Salmi 35
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1O SIGNORE, contendi con quelli che contendono meco; Guerreggia con quelli che guerreggiano meco.
1Господе! Буди супарник супарницима мојим; удри оне који ударају на ме.
2Prendi lo scudo e la targa; E levati in mio aiuto.
2Узми оружје и штит, и дигни се мени у помоћ.
3E trai fuori la lancia, e serra il passo a quelli che mi perseguitano; Di' all'anima mia: Io son la tua salute.
3Потегни копље, и пресеци пут онима који ме гоне, реци души мојој: Ја сам спасење твоје.
4Sien confusi e svergognati quelli che cercano l'anima mia; Voltin le spalle, e sieno svergognati Quelli che macchinano del male contro a me.
4Нека се постиде и посраме који траже душу моју; нека се одбију натраг и постиде који ми зло хоће.
5Sien come pula al vento, E caccili l'Angelo del Signore.
5Нека буду као прах пред ветром, и анђео Господњи нека их прогони.
6Sia la via loro tutta tenebre, e sdruccioli; E perseguali l'Angelo del Signore.
6Нека буде пут њихов таман и клизав, и анђео Господњи нека их тера.
7Perciocchè senza cagione hanno fatta una fossa nascosta, Per tendervi la lor rete; Senza cagione l'hanno cavata all'anima mia.
7Јер низашта застреше мрежом јаму за мене, низашта ископаше јаму души мојој.
8Venga loro una sprovveduta ruina, E sieno presi colla lor propria rete che hanno tesa di nascosto, E cadano nella ruina che mi hanno apparecchiata.
8Нека дође на њега погибао ненадна, и мрежа коју је наместио нека улови њега, нека он у њу падне на погибао.
9Allora l'anima mia festeggerà nel Signore, E si rallegrerà nella sua salute.
9А душа ће се моја радовати о Господу, и веселиће се за помоћ Његову.
10Tutte le ossa mie diranno: O Signore, chi è pari a te, Che riscuoti il povero afflitto da chi è più forte di lui; Il povero afflitto, e il bisognoso, da chi lo spoglia?
10Све ће кости моје рећи: Господе! Ко је као Ти, који избављаш страдалца од оног који му досађује, и ништега и убогога од оног који га упропашћује?
11Falsi testimoni si levano; Mi domandano cose , delle quali non so nulla.
11Усташе на ме лажни сведоци; шта не знам, за оно ме питају.
12Mi rendono male per bene; Rendono sconforto all'anima mia.
12Плаћају ми зло за добро, и сиротовање души мојој.
13E pure io, quando essi erano infermi, mi vestiva d'un cilicio. Ed affliggeva l'anima mia col digiuno, E la mia orazione mi ritornava in seno.
13Ја се у болести њиховој облачих у врећу, мучих постом душу своју, и молитва се моја враћаше у прсима мојим.
14Io andava attorno, come se fosse stato per un mio amico, ovver fratello; Io andava chino, e vestito a bruno, Come uno che faccia cordoglio di sua madre.
14Као пријатељ, као брат поступах; бејах сетан и с обореном главом као онај који за матером жали.
15Ma quando io son zoppicato, essi se ne son rallegrati, E si sono adunati insieme; Gente da nulla si è adunata contro a me, senza che io lo sapessi; Mi hanno lacerato, senza mai restare;
15А они се радују кад се ја спотакнем, и купе се, купе се на ме, задају ране, не знам зашто, чупају и не престају.
16Insieme con profani beffatori giocolari, Digrignando i denti contro di me.
16С неваљалим и подругљивим беспосличарима шкргућу на ме зубима својим.
17O Signore, infino a quando vedrai queste cose? Ritrai l'anima mia dalle ruine loro, L'unica mia d'infra i leoncelli.
17Господе! Хоћеш ли дуго гледати? Отми душу моју од нападања њиховог, од ових лавова јединицу моју.
18Io ti celebrerò in gran raunanza; Io ti loderò in mezzo d'un gran popolo.
18Признаћу Те у сабору великом, усред многог народа хвалићу Те.
19Non rallegrinsi di me quelli che mi son nemici a torto; Non ammicchino con gli occhi quelli che mi odiano senza cagione.
19Да ми се не би светили који ми злобе неправедно, и намигивали очима који мрзе на ме низашта.
20Perciocchè non parlano giammai di pace; Anzi macchinano frodi contro a' pacifici della terra.
20Јер они не говоре о миру, него на мирне на земљи измишљају лажне ствари.
21Ed allargano la lor bocca contro a me, E dicono: Eia, Eia! l'occhio nostro ha pur veduto quello che desideravamo .
21Разваљују на ме уста своја, и говоре: Добро! Добро! Види око наше.
22O Signore, tu hai vedute queste cose ; non tacere; O Signore, non allontanarti da me.
22Видиш, Господе! Немој ћутати; Господе! Немој одступити од мене.
23Risvegliati, e destati, per far mi ragione; Dio mio, e Signor mio, risvegliati per difendere la mia causa.
23Пробуди се, устани на суд мој, Боже мој и Господе, и на парницу моју.
24O Signore Iddio mio, giudicami secondo la tua giustizia, E fa ' ch'essi non si rallegrino di me;
24Суди ми по правди својој, Господе, Боже мој, да ми се не свете.
25E non dicano nel cuor loro: Ehi! anima nostra; E non dicano: Noi l'abbiamo trangugiato.
25Не дај да говоре у срцу свом: Добро! То смо хтели! Не дај да говоре: Прождресмо га.
26Sieno svergognati e confusi tutti quanti Quelli che si rallegrano del mio male; Sieno vestiti di vergogna e di vituperio Quelli che si magnificano contro a me.
26Нек се постиде и посраме сви који се радују злу мом, нек се обуку у стид и у срам који се размећу нада мном.
27Cantino, e rallegrinsi Quelli che hanno buona affezione alla mia giustizia; E dicano del continuo: Magnificato sia il Signore, Che vuole la pace del suo servitore.
27Нека се радују и веселе који ми желе правду, и говоре једнако: Велик Господ, који жели мира слузи свом!
28E la mia lingua risonerà la tua giustizia E la tua laude, tuttodì.
28И мој ће језик казивати правду Твоју, и хвалу Теби сваки дан.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.