Salmi 109
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1O DIO della mia lode, non tacere;
1Боже, славо моја, немој ћутати,
2Perciocchè la bocca dell'empio e la bocca di frode si sono aperte contro a me; Hanno parlato meco con lingua bugiarda;
2Јер се уста безбожничка и уста лукава на ме отворише; говоре са мном језиком лажљивим.
3E mi hanno assediato con parole d'odio; E mi hanno fatta guerra senza cagione.
3Речима злобним са свих страна гоне ме, и оружају се на ме низашта.
4In vece dell'amore che ho loro portato, mi sono stati avversari; Ed io ho loro renduta preghiera.
4За љубав моју устају на мене, а ја се молим.
5Essi mi hanno renduto male per bene, E odio per lo mio amore.
5Враћају ми зло за добро, и мржњу за љубав моју.
6Costituisci il maligno sopra lui; E fa' che Satana gli stia alla destra.
6Постави над њим старешину безбожника, и противник нека му стане с десне стране.
7Quando sarà giudicato, esca condannato; E la sua preghiera gli torni in peccato.
7Кад се стане судити, нека изађе крив, и молитва његова нека буде грех.
8Sieno i suoi giorni pochi; Un altro prenda il suo ufficio.
8Нека буду дани његови кратки, и власт његову нека добије други.
9Sieno i suoi figliuoli orfani, E la sua moglie vedova.
9Деца његова нек буду сироте, и жена његова удовица.
10E vadano i suoi figliuoli del continuo vagando; E mendichino, ed accattino, uscendo fuor de' lor casolari.
10Деца његова нек се потуцају и просе, и нека траже хлеба изван својих пустолина.
11L'usuraio tenda la rete a tutto ciò ch'egli ha; E rubino gli strani le sue fatiche.
11Нека му узме дужник све што има, и нека разграбе туђини муку његову.
12Non siavi alcuno che stenda la sua benignità inverso lui; E non vi sia chi abbia pietà de' suoi orfani.
12Нек се не нађе нико ко би га љубио, ни ко би се смиловао на сироте његове.
13Sieno distrutti i suoi discendenti; Sia cancellato il lor nome nella seconda generazione.
13Наслеђе његово нек се затре, у другом колену нека погине име њихово.
14Sia ricordata l'iniquità de' suoi padri appo il Signore; E il peccato di sua madre non sia cancellato.
14Безакоње старих његових нек се спомене у Господа, и грех матере његове нек се не избрише.
15Sieno que' peccati del continuo nel cospetto del Signore; E stermini egli d'in su la terra la memoria di essi.
15Нека буду свагда пред Господом, и Он нека истреби спомен њихов на земљи;
16Perciocchè egli non si è ricordato d'usar benignità, Ed ha perseguitato l'uomo povero, ed afflitto, E tribolato di cuore, per uccider lo .
16Зато што се није сећао чинити милост, него је гонио човека ништег и убогог, и тужном у срцу тражио смрт.
17Poichè egli ha amata la maledizione, vengagli; E poichè non si è compiaciuto nella benedizione, allontanisi ella da lui.
17Љубио је клетву, нека га и стигне; није марио за благослов, нека и отиде од њега.
18E sia vestito di maledizione, come del suo manto; Ed entri quella come acqua nelle sue interiora, E come olio nelle sue ossa.
18Нек се обуче у клетву као у хаљину, и она нек уђе у њега као вода, и као уље у кости његове.
19Siagli quella a guisa di vestimento, del quale egli sia avvolto; Ed a guisa di cintura, della quale sempre sia cinto.
19Нек му она буде као хаљина, у коју се облачи, и као појас, којим се свагда паше.
20Tal sia, da parte del Signore, la ricompensa de' miei avversari, E di quelli che parlano male contro all'anima mia.
20Таква плата нек буде од Господа онима који ме ненавиде, и који говоре зло на душу моју.
21Ma tu, o Signore Iddio, opera inverso me, per amor del tuo Nome; Liberami, perciocchè la tua benignità è buona.
21А мени, Господе, Господе, учини шта приличи имену Твом. Ти си добар, милошћу својом избави ме.
22Perciocchè io sono afflitto, e povero; E il mio cuore è piagato dentro di me.
22Јер сам невољан и ништ, и срце је моје рањено у мени.
23Io me ne vo, come l'ombra quando dichina; Io sono agitato come una locusta.
23Нестаје ме као сена, кад се одмиче; терају ме као скакавце.
24Le mie ginocchia vacillano per li miei digiuni; E la mia carne è dimagrata, e non ha più grassezza alcuna.
24Колена моја изнемогоше од поста, и тело моје омрша.
25Ed anche son loro in vituperio; Quando mi veggono, scuotono la testa.
25Постадох подсмех њима; видећи ме машу главом својом.
26Aiutami, Signore Iddio mio; Salvami secondo la tua benignità.
26Помози ми, Господе, Боже мој, спаси ме по милости својој.
27E sappiano che questo è la tua mano, E che tu, Signore, hai fatto questo.
27Нека познају да је ово Твоја рука, и Ти, Господе, да си ово учинио.
28Essi malediranno, e tu benedirai; Si sono innalzati, ma saran confusi, Ed il tuo servitore si rallegrerà.
28Они куну, а Ти благослови; устају, али нек се постиде, и слуга се Твој обрадује.
29Sieno i miei avversari vestiti di vituperio, Ed avvolti della lor vergogna, come di un mantello.
29Нек се противници моји обуку у срамоту, и као хаљином нек се покрију стидом својим.
30Io celebrerò altamente il Signore colla mia bocca; E lo loderò in mezzo de' grandi.
30Хвалићу Господа веома устима својим, и усред многих славићу Га,
31Perciocchè egli sta alla destra del povero, Per salvar lo da quelli che lo condannano a morte.
31Јер стоји с десне стране убогоме, да би га спасао од оних који осуђују душу његову.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.