Žalmy 74
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Vyučující, Azafův. Proč, ó Bože, nás tak do konce zamítáš? Proč roznícena jest prchlivost tvá proti stádci pastvy tvé?
1Наука Асафова. Для чого відкинув єси нас, Боже, на віки, палає гнїв твій на стадо пасовиска твого?
2Rozpomeň se na shromáždění své, jehož jsi od starodávna dobyl a vykoupil, na proutek dědictví svého, na Sion horu tuto, na níž přebýváš.
2Спогадай твою громаду, що зєднав її оддавна, — ізбавив, як твоє наслїддє, тую гору Сион, на котрій ти осївся!
3Přispějž k hrozným pustinám. Jak všecko pohubil nepřítel v svatyni!
3Зверни стопи твої до недавньої руїни! Все у сьвятинї зруйнував ворог.
4Řvali nepřátelé tvoji u prostřed shromáždění tvých, a na znamení toho zanechali množství korouhví svých.
4Рикають вороги твої серед зборів твоїх; поставили знаки свої як знамена.
5Za hrdinu jmín byl ten, kterýž co nejvýše zdvihl sekeru, roubaje vazbu dříví jeho.
5Вони, як той, що сокирою замахнув в гущавинї лїса,
6A nyní již řezby jeho napořád sekerami a palicemi otloukají.
6І тепер вони топором і молотами розбивають різьбу його.
7Uvrhli oheň do svatyně tvé, na zem zřítivše, poškvrnili příbytku jména tvého.
7З пожаром пустили сьвятиню твою, осквернили дім імені твого.
8Řekli v srdci svém: Vyhubme je napořád. Takž vypálili všecky stánky Boha silného v zemi.
8Сказали в серцї своїм: Нуте, винищимо їх до ноги! — Пустили з димом всї Божі собори на землї.
9Znamení svých nevidíme, jižť není proroka, aniž jest mezi námi, kdo by věděl, dokud to stane.
9Знамен наших ми не бачимо: нема більш пророка, й нема між нами, хто б знав, доки так буде.
10I dokudž, ó Bože, útržky činiti bude odpůrce? A nepřítel ustavičně-liž rouhati se bude jménu tvému?
10Доки, Боже, буде ругатись гнобитель? Чи вічно буде ворог зневажати імя твоє?
11Proč zdržuješ ruku svou, a pravice své z lůna svého nevzneseš?
11Чому здержуєш руку твою і правицю твою? Із лона твого допусти конець!
12Však jsi ty, Bože, král můj od starodávna, působíš hojné spasení u prostřed země.
12Бог царь мій з поконвіку, що дає спасеннє на землї.
13Ty silou svou rozdělil jsi moře, a potřels hlavy draků u vodách.
13Ти роздїлив море силою твоєю, розбив голови змиїв морських.
14Ty jsi potřel hlavu Leviatanovi, dal jsi jej za pokrm lidu na poušti.
14Ти потрощив голову левіятана, дав його на поживу людям в пустинї.
15Ty jsi otevřel vrchoviště a potoky, ty jsi osušil i řeky prudké.
15Ти вітворив жерела і потоки; ти висушив прудисті ріки.
16Tvůjť jest den, tvá jest také i noc, světlo i slunce ty jsi učinil.
16І день твій і ніч твоя; ти сотворив сьвітло і сонце.
17Ty jsi založil všecky končiny země, léto i zimy ty jsi sformoval.
17Ти утвердив всї гряницї землї; ти постановив лїто і зиму.
18Rozpomeniž se na to, že útržky činil ten odpůrce Hospodinu, a lid bláznivý jak se jménu tvému rouhal.
18Спогадай се: ворог поругав Господа, а народ безумний зневажив імя твоє.
19Nevydávejž té zběři duše hrdličky své, na stádce chudých svých nezapomínej se na věky.
19Не попусти зьвірюцї душу горлицї твоєї, не забудь на віки громаду нужденних твоїх.
20Ohlédni se na smlouvu; nebo plní jsou i nejtmavější koutové země peleší ukrutnosti.
20Спогадай завіт! Бо темні закутки землї наповнились домівками насильства.
21Nechažť bídní neodcházejí s hanbou, chudý a nuzný ať chválí jméno tvé.
21Нехай не вернеться з соромом пригноблений! Нужденний і бідний нехай возхвалять імя твоє.
22Povstaniž, ó Bože, a veď při svou, rozpomeň se na pohanění, kteréžť se děje od nesmyslných na každý den.
22Встань, Боже, суди справу твою! Спогадай щоденне руганнє беззаконного!
23Nezapomínej se na vykřikování svých nepřátel, a na hluk proti tobě povstávajících, kterýž se silí ustavičně.
23Не забудь крику ворогів твоїх! Буяннє тих, що проти тебе встали, не має кінця.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.