مزامیر 60

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

1ای خدا ما را دور انداخته، پراکنده ساخته‌ای! خشمناک بودی، بسوی مارجوع فرما!

1Боже, расрдио си се на нас, расуо си нас, гневио си се; поврати нас.

2زمین را متزلزل ساخته، آن راشکافته‌ای! شکستگیهایش را شفا ده زیرا به جنبش آمده است.

2Затресао си земљу, и развалио си је; стегни раселине њене, јер се њиха.

3چیزهای مشکل را به قوم خود نشان داده‌ای. باده سرگردانی به مانوشانیده‌ای.

3Дао си народу свом да позна љуту невољу, напојио си нас вина од ког се занесосмо.

4علمی به ترسندگان خود داده‌ای تاآن را برای راستی برافرازند، سلاه.

4Подигни заставу за оне који Те се боје, да утеку од лука,

5تا حبیبان تونجات یابند. به‌دست راست خود نجات ده و مرا مستجاب فرما.

5Да се избаве мили Твоји. Помози десницом својом и услиши ме.

6خدا در قدوسیت خود سخن گفته است. پس وجد خواهم نمود. شکیم را تقسیم می‌کنم ووادی سکوت را خواهم پیمود.

6Бог рече у светињи својој: Веселићу се, разделићу Сихем, и долину Сокот размерићу.

7جلعاد از آن من است، منسی از آن من. افرایم خود سر من است ویهودا عصای سلطنت من.

7Мој је Галад, мој је Манасија, Јефрем је крепост главе моје, Јуда скиптар мој,

8موآب ظرف طهارت من است و بر ادوم کفش خود را خواهم‌انداخت. ای فلسطین برای من بانگ برآور!

8Моав чаша моја, из које се умивам, на Едома пружићу обућу своју. Певај ми, филистејска земљо!

9کیست که مرابه شهر حصین درآورد؟ و کیست که مرا به ادوم رهبری کند؟

9Ко ће ме одвести у тврди град? Ко ће ме отпратити до Едома?

10مگر نه تو‌ای خدا که ما را دورانداخته‌ای و با لشکرهای ما‌ای خدا بیرون نمی آیی؟

10Зар нећеш Ти, Боже, који си нас одбацио, и не идеш, Боже, с војском нашом?

11مرا از دشمن اعانت فرما زیرامعاونت انسان باطل است.

11Дај нам помоћ у тескоби. А обрана је човечија узалуд.

12با خدا ظفر خواهیم یافت. زیرا اوست که دشمنان ما را پایمال خواهدکرد.

12Богом смо јаки: Он гази непријатеље наше.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.