مزامیر 90

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

1ای خداوند مسکن ما تو بوده‌ای، درجمیع نسل‌ها،

1Господе! Ти си нам уточиште од колена до колена.

2قبل از آنکه کوهها به وجود آید و زمین ربع مسکون را بیافرینی. از ازل تا به ابد تو خدا هستی.

2Пре него се горе родише и сазда се земља и васиљена, и од века довека, Ти си Бог.

3انسان را به غباربرمی گردانی، و می‌گویی‌ای بنی آدم رجوع نمایید.

3Ти враћаш човека у трулеж, и говориш: Вратите се синови људски!

4زیرا که هزار سال در نظر تو مثل دیروزاست که گذشته باشد و مثل پاسی از شب.

4Јер је хиљада година пред очима Твојим као дан јучерашњи, кад мине, и као стража ноћна.

5مثل سیلاب ایشان را رفته‌ای و مثل خواب شده‌اند. بامدادان مثل گیاهی که می‌روید.

5Ти их као поводњем односиш; они су као сан, као трава, која рано вене,

6بامدادان می‌شکفد و می‌روید. شامگاهان بریده و پژمرده می‌شود.

6Ујутру цвета и увене, увече се покоси и сасуши.

7زیرا که در غضب تو کاهیده می‌شویم ودر خشم تو پریشان می‌گردیم.

7Јер нас нестаје од гнева Твог, и од јарости Твоје у сметњи смо.

8چونکه گناهان مارا در نظر خود گذارده‌ای و خفایای ما را در نورروی خویش.

8Ставио си безакоња наша преда се, и тајне наше на светлост лица свог.

9زیرا که تمام روزهای ما در خشم تو سپری شد و سالهای خود را مثل خیالی بسر برده‌ایم.

9Сви се дани наши прекраћују од срдње Твоје, године наше пролазе као глас.

10ایام عمر ما هفتاد سال است و اگر ازبنیه، هشتاد سال باشد. لیکن فخر آنها محنت وبطالت است زیرا به زودی تمام شده، پروازمی کنیم.

10Дана година наших свега има до седамдесет година, а у јачег до осамдесет година: и сам је цвет њихов мука и невоља; јер теку брзо, и ми одлећемо.

11کیست که شدت خشم تو را می‌داند وغضب تو را چنانکه از تو می‌باید ترسید.

11Ко зна силу гнева Твог и Твоју јарост, да би Те се као што треба бојао?

12ما را تعلیم ده تا ایام خود را بشماریم تا دل خردمندی را حاصل نماییم.

12Научи нас тако бројати дане наше, да бисмо стекли срце мудро.

13رجوع کن‌ای خداوند تا به کی و بر بندگان خود شفقت فرما.

13Поврати се, Господе! Докле ћеш? Смилуј се на слуге своје.

14صبحگاهان ما را از رحمت خود سیر کن تاتمامی عمر خود ترنم و شادی نماییم.

14Ујутру нас насити доброте своје, и радоваћемо се и веселити у све дане своје.

15ما راشادمان گردان به عوض ایامی که ما را مبتلاساختی و سالهایی که بدی را دیده‌ایم.

15Обрадуј нас према данима, у које си нас мучио, и према годинама, у које смо гледали невољу.

16اعمال تو بر بندگانت ظاهر بشود و کبریایی تو بر فرزندان ایشان.

16Нека се покаже на слугама Твојим дело Твоје, и слава Твоја на синовима њиховим.

17جمال خداوند خدای ما بر ما باد وعمل دستهای ما را بر ما استوار ساز. عمل دستهای ما را استوار گردان.

17Нека буде добра воља Господа Бога нашег с нама, и дело руку наших доврши нам, и дело руку наших доврши.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.