مزامیر 73
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1هرآینه خدا برای اسرائیل نیکوست، یعنی برای آنانی که پاک دل هستند.
1Та добар је Бог Израиљу, онима који су чиста срца.
2واما من نزدیک بود که پایهایم از راه در رود ونزدیک بود که قدمهایم بلغزد.
2А ноге моје умало не зађоше, умало не попузнуше стопала моја,
3زیرا بر متکبران حسد بردم چون سلامتی شریران را دیدم.
3Јер се расрдих на безумнике видећи како безбожници добро живе.
4زیراکه در موت ایشان قیدها نیست و قوت ایشان مستحکم است.
4Јер не знају за невољу до саме смрти, и тело је њихово претило.
5مثل مردم در زحمت نیستند ومثل آدمیان مبتلا نمی باشند.
5На пословима човечијим нема их, и не муче се с другим људима.
6بنابراین گردن ایشان به تکبر آراسته است وظلم مثل لباس ایشان را می‌پوشاند.
6Тога ради опточени су охолоћу као огрлицом, и обучени у обест као у стајаће рухо.
7چشمان ایشان از فربهی بدر‌آمده است و از خیالات دل خود تجاوز می‌کنند.
7Од дебљине избуљено им је око, срце пуно клапе.
8استهزا می‌کنند و حرفهای بد می‌زنند و سخنان ظلم آمیز را از جای بلندمی گویند.
8Подсмевају се, пакосно говоре о насиљу, охоло говоре.
9دهان خود را بر آسمانها گذارده‌اند وزبان ایشان در جهان گردش می‌کند.
9Уста своја дижу у небо, и земљу пролази језик њихов.
10پس قوم او بدینجا برمی گردند و آبهای فراوان، بدیشان نوشانیده می‌شود.
10И зато се онамо навраћају неки из народа његовог, и пију воду из пуног извора.
11و ایشان می‌گویند: «خدا چگونه بداند و آیا حضرت اعلی علم دارد؟»
11И говоре: Како ће разабрати Бог? Зар Вишњи зна?
12اینک اینان شریر هستند که همیشه مطمئن بوده، در دولتمندی افزوده می‌شوند.
12Па ето, ови безбожници срећни на свету умножавају богатство.
13یقین من دل خود را عبث طاهر ساخته و دستهای خود رابه پاکی شسته‌ام.
13Зар, дакле, узалуд чистим срце своје, и умивам безазленошћу руке своје,
14و من تمامی روز مبتلامی شوم و تادیب من هر بامداد حاضر است.
14Допадам рана сваки дан, и муке свако јутро?
15اگر می‌گفتم که چنین سخن گویم، هر آینه برطبقه فرزندان تو خیانت می‌کردم.
15Кад бих казао: Говорићу као и они, изневерио бих род синова Твојих.
16چون تفکرکردم که این را بفهمم، در نظر من دشوار آمد.
16И тако стадох размишљати да бих ово разумео; али то беше тешко у очима мојим.
17تابه قدسهای خدا داخل شدم. آنگاه در آخرت ایشان تامل کردم.
17Док најпосле не уђох у светињу Божију, и дознах крај њихов.
18هر آینه ایشان را در جایهای لغزنده گذارده‌ای. ایشان را به خرابیها خواهی انداخت.
18Та на клизавом месту поставио си их, и бацаш их у пропаст!
19چگونه بغته به هلاکت رسیده‌اند! تباه شده، از ترسهای هولناک نیست گردیده‌اند.
19Како зачас пропадају, гину, нестаје их од ненадне страхоте!
20مثل خواب کسی چون بیدار شد، ای خداوندهمچنین چون برخیزی، صورت ایشان را ناچیزخواهی شمرد.
20Као сан, кад се човек пробуди, тако пробудивши их, Господе, у ништа обраћаш утвару њихову.
21لیکن دل من تلخ شده بود و در اندرون خود، دل ریش شده بودم.
21Кад кипљаше срце моје и растрзах се у себи,
22و من وحشی بودم ومعرفت نداشتم و مثل بهایم نزد تو گردیدم.
22Тада бејах незналица и не разумевах; као живинче бијах пред Тобом.
23ولی من دائم با تو هستم. تو دست راست مراتایید کرده‌ای.
23Али сам свагда код Тебе, Ти ме држиш за десну руку.
24موافق رای خود مرا هدایت خواهی نمود و بعد از این مرا به جلال خواهی رسانید.
24По својој вољи водиш ме, и после ћеш ме одвести у славу.
25کیست برای من در آسمان؟ و غیر ازتو هیچ‌چیز را در زمین نمی خواهم.
25Кога имам на небу? И с Тобом ништа нећу на земљи.
26اگرچه جسد و دل من زائل گردد، لیکن صخره دلم وحصه من خداست تا ابدالاباد.
26Чезне за Тобом тело моје и срце моје; Бог је град срца мог и део мој довека.
27زیرا آنانی که ازتو دورند هلاک خواهند شد. و آنانی را که از توزنا می‌کنند، نابود خواهی ساخت.
27Јер ево који одступише од Тебе, гину; Ти истребљаваш сваког који чини прељубу остављајући Тебе.
28و اما مرانیکوست که به خدا تقرب جویم. بر خداوندیهوه توکل کرده‌ام تا همه کارهای تو را بیان کنم.
28А мени је добро бити близу Бога. На Господа полажем надање своје, и казиваћу сва чудеса Твоја.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.