Salmi 22
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1DIO mio, Dio mio, perchè mi hai lasciato? Perchè stai lontano dalla mia salute, e dalle parole del mio ruggire?
1Боже, Боже мој! Зашто си ме оставио удаљивши се од спасења мог, од речи вике моје?
2O Dio mio, io grido di giorno, e tu non rispondi; Di notte ancora, e non ho posa alcuna.
2Боже мој! Вичем дању, а Ти ме не слушаш, и ноћу али немам мира.
3E pur tu sei il Santo, Il Permanente, le lodi d'Israele.
3Свети, који живиш у похвалама Израиљевим!
4I nostri padri si son confidati in te; Si son confidati in te , e tu li hai liberati.
4У Тебе се уздаше оци наши, уздаше се, и Ти си их избављао.
5Gridarono a te, e furon liberati; In te si confidarono, e non furon confusi.
5Тебе призиваше, и спасаваше се; у Тебе се уздаше, и не осташе у срамоти.
6Ma io sono un verme, e non un uomo; Il vituperio degli uomini, e lo sprezzato fra il popolo.
6А ја сам црв, а не човек; подсмех људима и руг народу.
7Chiunque mi vede, si beffa di me, Mi stende il labbro, e scuote il capo;
7Који ме виде, сви ми се ругају, разваљују уста, машу главом,
8Dicendo: Egli si rimette nel Signore; liberilo dunque; Riscuotalo, poichè egli lo gradisce.
8И говоре: ослонио се на Господа, нека му помогне; нека га избави, ако га милује.
9Certo, tu sei quel che mi hai tratto fuor del seno; Tu mi hai affidato da che io era alle mammelle di mia madre.
9Та, Ти си ме извадио из утробе; Ти си ме умирио на сиси матере моје.
10Io fui gettato sopra te dalla matrice; Tu sei il mio Dio fin dal seno di mia madre.
10За Тобом пристајем од рођења, од утробе матере моје Ти си Бог мој.
11Non allontanarti da me; perciocchè l'angoscia è vicina, E non vi è alcuno che mi aiuti.
11Не удаљуј се од мене; јер је невоља близу, а нема помоћника.
12Grandi tori mi hanno circondato; Possenti tori di Basan mi hanno intorniato;
12Оптече ме мноштво телаца; јаки волови васански опколише ме;
13Hanno aperta la lor gola contro a me, Come un leone rapace e ruggente.
13Развалише на ме уста своја. Лав је гладан и риче.
14Io mi scolo come acqua, E tutte le mie ossa si scommettono; Il mio cuore è come cera, E si strugge nel mezzo delle mie interiora.
14Као вода разлих се; расуше се све кости моје; срце моје поста као восак, растопило се у мени.
15Il mio vigore è asciutto come un testo, E la mia lingua è attaccata alla mia gola; Tu mi hai posto nella polvere della morte.
15Сасуши се као цреп крепост моја, и језик мој приону за грло, и у прах смртни мећеш ме.
16Perciocchè cani mi hanno circondato; Uno stuolo di maligni mi ha intorniato; Essi mi hanno forate le mani ed i piedi.
16Опколише ме пси многи; чета зликоваца иде око мене, прободоше руке моје и ноге моје.
17Io posso contar tutte le mie ossa; Essi mi riguardano, e mi considerano.
17Могао бих избројати све кости своје. Они гледају, и од мене начинише ствар за гледање.
18Si spartiscono fra loro i miei vestimenti, E tranno la sorte sopra la mia vesta.
18Деле хаљине моје међу собом, и за доламу моју бацају жреб.
19Tu dunque, Signore, non allontanarti; Tu che sei la mia forza, affrettati a soccorrermi.
19Али Ти, Господе, не удаљуј се. Сило моја, похитај ми у помоћ.
20Riscuoti l'anima mia dalla spada, L'unica mia dalla branca del cane.
20Избави од мача душу моју, од пса јединицу моју.
21Salvami dalla gola del leone, Ed esaudiscimi, liberandomi dalle corna de' liocorni.
21Сачувај ме од уста лавових, и од рогова биволових, чувши, избави ме.
22Io racconterò il tuo Nome a' miei fratelli; Io ti loderò in mezzo della raunanza.
22Казујем име Твоје браћи; усред скупштине хвалићу Те.
23Voi che temete il Signore, lodatelo; Glorificatelo voi , tutta la progenie di Giacobbe; E voi tutta la generazione d'Israele, abbiate timor di lui.
23Који се бојите Господа, хвалите Га. Све семе Јаковљево! Поштуј Га. Бој Га се, све семе Израиљево!
24Perciocchè egli non ha sprezzata, nè disdegnata l'afflizione dell'afflitto; E non ha nascosta la sua faccia da lui; E quando ha gridato a lui, l'ha esaudito.
24Јер се не оглуши молитве ништег нити је одби; не одврати од њега лице своје, него га услиши кад Га зазва.
25Da te io ho l'argomento della mia lode in grande raunanza; Io adempirò i miei voti in presenza di quelli che ti temono.
25Тебе ћу хвалити на скупштини великој; завете своје свршићу пред онима који се Њега боје.
26I mansueti mangeranno, e saranno saziati; Que' che cercano il Signore lo loderanno; Il vostro cuore viverà in perpetuo.
26Нека једу убоги и насите се, и нека хвале Господа који Га траже; живо да буде срце ваше довека.
27Tutte le estremità della terra ne avranno memoria, E si convertiranno al Signore; E tutte le nazioni delle genti adoreranno nel suo cospetto.
27Опоменуће се и обратиће се ка Господу сви крајеви земаљски, и поклониће се пред Њим сва племена незнабожачка.
28Perciocchè al Signore appartiene il regno; Ed egli è quel che signoreggia sopra le genti.
28Јер је Господње царство; Он влада народима.
29Tutti i grassi della terra mangeranno ed adoreranno; Parimente tutti quelli che scendono nella polvere, E che non possono mantenersi in vita, s'inchineranno davanti a lui.
29Јешће и поклониће се сви претили на земљи; пред Њим ће пасти сви који силазе у прах, који не могу сачувати душу своју у животу.
30La lor posterità gli servirà; Ella sarà annoverata per generazione al Signore.
30Семе ће њихово служити Њему. Казиваће се за Господа роду потоњем.
31Essi verranno, ed annunzieranno la sua giustizia; Ed alla gente che ha da nascere ciò ch'egli avrà operato.
31Доћи ће, и казиваће правду Његову људима његовим, који ће се родити; јер је Он учинио ово.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.