Salmos 22
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Meu Deus, meu Deus, por que me desamparou? Por que está tão longe de me salvar, e das palavras do meu gemido?
1Боже, Боже мој! Зашто си ме оставио удаљивши се од спасења мог, од речи вике моје?
2Meu Deus, eu clamo de dia, mas não responde; de noite, e não me calo.
2Боже мој! Вичем дању, а Ти ме не слушаш, и ноћу али немам мира.
3Contudo, você é santo, você que habita nos louvores de Israel.
3Свети, који живиш у похвалама Израиљевим!
4Nossos pais confiaram em você. Eles confiaram, e você os livrou.
4У Тебе се уздаше оци наши, уздаше се, и Ти си их избављао.
5Clamaram a você, e foram libertos. Confiaram em você, e não foram decepcionados.
5Тебе призиваше, и спасаваше се; у Тебе се уздаше, и не осташе у срамоти.
6Mas eu sou verme, e não homem; opróbrio dos homens, e desprezado pelo povo.
6А ја сам црв, а не човек; подсмех људима и руг народу.
7Todos os que me veem zombam de mim. Eles me insultam com os lábios. Eles balançam a cabeça, dizendo:
7Који ме виде, сви ми се ругају, разваљују уста, машу главом,
8“Ele confia no SENHOR. Que ele o livre. Que ele o resgate, já que nele se agrada.”
8И говоре: ослонио се на Господа, нека му помогне; нека га избави, ако га милује.
9Contudo, você me tirou do ventre. Você me fez confiar quando eu ainda estava aos seios de minha mãe.
9Та, Ти си ме извадио из утробе; Ти си ме умирио на сиси матере моје.
10Fui lançado sobre você desde o ventre materno. Você é o meu Deus desde que minha mãe me deu à luz.
10За Тобом пристајем од рођења, од утробе матере моје Ти си Бог мој.
11Não fique longe de mim, pois a angústia está perto. Pois não há ninguém para ajudar.
11Не удаљуј се од мене; јер је невоља близу, а нема помоћника.
12Muitos touros me cercaram. Fortes touros de Basã me rodearam.
12Оптече ме мноштво телаца; јаки волови васански опколише ме;
13Eles abrem bem as suas bocas contra mim, como leões que despedaçam a presa e rugem.
13Развалише на ме уста своја. Лав је гладан и риче.
14Sou derramado como água. Todos os meus ossos estão desconjuntados. Meu coração é como cera. Derreteu-se dentro de mim.
14Као вода разлих се; расуше се све кости моје; срце моје поста као восак, растопило се у мени.
15Minha força secou-se como um caco de barro. Minha língua gruda no céu da boca. Você me levou ao pó da morte.
15Сасуши се као цреп крепост моја, и језик мој приону за грло, и у прах смртни мећеш ме.
16Pois cães me cercaram. Um bando de malfeitores me rodeou. Eles traspassaram minhas mãos e meus pés.
16Опколише ме пси многи; чета зликоваца иде око мене, прободоше руке моје и ноге моје.
17Posso contar todos os meus ossos. Eles me olham e me encaram.
17Могао бих избројати све кости своје. Они гледају, и од мене начинише ствар за гледање.
18Eles dividem as minhas vestes entre si. Eles lançam sortes sobre a minha roupa.
18Деле хаљине моје међу собом, и за доламу моју бацају жреб.
19Mas não fique longe, SENHOR. Você é o meu socorro. Apresse-se em me ajudar!
19Али Ти, Господе, не удаљуј се. Сило моја, похитај ми у помоћ.
20Livre a minha alma da espada, a minha vida preciosa do poder do cão.
20Избави од мача душу моју, од пса јединицу моју.
21Salve-me da boca do leão! Sim, você me resgatou dos chifres dos bois selvagens.
21Сачувај ме од уста лавових, и од рогова биволових, чувши, избави ме.
22Declararei o seu nome aos meus irmãos. No meio da congregação, eu o louvarei.
22Казујем име Твоје браћи; усред скупштине хвалићу Те.
23Vocês que temem ao SENHOR, louvem-no! Todos vocês, descendentes de Jacó, glorifiquem-no! Reverenciem-no, todos vocês, descendentes de Israel!
23Који се бојите Господа, хвалите Га. Све семе Јаковљево! Поштуј Га. Бој Га се, све семе Израиљево!
24Pois ele não desprezou nem abominou a aflição do aflito, nem escondeu dele o seu rosto; mas quando ele clamou, ele ouviu.
24Јер се не оглуши молитве ништег нити је одби; не одврати од њега лице своје, него га услиши кад Га зазва.
25O meu louvor a você será na grande congregação. Cumprirei os meus votos diante daqueles que o temem.
25Тебе ћу хвалити на скупштини великој; завете своје свршићу пред онима који се Њега боје.
26Os humildes comerão e se fartarão. Louvarão ao SENHOR aqueles que o buscam. Que os corações de vocês vivam para sempre.
26Нека једу убоги и насите се, и нека хвале Господа који Га траже; живо да буде срце ваше довека.
27Todos os confins da terra se lembrarão e se voltarão para o SENHOR. Todas as famílias das nações adorarão diante de você.
27Опоменуће се и обратиће се ка Господу сви крајеви земаљски, и поклониће се пред Њим сва племена незнабожачка.
28Pois o reino é do SENHOR. Ele é o governante sobre as nações.
28Јер је Господње царство; Он влада народима.
29Todos os ricos da terra comerão e adorarão. Todos os que descem ao pó se prostrarão diante dele, até mesmo aquele que não consegue manter a sua alma viva.
29Јешће и поклониће се сви претили на земљи; пред Њим ће пасти сви који силазе у прах, који не могу сачувати душу своју у животу.
30A posteridade o servirá. As gerações futuras ouvirão falar sobre o Senhor.
30Семе ће њихово служити Њему. Казиваће се за Господа роду потоњем.
31Eles virão e declararão a sua justiça a um povo que ainda vai nascer, pois ele o fez.
31Доћи ће, и казиваће правду Његову људима његовим, који ће се родити; јер је Он учинио ово.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.