مزامیر 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ای خدای من، ای خدای من، چرا مراترک کرده‌ای و از نجات من و سخنان فریادم دور هستی؟
1Боже, Боже мој! Зашто си ме оставио удаљивши се од спасења мог, од речи вике моје?
2ای خدای من در روز می خوانم و مرا اجابت نمی کنی. در شب نیز و مراخاموشی نیست.
2Боже мој! Вичем дању, а Ти ме не слушаш, и ноћу али немам мира.
3و اما تو قدوس هستی، ای که بر تسبیحات اسرائیل نشسته‌ای.
3Свети, који живиш у похвалама Израиљевим!
4پدران ما بر توتوکل داشتند. بر تو توکل داشتند و ایشان راخلاصی دادی.
4У Тебе се уздаше оци наши, уздаше се, и Ти си их избављао.
5نزد تو فریاد برآوردند و رهایی یافتند. بر تو توکل داشتند، پس خجل نشدند.
5Тебе призиваше, и спасаваше се; у Тебе се уздаше, и не осташе у срамоти.
6و اما من کرم هستم و انسان نی. عار آدمیان هستم و حقیر شمرده شده قوم.
6А ја сам црв, а не човек; подсмех људима и руг народу.
7هرکه مرا بیند به من استهزا می‌کند. لبهای خود را باز می‌کنند وسرهای خود را می‌جنبانند (و می‌گویند):
7Који ме виде, сви ми се ругају, разваљују уста, машу главом,
8«برخداوند توکل کن پس او را خلاصی بدهد. او رابرهاند چونکه به وی رغبت می‌دارد.»
8И говоре: ослонио се на Господа, нека му помогне; нека га избави, ако га милује.
9زیرا که تومرا از شکم بیرون آوردی؛ وقتی که بر آغوش مادر خود بودم مرا مطمئن ساختی.
9Та, Ти си ме извадио из утробе; Ти си ме умирио на сиси матере моје.
10از رحم برتو انداخته شدم. از شکم مادرم خدای من توهستی.
10За Тобом пристајем од рођења, од утробе матере моје Ти си Бог мој.
11از من دور مباش زیرا تنگی نزدیک است. و کسی نیست که مدد کند.
11Не удаљуј се од мене; јер је невоља близу, а нема помоћника.
12گاوان نربسیار دور مرا گرفته‌اند. زورمندان باشان مرااحاطه کرده‌اند.
12Оптече ме мноштво телаца; јаки волови васански опколише ме;
13دهان خود را بر من باز کردند، مثل شیر درنده غران.
13Развалише на ме уста своја. Лав је гладан и риче.
14مثل آب ریخته شده‌ام. وهمه استخوانهایم از هم گسیخته. دلم مثل موم گردیده، در میان احشایم گداخته شده است.
14Као вода разлих се; расуше се све кости моје; срце моје поста као восак, растопило се у мени.
15قوت من مثل سفال خشک شده و زبانم به کامم چسبیده. و مرا به خاک موت نهاده‌ای.
15Сасуши се као цреп крепост моја, и језик мој приону за грло, и у прах смртни мећеш ме.
16زیراسگان دور مرا گرفته‌اند. جماعت اشرار مرا احاطه کرده، دستها و پایهای مرا سفته‌اند.
16Опколише ме пси многи; чета зликоваца иде око мене, прободоше руке моје и ноге моје.
17همه استخوانهای خود را می‌شمارم. ایشان به من چشم دوخته، می‌نگرند.
17Могао бих избројати све кости своје. Они гледају, и од мене начинише ствар за гледање.
18رخت مرا در میان خود تقسیم کردند. و بر لباس من قرعه انداختند.
18Деле хаљине моје међу собом, и за доламу моју бацају жреб.
19اما تو‌ای خداوند دور مباش. ای قوت من برای نصرت من شتاب کن.
19Али Ти, Господе, не удаљуј се. Сило моја, похитај ми у помоћ.
20جان مرا از شمشیرخلاص کن. و یگانه مرا از دست سگان.
20Избави од мача душу моју, од пса јединицу моју.
21مرا ازدهان شیر خلاصی ده. ای که از میان شاخهای گاووحشی مرا اجابت کرده‌ای.
21Сачувај ме од уста лавових, и од рогова биволових, чувши, избави ме.
22نام تو را به برادران خود اعلام خواهم کرد. در میان جماعت تو راتسبیح خواهم خواند.
22Казујем име Твоје браћи; усред скупштине хвалићу Те.
23ای ترسندگان خداوند او را حمد گویید. تمام ذریت یعقوب او را تمجید نمایید. و جمیع ذریت اسرائیل از وی بترسید.
23Који се бојите Господа, хвалите Га. Све семе Јаковљево! Поштуј Га. Бој Га се, све семе Израиљево!
24زیرا مسکنت مسکین را حقیر و خوار نشمرده، و روی خود رااز او نپوشانیده است. و چون نزد وی فریاد برآورداو را اجابت فرمود.
24Јер се не оглуши молитве ништег нити је одби; не одврати од њега лице своје, него га услиши кад Га зазва.
25تسبیح من در جماعت بزرگ از تو است. نذرهای خود را به حضورترسندگانت ادا خواهم نمود.
25Тебе ћу хвалити на скупштини великој; завете своје свршићу пред онима који се Њега боје.
26حلیمان غذاخورده، سیر خواهند شد. و طالبان خداوند او راتسبیح خواهند خواند. و دلهای شما زیست خواهد کرد تا ابدالاباد.
26Нека једу убоги и насите се, и нека хвале Господа који Га траже; живо да буде срце ваше довека.
27جمیع کرانه های زمین متذکر شده، بسوی خداوند بازگشت خواهندنمود. و همه قبایل امت‌ها به حضور تو سجده خواهند کرد.
27Опоменуће се и обратиће се ка Господу сви крајеви земаљски, и поклониће се пред Њим сва племена незнабожачка.
28زیرا سلطنت از آن خداونداست. و او بر امت‌ها مسلط است.
28Јер је Господње царство; Он влада народима.
29همه متمولان زمین غذا خورده، سجده خواهند کرد. وبه حضور وی هرکه به خاک فرو می‌رود رکوع خواهد نمود. و کسی جان خود را زنده نخواهدساخت.
29Јешће и поклониће се сви претили на земљи; пред Њим ће пасти сви који силазе у прах, који не могу сачувати душу своју у животу.
30ذریتی او را عبادت خواهند کرد ودرباره خداوند طبقه بعد را اخبار خواهند نمود.
30Семе ће њихово служити Њему. Казиваће се за Господа роду потоњем.
31ایشان خواهند آمد و از عدالت او خبرخواهند داد، قومی را که متولد خواهند شد که اواین کار کرده است.
31Доћи ће, и казиваће правду Његову људима његовим, који ће се родити; јер је Он учинио ово.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.