Salmi 44
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1O DIO, noi abbiamo udite colle nostre orecchie, I nostri padri ci hanno raccontate Le opere che tu operasti a' dì loro, A' dì antichi.
1Боже, својим ушима слушасмо, оци нам наши приповедаше дело које си учинио у њихово време, у старо време.
2Tu, col la tua mano, scacciasti le genti, e piantasti i nostri padri; Tu disertasti le nazioni, e propagginasti i nostri padri .
2Руком својом изгнао си народе, а њих посадио; искоренио си племена, а њих намножио.
3Perciocchè essi non conquistarono il paese colla loro spada, E il braccio loro non li salvò; Anzi la tua destra, e il tuo braccio, e la luce del tuo volto; Perciocchè tu li gradivi.
3Јер не задобише земље својим мачем, нити им мишица њихова поможе, него Твоја десница и Твоја мишица, и светлост лица Твог, јер Ти беху омилели.
4Tu, o Dio, sei lo stesso mio Re; Ordina le salvazioni di Giacobbe.
4Боже, царе мој, Ти си онај исти, пошљи помоћ Јакову!
5Per te noi cozzeremo i nostri nemici; Nel tuo Nome noi calpesteremo coloro che si levano contro a noi.
5С Тобом ћемо избости непријатеље своје, и с именом Твојим изгазићемо оне који устају на нас.
6Perciocchè io non mi confido nel mio arco, E la mia spada non mi salverà.
6Јер се не уздам у лук свој, нити ће ми мач мој помоћи.
7Anzi tu ci salverai da' nostri nemici, E renderai confusi quelli che ci odiano.
7Него ћеш нас Ти избавити од непријатеља наших, и ненавиднике наше посрамићеш.
8Noi ci glorieremo tuttodì in Dio, E celebreremo il tuo Nome in perpetuo. (Sela.)
8Богом ћемо се хвалити сваки дан, и име Твоје славићемо довека.
9E pure tu ci hai scacciati, e ci hai svergognati; E non esci più co' nostri eserciti.
9Али сад си нас повргао и посрамио, и не идеш с војском нашом.
10Tu ci hai fatto voltar le spalle dinanzi al nemico; E quelli che ci odiano ci hanno predati.
10Обраћаш нас те бежимо испред непријатеља, и непријатељи нас наши харају.
11Tu ci hai ridotti ad esser come pecore da mangiare; E ci hai dispersi fra le genti.
11Дао си нас као овце да нас једу, и по народима расејао си нас.
12Tu hai venduto il tuo popolo senza danari, E non hai fatto alcuno avanzo de' lor prezzi.
12У бесцење си продао народ свој, и ниси му подигао цене.
13Tu ci hai posti in vituperio appresso i nostri vicini, In beffa, e in ischerno a quelli che stanno d'intorno a noi.
13Дао си нас на подсмех суседима нашим, да нам се ругају и срамоте нас који живе око нас.
14Tu ci hai messi ad essere proverbiati fra le genti, Ed hai fatto che ci è scosso il capo contro fra i popoli.
14Начинио си од нас причу у народа, гледајући нас машу главом туђинци.
15Il mio vituperio è tuttodì davanti a me, E la vergogna della mia faccia mi ha coperto,
15Сваки је дан срамота моја преда мном, и стид је попао лице моје.
16Per la voce del vituperatore e dell'oltraggiatore; Per cagione del nemico e del vendicatore.
16Од речи подсмевачевих и ругачевих, и од погледа непријатељевих и осветљивчевих.
17Tutto questo ci è avvenuto, e non però ti abbiamo dimenticato, E non ci siam portati dislealmente contro al tuo patto.
17Све ово снађе нас; али не заборависмо Тебе, нити преступисмо завет Твој.
18Il cuor nostro non si è rivolto indietro, E i nostri passi non si sono sviati da' tuoi sentieri;
18Не одступи натраг срце наше, и стопе наше не зађоше с пута Твог.
19Quantunque tu ci abbi tritati, e messi in luogo di sciacalli; E ci abbi coperti d'ombra di morte.
19Кад си нас био у земљи змајевској, и покривао нас сеном смртним,
20Se noi avessimo dimenticato il Nome dell'Iddio nostro, Ed avessimo stese le mani ad alcun dio strano,
20Онда да бејасмо заборавили име Бога свог и подигли руке своје к Богу туђем,
21Iddio non ne farebbe egli inchiesta? Conciossiachè egli conosca i segreti del cuore.
21Не би ли Бог изнашао то? Јер Он зна тајне у срцу.
22Anzi, per cagion tua siamo uccisi tuttodì, Siam reputati come pecore da macello.
22А убијају нас за Тебе сваки дан; с нама поступају као с овцама кланицама.
23Risvegliati; perchè dormi, Signore? Destati, non iscacciar ci in perpetuo.
23Устани, што спаваш, Господе! Пробуди се, немој одбацити засвагда.
24Perchè nascondi la tua faccia? Perchè dimentichi la nostra afflizione e la nostra oppressione?
24Зашто кријеш лице своје? Заборављаш невољу и муку нашу?
25Conciossiachè la nostra anima sia abbassata fin nella polvere, E il nostro ventre sia attaccato alla terra.
25Душа наша паде у прах, тело је наше бачено на земљу.
26Levati in nostro aiuto, E riscuotici, per amor della tua benignità.
26Устани, помоћи наша, и избави нас ради милости своје.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.