Salmos 109
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ó Deus do meu louvor, não fique em silêncio,
1Боже, славо моја, немој ћутати,
2pois abriram a boca do ímpio e a boca do engano contra mim. Falaram comigo com língua mentirosa.
2Јер се уста безбожничка и уста лукава на ме отворише; говоре са мном језиком лажљивим.
3Eles também me cercaram com palavras de ódio, e lutaram contra mim sem motivo.
3Речима злобним са свих страна гоне ме, и оружају се на ме низашта.
4Em troca do meu amor, eles são meus adversários; mas eu me dedico à oração.
4За љубав моју устају на мене, а ја се молим.
5Eles me retribuíram o mal pelo bem, e ódio pelo meu amor.
5Враћају ми зло за добро, и мржњу за љубав моју.
6Coloque um homem ímpio sobre ele. Que um adversário fique à sua direita.
6Постави над њим старешину безбожника, и противник нека му стане с десне стране.
7Quando ele for julgado, que saia culpado. Que a sua oração se torne em pecado.
7Кад се стане судити, нека изађе крив, и молитва његова нека буде грех.
8Que os seus dias sejam poucos. Que outro tome o seu cargo.
8Нека буду дани његови кратки, и власт његову нека добије други.
9Que os seus filhos fiquem órfãos, e a sua esposa, viúva.
9Деца његова нек буду сироте, и жена његова удовица.
10Que os seus filhos sejam mendigos errantes. Que sejam procurados em suas ruínas.
10Деца његова нек се потуцају и просе, и нека траже хлеба изван својих пустолина.
11Que o credor se apodere de tudo o que ele tem. Que estranhos saquem o fruto do seu trabalho.
11Нека му узме дужник све што има, и нека разграбе туђини муку његову.
12Que não haja ninguém para lhe estender bondade, nem haja quem tenha pena dos seus filhos órfãos.
12Нек се не нађе нико ко би га љубио, ни ко би се смиловао на сироте његове.
13Que a sua posteridade seja exterminada. Na geração seguinte, que o nome deles seja apagado.
13Наслеђе његово нек се затре, у другом колену нека погине име њихово.
14Que a iniquidade de seus pais seja lembrada pelo SENHOR. Não deixe que o pecado de sua mãe seja apagado.
14Безакоње старих његових нек се спомене у Господа, и грех матере његове нек се не избрише.
15Que estejam diante do SENHOR continuamente, para que ele elimine da terra a memória deles;
15Нека буду свагда пред Господом, и Он нека истреби спомен њихов на земљи;
16porque ele não se lembrou de mostrar bondade, mas perseguiu o homem pobre e necessitado, e o de coração quebrantado, para matá-los.
16Зато што се није сећао чинити милост, него је гонио човека ништег и убогог, и тужном у срцу тражио смрт.
17Sim, ele amou a maldição, e ela veio sobre ele. Ele não teve prazer na bênção, e ela se afastou dele.
17Љубио је клетву, нека га и стигне; није марио за благослов, нека и отиде од њега.
18Ele também se vestiu de maldição como se fosse sua roupa. Ela entrou em seu interior como água, e como óleo em seus ossos.
18Нек се обуче у клетву као у хаљину, и она нек уђе у њега као вода, и као уље у кости његове.
19Que isso lhe seja como a roupa com a qual se cobre, como o cinto que está sempre ao redor dele.
19Нек му она буде као хаљина, у коју се облачи, и као појас, којим се свагда паше.
20Esta é a recompensa dos meus adversários da parte do SENHOR, daqueles que falam o mal contra a minha alma.
20Таква плата нек буде од Господа онима који ме ненавиде, и који говоре зло на душу моју.
21Mas aja em meu favor, ó DEUS, o Senhor, por amor do seu nome; porque o seu amor leal é bom, livre-me;
21А мени, Господе, Господе, учини шта приличи имену Твом. Ти си добар, милошћу својом избави ме.
22pois sou pobre e necessitado. Meu coração está ferido dentro de mim.
22Јер сам невољан и ништ, и срце је моје рањено у мени.
23Eu desapareço como a sombra do entardecer. Sou sacudido para longe como um gafanhoto.
23Нестаје ме као сена, кад се одмиче; терају ме као скакавце.
24Meus joelhos estão fracos por causa do jejum. Meu corpo está magro e sem gordura.
24Колена моја изнемогоше од поста, и тело моје омрша.
25Eu também me tornei motivo de zombaria para eles. Quando me veem, balançam a cabeça.
25Постадох подсмех њима; видећи ме машу главом својом.
26Ajude-me, SENHOR, meu Deus. Salve-me segundo o seu amor leal;
26Помози ми, Господе, Боже мој, спаси ме по милости својој.
27para que saibam que esta é a sua mão; que o SENHOR mesmo fez isso.
27Нека познају да је ово Твоја рука, и Ти, Господе, да си ово учинио.
28Eles podem amaldiçoar, mas o Senhor abençoa. Quando se levantarem, serão envergonhados, mas o seu servo se alegrará.
28Они куну, а Ти благослови; устају, али нек се постиде, и слуга се Твој обрадује.
29Que os meus adversários sejam vestidos de desonra. Que eles se cubram com a sua própria vergonha como se fosse um manto.
29Нек се противници моји обуку у срамоту, и као хаљином нек се покрију стидом својим.
30Darei muitas graças ao SENHOR com a minha boca. Sim, eu o louvarei no meio da multidão.
30Хвалићу Господа веома устима својим, и усред многих славићу Га,
31Pois ele se colocará à direita do necessitado, para salvá-lo daqueles que julgam a sua alma.
31Јер стоји с десне стране убогоме, да би га спасао од оних који осуђују душу његову.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.