Salmi 139
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1SIGNORE, tu mi hai investigato, e tu mi conosci.
1Господе! Ти ме кушаш и знаш.
2Tu vedi quando mi seggo, e quando mi alzo; Tu intendi da lungi il mio pensiero.
2Ти знаш кад седам и кад устанем; Ти знаш помисли моје издалека;
3Tu aggiri i miei sentieri e il mio ricetto; E sei usato a tutte le mie vie.
3Кад ходим и кад се одмарам, Ти си око мене, и све путеве моје видиш.
4Perciocchè non essendo ancora la parola sopra la mia lingua, Ecco, Signore, tu sai già il tutto.
4Још нема речи на језику мом, а Ти, Господе, гле, већ све знаш.
5Tu mi strigni dietro e davanti; E mi metti la mano addosso.
5Састраг и спред Ти си ме заклонио, и ставио на ме руку своју.
6La tua conoscenza è tanto maravigliosa che io non posso sottrarmene; E tanto eccelsa, che appo lei non posso nulla.
6Чудно је за ме знање Твоје, високо, не могу да га докучим.
7Dove me ne andrò d'innanzi al tuo Spirito? E dove me ne fuggirò dal tuo cospetto?
7Куда бих отишао од духа Твог, и од лица Твог куда бих побегао?
8Se io salgo in cielo, tu vi sei ; E se mi metto a giacere ne' luoghi bassi sotterra, eccoviti.
8Да изађем на небо, Ти си онде. Да сиђем у пакао, онде си.
9Se prendo le ale dell'alba, E vo a dimorar nell'estremità del mare;
9Да се дигнем на крилима од зоре, и преселим се на крај мора:
10Anche quivi mi condurrà la tua mano, E la tua destra mi prenderà.
10И онде ће ме рука Твоја водити, и држати ме десница Твоја.
11E se dico: Certo, le tenebre mi appiatteranno, La notte sarà luce d'intorno a me.
11Да кажем: Да ако ме мрак сакрије; али је и ноћ као видело око мене.
12Le tenebre stesse non possono oscurarti nulla; Anzi la notte ti risplende come il giorno; E le tenebre e la luce ti son tutt'uno.
12Ни мрак неће замрачити од Тебе, и ноћ је светла као дан: мрак је као видело.
13Conciossiachè tu possegga le mie reni; Tu mi hai composto nel seno di mia madre.
13Јер си Ти створио шта је у мени, саставио си ме у утроби матере моје.
14Io ti celebrerò; perciocchè io sono stato maravigliosamente formato In maniere stupende; Le tue opere son maravigliose, E l'anima mia lo sa molto bene.
14Хвалим Те, што сам дивно саздан. Дивна су дела Твоја, и душа моја то зна добро.
15La fabbrica delle mie ossa non ti fu celata, Quando io fui fatto in occulto, E lavorato nelle basse parti delle terra.
15Ниједна се кост моја није сакрила од Тебе, ако и јесам саздан тајно, откан у дубини земаљској.
16I tuoi occhi videro la massa informe del mio corpo; E tutte queste cose erano scritte nel tuo libro, Nel tempo che si formavano, Quando niuna di esse era ancora .
16Заметак мој видеше очи Твоје, у књизи је Твојој све то записано, и дани забележени, кад их још није било ниједног.
17Oh! quanto mi sono, o Dio, preziosi i tuoi pensamenti! Quanto son grandi le somme di essi!
17Како су ми недокучиве помисли Твоје, Боже! Како им је велик број!
18Se io li voglio annoverare, sono in maggior numero che la rena; Quando io mi risveglio, io sono ancora teco.
18Да их бројим, више их је него песка. Кад се пробудим, још сам с Тобом.
19Certo, o Dio, tu ucciderai l'empio; Perciò, uomini di sangue, dipartitevi da me.
19Да хоћеш, Боже, убити безбожника! Крвопије, идите од мене.
20Perciocchè i tuoi nemici ti hanno nominato a scelleratezza; Hanno preso in bocca il tuo Nome in vano.
20Они говоре ружно на Тебе; узимају име Твоје узалуд непријатељи Твоји.
21O Signore, non odio io quelli che t'odiano? E non mi accuoro io per quelli che si levano contro a te?
21Зар да не мрзим на оне, који на Те мрзе, Господе, и да се не гадим на оне који устају на Тебе?
22Io li odio d'un odio perfetto; Io li ho per nemici.
22Пуном мрзошћу мрзим на њих; непријатељи су ми.
23O Dio, investigami, e conosci il mio cuore; Provami, e conosci i miei pensieri;
23Окушај ме, Боже, и познај срце моје, испитај ме, и познај помисли моје.
24E vedi se vi è in me alcuna via iniqua; E giudami per la via del mondo.
24И види јесам ли на злом путу, и води ме на пут вечни.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.