Salmos 109
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Ó Deus do meu louvor, não fique em silêncio,
1Voor muziekbegeleiding. Een psalm van David. Mijn God, tot wien mijn loflied klinkt, Zwijg toch niet stil!
2pois abriram a boca do ímpio e a boca do engano contra mim. Falaram comigo com língua mentirosa.
2Want men zet een mond vol boosheid en bedrog tegen mij op, En belastert mij met leugentongen;
3Eles também me cercaram com palavras de ódio, e lutaram contra mim sem motivo.
3Men bestookt mij met woorden van haat, En bestrijdt mij zonder enige grond;
4Em troca do meu amor, eles são meus adversários; mas eu me dedico à oração.
4Men belaagt mij tot loon voor mijn liefde, En tot loon voor mijn bidden;
5Eles me retribuíram o mal pelo bem, e ódio pelo meu amor.
5Men vergeldt mij kwaad voor goed, En haat voor mijn liefde.
6Coloque um homem ímpio sobre ele. Que um adversário fique à sua direita.
6Stel een gewetenloos rechter over hem aan, En aan zijn rechterhand trede een valse aanklager op;
7Quando ele for julgado, que saia culpado. Que a sua oração se torne em pecado.
7Voor het gerecht worde hij schuldig bevonden, En smeke hij tevergeefs om genade.
8Que os seus dias sejam poucos. Que outro tome o seu cargo.
8Mogen zijn dagen maar kort zijn, En zijn ambt aan een ander vervallen.
9Que os seus filhos fiquem órfãos, e a sua esposa, viúva.
9Zijn kinderen mogen wezen, Zijn vrouw een weduwe worden;
10Que os seus filhos sejam mendigos errantes. Que sejam procurados em suas ruínas.
10Mogen zijn zonen als bedelaars zwerven, Zelfs uit hun krotten worden verjaagd.
11Que o credor se apodere de tudo o que ele tem. Que estranhos saquem o fruto do seu trabalho.
11De woekeraar legge beslag op heel zijn bezit, En vreemden mogen met zijn verdiensten gaan strijken.
12Que não haja ninguém para lhe estender bondade, nem haja quem tenha pena dos seus filhos órfãos.
12Laat niemand zich zijner ontfermen, Niemand zich over zijn wezen erbarmen;
13Que a sua posteridade seja exterminada. Na geração seguinte, que o nome deles seja apagado.
13Laat zijn kroost ten ondergang worden gedoemd, Zijn naam al verdwijnen in het eerste geslacht.
14Que a iniquidade de seus pais seja lembrada pelo SENHOR. Não deixe que o pecado de sua mãe seja apagado.
14Moge Jahweh de misdaad zijner vaderen gedenken, En de schuld van zijn moeder nooit worden gedelgd;
15Que estejam diante do SENHOR continuamente, para que ele elimine da terra a memória deles;
15Jahweh houde ze altijd voor ogen, Zodat zelfs hun aandenken van de aarde verdwijnt.
16porque ele não se lembrou de mostrar bondade, mas perseguiu o homem pobre e necessitado, e o de coração quebrantado, para matá-los.
16Want hij dacht er niet aan, barmhartig te zijn, Maar vervolgde den ellendige, arme en bedroefde ten dode.
17Sim, ele amou a maldição, e ela veio sobre ele. Ele não teve prazer na bênção, e ela se afastou dele.
17Hij hield van vervloeking: die treffe hem dan; Geen zegen wilde hij spreken: die blijve hem verre!
18Ele também se vestiu de maldição como se fosse sua roupa. Ela entrou em seu interior como água, e como óleo em seus ossos.
18De vloek trok hij aan als een kleed: Die dringe hem als water in het lijf, als olie in zijn gebeente;
19Que isso lhe seja como a roupa com a qual se cobre, como o cinto que está sempre ao redor dele.
19Die worde de mantel, waarin hij zich hult, De gordel, die hij altijd moet dragen.
20Esta é a recompensa dos meus adversários da parte do SENHOR, daqueles que falam o mal contra a minha alma.
20Zó moge Jahweh mijn haters vergelden, En die laag van mij lasteren!
21Mas aja em meu favor, ó DEUS, o Senhor, por amor do seu nome; porque o seu amor leal é bom, livre-me;
21Maar treed Gìj voor mij op, o Jahweh, mijn Heer, En red mij omwille van uw Naam naar de rijkdom uwer genade!
22pois sou pobre e necessitado. Meu coração está ferido dentro de mim.
22Want ik ben arm en ellendig, En mijn hart krimpt ineen in mijn borst;
23Eu desapareço como a sombra do entardecer. Sou sacudido para longe como um gafanhoto.
23Ik zink weg als een verdwijnende schaduw, Word voortgejaagd als een sprinkhanenzwerm;
24Meus joelhos estão fracos por causa do jejum. Meu corpo está magro e sem gordura.
24Van het vasten knikken mijn knieën, En mijn vermagerd lichaam schrompelt ineen.
25Eu também me tornei motivo de zombaria para eles. Quando me veem, balançam a cabeça.
25Zó ben ik hun een bespotting geworden; Die mij zien, schudden meewarig het hoofd.
26Ajude-me, SENHOR, meu Deus. Salve-me segundo o seu amor leal;
26Help mij, Jahweh, mijn God, En red mij naar uw genade;
27para que saibam que esta é a sua mão; que o SENHOR mesmo fez isso.
27Opdat men erkenne, dat het uw hand is, Jahweh: dat Gij het volbracht!
28Eles podem amaldiçoar, mas o Senhor abençoa. Quando se levantarem, serão envergonhados, mas o seu servo se alegrará.
28Laat hèn dan maar vloeken, als Gìj mij wilt zegenen; Mijn vijand zich schamen, maar uw knecht zich verheugen;
29Que os meus adversários sejam vestidos de desonra. Que eles se cubram com a sua própria vergonha como se fosse um manto.
29Mogen mijn tegenstanders met smaad worden bekleed, En zich in hun schande hullen als in een mantel!
30Darei muitas graças ao SENHOR com a minha boca. Sim, eu o louvarei no meio da multidão.
30Dan zal ik Jahweh juichend danken, En voor een talloze schare Hem prijzen;
31Pois ele se colocará à direita do necessitado, para salvá-lo daqueles que julgam a sua alma.
31Omdat Hij aan de rechterhand van den ongelukkige staat, Om hem te redden, van die hem verdoemen!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.