Žalmy 73
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Žalm Azafovi. Jistě žeť jest Bůh dobrý Izraelovi, těm, kteříž jsou čistého srdce.
1Псальма Асафова. Що за благий Бог для Ізраїля, для чистих серцем!
2Ale nohy mé téměř se byly ušinuly, o málo, že by byli sklouzli krokové moji,
2А я — мало що ноги мої не зійшли з дороги; мало що не поховзлись стопи мої.
3Když jsem horlil proti bláznivým, vida štěstí nešlechetných.
3Бо я завидував бутним людям, бачивши щасливу долю беззаконних.
4Nebo nebývají vázáni až k smrti, ale zůstává v cele síla jejich.
4Вони бо не знають горя до самої смертї, і тїло їх добре згодоване.
5V práci lidské nejsou, a s lidmi trestáni nebývají.
5Не зазнають нужди людської, і не бідують, як люде.
6Protož otočeni jsou pýchou jako halží, a ukrutností jako rouchem ozdobným přiodíni.
6Тому бута — намисто їх, а насильства — одежа їх.
7Vysedlo tukem oko jejich; majíce hojnost nad pomyšlení srdce,
7Од жиру викотило їм очі, серце їх переповнене забагами.
8Rozpustilí jsou, a mluví zlostně, o nátisku velmi pyšně mluví.
8Кепкують і злобно говорять про тїсноту; з висока вони гордують.
9Stavějí proti nebi ústa svá, a jazyk jejich po zemi se vozí.
9Підносять уста свої до неба, а язиком проходять землю.
10A protož na to přichází lid jeho, když se jim vody až do vrchu nalívá,
10Тому збігаються сюди люде його, і дають їм води достатком.
11Že říkají: Jakť má o tom věděti Bůh silný? Aneb zdaž jest to známé Nejvyššímu?
11А вони кажуть: Чи знає Бог? Чи є знаттє у Всевишнього?
12Nebo aj, ti bezbožní jsouce, mají pokoj v světě, a dosahují zboží.
12Ось там беззаконники, а нема в них журби нїякої; здобувають собі багацтва.
13Nadarmo tedy v čistotě chovám srdce své, a v nevinnosti ruce své umývám.
13Даремне дбав я про чистоту серця, вмивав руки мої в невинностї,
14Poněvadž každý den trestán bývám, a kázeň přichází na mne každého jitra.
14Що дня приймаючи гірку муку, і що ранку мою кару.
15Řeknu-li: Vypravovati budu věci takové, hle, rodina synů tvých dí, že jsem jim křiv.
15Коли б я сказав: буду ж і я так говорити, то я б спроневірився родові синів твоїх.
16Chtěl jsem to rozumem vystihnouti, ale vidělo mi se pracno.
16І став я думати-гадати, щоб ті речі збагнути; трудна була се для мене праця.
17Až jsem všel do svatyní Boha silného, tu jsem srozuměl poslední věci jejich.
17Аж увійшов я в сьвятиню Божу, і там зрозумів я долю їх.
18Jistě že jsi je na místech plzkých postavil, a uvržeš je v spustliny.
18На ховзьких місцях ставиш їх, провалюєш їх в погибіль.
19Aj, jakť přicházejí na spuštění jako v okamžení! Mizejí a hynou hrůzami,
19Як притьмом знищені вони! Конець їм; пропали вони від страшного лютування.
20Jako snové tomu, kdož procítí; Pane, když je probudíš, obraz ten jejich za nic položíš.
20Як сновида пробудившийся, так ти, Господи, вставши, будеш зневажати образ їх.
21Když zhořklo srdce mé, a ledví má bodena byla,
21Як серце моє кипіло, і в серединї пекло мене,
22Nesmyslný jsem byl, aniž jsem co znal, jako hovádko byl jsem před tebou.
22То стуманїв я і не знав нїчого; став я скотом перед тобою.
23A však vždycky jsem byl s tebou, nebo jsi mne ujal za mou pravici.
23Та при тобі я зостався: ти взяв мене за праву руку.
24Podlé rady své veď mne, a potom v slávu přijmeš mne.
24Радою твоєю будеш мене вести, і приймеш мене в славу.
25Kohož bych měl na nebi? A mimo tebe v žádném líbosti nemám na zemi.
25Кого маю в небі? І крім тебе нема для мене втїхи на землї.
26Ač tělo i srdce mé hyne, skála srdce mého, a díl můj Bůh jest na věky.
26Як зотлїє тїло моє і серце моє, то скеля серця мого й доля моя — Бог по віки.
27Nebo aj, ti, kteříž se vzdalují tebe, zahynou; vytínáš ty, kteříž cizoloží odcházením od tebe.
27Бо ось, погибнуть всї, що віддалились від тебе; ти нищиш усїх, що, спроневірившись, відхиляються від тебе.
28Ale mně nejlépe jest přídržeti se Boha; pročež skládám v Panovníku Hospodinu doufání své, abych vypravoval všecky skutky jeho.
28Менї ж благо приблизитись до Бога; я покладаю надїю на Господа Бога, щоб проповідувати всї дїла твої.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.