مزامیر 73
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1هرآینه خدا برای اسرائیل نیکوست، یعنی برای آنانی که پاک دل هستند.
1Псальма Асафова. Що за благий Бог для Ізраїля, для чистих серцем!
2واما من نزدیک بود که پایهایم از راه در رود ونزدیک بود که قدمهایم بلغزد.
2А я — мало що ноги мої не зійшли з дороги; мало що не поховзлись стопи мої.
3زیرا بر متکبران حسد بردم چون سلامتی شریران را دیدم.
3Бо я завидував бутним людям, бачивши щасливу долю беззаконних.
4زیراکه در موت ایشان قیدها نیست و قوت ایشان مستحکم است.
4Вони бо не знають горя до самої смертї, і тїло їх добре згодоване.
5مثل مردم در زحمت نیستند ومثل آدمیان مبتلا نمی باشند.
5Не зазнають нужди людської, і не бідують, як люде.
6بنابراین گردن ایشان به تکبر آراسته است وظلم مثل لباس ایشان را میپوشاند.
6Тому бута — намисто їх, а насильства — одежа їх.
7چشمان ایشان از فربهی بدرآمده است و از خیالات دل خود تجاوز میکنند.
7Од жиру викотило їм очі, серце їх переповнене забагами.
8استهزا میکنند و حرفهای بد میزنند و سخنان ظلم آمیز را از جای بلندمی گویند.
8Кепкують і злобно говорять про тїсноту; з висока вони гордують.
9دهان خود را بر آسمانها گذاردهاند وزبان ایشان در جهان گردش میکند.
9Підносять уста свої до неба, а язиком проходять землю.
10پس قوم او بدینجا برمی گردند و آبهای فراوان، بدیشان نوشانیده میشود.
10Тому збігаються сюди люде його, і дають їм води достатком.
11و ایشان میگویند: «خدا چگونه بداند و آیا حضرت اعلی علم دارد؟»
11А вони кажуть: Чи знає Бог? Чи є знаттє у Всевишнього?
12اینک اینان شریر هستند که همیشه مطمئن بوده، در دولتمندی افزوده میشوند.
12Ось там беззаконники, а нема в них журби нїякої; здобувають собі багацтва.
13یقین من دل خود را عبث طاهر ساخته و دستهای خود رابه پاکی شستهام.
13Даремне дбав я про чистоту серця, вмивав руки мої в невинностї,
14و من تمامی روز مبتلامی شوم و تادیب من هر بامداد حاضر است.
14Що дня приймаючи гірку муку, і що ранку мою кару.
15اگر میگفتم که چنین سخن گویم، هر آینه برطبقه فرزندان تو خیانت میکردم.
15Коли б я сказав: буду ж і я так говорити, то я б спроневірився родові синів твоїх.
16چون تفکرکردم که این را بفهمم، در نظر من دشوار آمد.
16І став я думати-гадати, щоб ті речі збагнути; трудна була се для мене праця.
17تابه قدسهای خدا داخل شدم. آنگاه در آخرت ایشان تامل کردم.
17Аж увійшов я в сьвятиню Божу, і там зрозумів я долю їх.
18هر آینه ایشان را در جایهای لغزنده گذاردهای. ایشان را به خرابیها خواهی انداخت.
18На ховзьких місцях ставиш їх, провалюєш їх в погибіль.
19چگونه بغته به هلاکت رسیدهاند! تباه شده، از ترسهای هولناک نیست گردیدهاند.
19Як притьмом знищені вони! Конець їм; пропали вони від страшного лютування.
20مثل خواب کسی چون بیدار شد، ای خداوندهمچنین چون برخیزی، صورت ایشان را ناچیزخواهی شمرد.
20Як сновида пробудившийся, так ти, Господи, вставши, будеш зневажати образ їх.
21لیکن دل من تلخ شده بود و در اندرون خود، دل ریش شده بودم.
21Як серце моє кипіло, і в серединї пекло мене,
22و من وحشی بودم ومعرفت نداشتم و مثل بهایم نزد تو گردیدم.
22То стуманїв я і не знав нїчого; став я скотом перед тобою.
23ولی من دائم با تو هستم. تو دست راست مراتایید کردهای.
23Та при тобі я зостався: ти взяв мене за праву руку.
24موافق رای خود مرا هدایت خواهی نمود و بعد از این مرا به جلال خواهی رسانید.
24Радою твоєю будеш мене вести, і приймеш мене в славу.
25کیست برای من در آسمان؟ و غیر ازتو هیچچیز را در زمین نمی خواهم.
25Кого маю в небі? І крім тебе нема для мене втїхи на землї.
26اگرچه جسد و دل من زائل گردد، لیکن صخره دلم وحصه من خداست تا ابدالاباد.
26Як зотлїє тїло моє і серце моє, то скеля серця мого й доля моя — Бог по віки.
27زیرا آنانی که ازتو دورند هلاک خواهند شد. و آنانی را که از توزنا میکنند، نابود خواهی ساخت.
27Бо ось, погибнуть всї, що віддалились від тебе; ти нищиш усїх, що, спроневірившись, відхиляються від тебе.
28و اما مرانیکوست که به خدا تقرب جویم. بر خداوندیهوه توکل کردهام تا همه کارهای تو را بیان کنم.
28Менї ж благо приблизитись до Бога; я покладаю надїю на Господа Бога, щоб проповідувати всї дїла твої.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.