مزامیر 77
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1آواز من بسوی خداست و فریادمی کنم. آواز من بسوی خداست گوش خود را به من فرا خواهد گرفت.
1Глас мој иде к Богу, и ја призивам Њега; глас мој иде к Богу, и Он ће ме услишити.
2در روز تنگی خود خداوند را طلب کردم. در شب، دست من دراز شده، بازکشیده نگشت و جان من تسلی نپذیرفت.
2У дан туге своје тражих Господа; ноћу је рука моја подигнута, и не спушта се; душа моја неће да се утеши.
3خدا را یاد می‌کنم و پریشان می‌شوم. تفکر می‌نمایم و روح من متحیر می‌گردد، سلاه.
3Помињем Бога, и уздишем; размишљам, и трне дух мој.
4چشمانم را بیدار می‌داشتی. بی‌تاب می‌شدم وسخن نمی توانستم گفت.
4Држим очи своје да су будне; клонуо сам, и не могу говорити.
5درباره ایام قدیم تفکرکرده‌ام. درباره سالهای زمانهای سلف.
5Пребрајам старе дане и године од векова.
6سرودشبانه خود را بخاطر می‌آورم و در دل خود تفکرمی کنم و روح من تفتیش نموده است.
6Опомињем се песама својих ноћу; разговарам се са срцем својим, и испитујем дух свој:
7مگر خداتا به ابد ترک خواهد کرد و دیگر هرگز راضی نخواهد شد.
7„Зар ће се довека гневити на нас Господ, и неће више љубити?
8آیا رحمت او تا به ابد زایل شده است؟ و قول او باطل گردیده تا ابدالاباد؟
8Зар је засвагда престала милост Његова, и реч се прекинула од колена на колено?
9آیاخدا رافت را فراموش کرده؟ و رحمت های خودرا در غضب مسدود ساخته است؟ سلاه.
9Зар је заборавио милостив бити и у гневу затворио милосрђе своје?”
10پس گفتم این ضعف من است. زهی سالهای دست راست حضرت اعلی!
10И рекох: Жалосна је за мене ова промена деснице Вишњега.
11کارهای خداوند را ذکرخواهم نمود زیرا کار عجیب تو را که از قدیم است به یاد خواهم آورد.
11Памтим дела Господња; памтим пређашње чудо Твоје.
12و در جمیع کارهای تو تامل خواهم کرد و در صنعتهای تو تفکرخواهم نمود.
12Мислио сам о свим делима Твојим, размишљао о радњи Твојој;
13ای خدا، طریق تو در قدوسیت است. کیست خدای بزرگ مثل خدا؟
13Боже! Пут је Твој свет; који је Бог тако велик као Бог наш?
14تو خدایی هستی که کارهای عجیب می‌کنی و قوت خویش را بر قوم‌ها معروف گردانیده‌ای.
14Ти си Бог, који си чинио чудеса, показивао силу своју међу народима;
15قوم خود را به بازوی خویش رهانیده‌ای یعنی بنی یعقوب وبنی یوسف را. سلاه.
15Мишицом си одбранио народ свој, синове Јаковљеве и Јосифове.
16آبها تو را دید، ای خداآبها تو را دیده، متزلزل شد. لجه‌ها نیز سخت مضطرب گردید.
16Видеше Те воде, Боже, видеше Те воде, и устрепташе, и бездане се задрмаше.
17ابرها آب بریخت و افلاک رعد بداد. تیرهای تو نیز به هر طرف روان گردید.
17Из облака лијаше вода, облаци даваху глас, и стреле Твоје лећаху.
18صدای رعد تو در گردباد بود و برقها ربع مسکون را روشن کرد. پس زمین مرتعش و متزلزل گردید.
18Грмљаху громови Твоји по небу; муње Твоје севаху по васиљеној, земља се тресаше и њихаше.
19طریق تو در دریاست و راههای تو درآبهای فراوان و آثار تو را نتوان دانست.
19По мору беше пут Твој, и стазе Твоје по великој води, и траг Твој не познаваше се.
20قوم خود را مثل گوسفندان راهنمایی نمودی، به‌دست موسی و هارون.
20Водио си народ свој као овце руком Мојсијевом и Ароновом.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.