
11Ele diz em seu coração: “Deus se esqueceu. Ele esconde o seu rosto. Ele nunca verá isso.”
11En hij zegt bij zich zelf: “God vergeet het! Hij verbergt zijn gelaat; Hij ziet het niet eens!”
12Levanta-te, SENHOR! Ó Deus, ergue a tua mão! Não te esqueças dos indefesos.
12Sta op dan Jahweh! Steek uw hand uit, o God; Vergeet de ongelukkigen niet!
13Por que o ímpio condena a Deus, e diz em seu coração: “Deus não me pedirá contas”?
13Waarom zou de booswicht God blijven honen, Bij zichzelf blijven zeggen: “Toch vergeldt Gij het niet!”
14Mas tu vês o sofrimento e a dor. Tu atentas para eles, para tomá-los em tuas mãos. Tu ajudas a vítima e o órfão.
14Gij ziet toch het leed en de ellende; Gij blikt er op neer, om ze te wreken! De zwakke verlaat zich op U, En een wees hebt Gij altijd geholpen!
15Quebra o braço do ímpio. Quanto ao homem mau, busca a sua maldade até que não encontres mais nenhuma.
15Verbrijzel de arm van zondaar en boze; Vergeld hem zijn misdaad, laat ze niet ongestraft.
16O SENHOR é Rei para todo o sempre! As nações perecerão da sua terra.
16Jahweh, wees Koning voor eeuwig en immer; Weg met de heidenen, weg uit zijn land!
17SENHOR, tu ouviste o desejo dos humildes. Tu prepararás o coração deles. Tu farás com que os teus ouvidos ouçam,
17Hoor het smachtend verlangen der armen, o Jahweh; Luister naar de roep van hun hart:
18para julgar o órfão e o oprimido, para que o homem, que é da terra, não cause mais terror.
18Om recht te verschaffen aan wees en verdrukte, Zodat ze niemand ter wereld meer vrezen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.