مزامیر 50
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1خدا، خدا یهوه تکلم می‌کند و زمین رااز مطلع آفتاب تا به مغربش می‌خواند.
1Бог над боговима, Господ, говори и дозива земљу од истока сунчаног до запада.
2از صهیون که کمال زیبایی است، خدا تجلی نموده است.
2Са Сиона, који је врх красоте, јавља се Бог.
3خدای ما می‌آید و سکوت نخواهد نمود. آتش پیش روی او می‌بلعد. وطوفان شدید گرداگرد وی خواهد بود.
3Иде Бог наш, и не ћути; пред Њим је огањ који прождире, око Њега је бура велика.
4آسمان را از بالا می‌خواند و زمین را، تا قوم خود راداوری کند:
4Дозива небо одозго и земљу, да суди народу свом:
5«مقدسان مرا نزد من جمع کنید، که عهد را با من به قربانی بسته‌اند.»
5„Скупите ми свеце моје, који су учинили са мном завет на жртви.”
6و آسمانها ازانصاف او خبر خواهند داد. زیرا خدا خود داوراست، سلاه.
6(И небеса огласише правду Његову, јер је тај судија Бог.)
7«ای قوم من بشنوتا سخن گویم. و‌ای اسرائیل تا برایت شهادت دهم که خدا، خدای تومن هستم.
7Слушај, народе мој, шта ћу ти казати, Израиљу, шта ћу ти јавити. Ја сам Бог, Бог твој.
8درباره قربانی هایت تو را توبیخ نمی کنم و قربانی های سوختنی تو دائم در نظرمن است.
8Нећу те за жртве твоје карати; твоје жртве паљенице свагда су преда мном.
9گوساله‌ای از خانه تو نمی گیرم و نه بزی از آغل تو.
9Не треба ми узимати телета из дома твог, ни јарића из торова твојих.
10زیراکه جمیع حیوانات جنگل از آن منند و بهایمی که بر هزاران کوه می‌باشند.
10Јер је моје све горско зверје, и стока по планинама на хиљаде.
11همه پرندگان کوهها را می‌شناسم و وحوش صحرا نزد من حاضرند.
11Знам све птице по горама, и красота пољска преда мном је.
12اگر گرسنه می‌بودم تورا خبر نمی دادم. زیرا ربع مسکون و پری آن از آن من است.
12Да огладним, не бих теби рекао, јер је моја васиљена и све што је у њој.
13آیا گوشت گاوان را بخورم و خون بزها را بنوشم؟
13Зар ја једем месо волујско, или крв јарећу пијем?
14برای خدا قربانی تشکر رابگذران، و نذرهای خویش را به حضرت اعلی وفانما.
14Принеси Богу хвалу на жртву, и извршуј Вишњему завете своје.
15پس در روز تنگی مرا بخوان تا تو راخلاصی دهم و مرا تمجید بنمایی.»
15Призови ме у невољи својој, избавићу те, и ти ме прослави.
16و اما به شریر خدا می‌گوید: «ترا چه‌کاراست که فرایض مرا بیان کنی و عهد مرا به زبان خود بیاوری؟
16А безбожнику рече Бог: Зашто казујеш уредбе моје и носиш завет мој у устима својим?
17چونکه تو از تادیب نفرت داشته‌ای و کلام مرا پشت سر خود انداخته‌ای.
17А сам мрзиш на науку, и речи моје бацаш за леђа.
18چون دزد را دیدی او را پسند کردی و نصیب تو با زناکاران است.
18Кад видиш лупежа, пристајеш с њим, и с прељубочинцима имаш део.
19دهان خود را به شرارت گشوده‌ای و زبانت حیله را اختراع می‌کند.
19Уста си своја пустио да говоре зло, и језик твој плете преваре.
20نشسته‌ای تا به ضد برادر خود سخن رانی ودرباره پسر مادر خویش غیبت‌گویی.
20Седиш и говориш на брата свог, сина матере своје опадаш.
21این راکردی و من سکوت نمودم. پس گمان بردی که من مثل تو هستم. لیکن تو را توبیخ خواهم کرد. و این را پیش نظر تو به ترتیب خواهم نهاد.
21Ти си то чинио, ја ћутах, а ти помисли да сам ја као ти. Обличићу те, метнућу ти пред очи грехе твоје.
22ای فراموش کنندگان خدا، در این تفکر کنید! مباداشما را بدرم و رهاننده‌ای نباشد.
22Разумејте ово који заборављате Бога! Иначе ћу зграбити, па неће нико избавити.
23هر‌که قربانی تشکر را گذراند مرا تمجید می‌کند. و آنکه طریق خود را راست سازد، نجات خدا را به وی نشان خواهم داد.»
23Онај мене поштује који приноси хвалу на жртву и који је путем на опазу. Ја ћу му показати спасење Божије.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.