Žalmy 90
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Modlitba Mojžíše, muže Božího. Pane, ty jsi býval příbytek náš od národu do pronárodu.
1Молитва Мойсея, чоловіка Божого. Господи, ти був пристанню нашою з роду в рід.
2Prvé, než hory stvořeny byly, nežlis sformoval zemi, a okršlek světa, ano hned od věků a až na věky, ty jsi Bůh silný.
2Перше, чим гори постали, і ти сотворив землю і весь сьвіт, од віку до віку ти єси, Боже.
3Ty přivodíš člověka na to, aby setřín byl, říkaje: Navraťtež se zase, synové lidští.
3Ти вертаєш людей у зотлїннє і кажеш: Вернїтесь, дїти людські!
4Nebo by tisíc let přetrval, jest to před očima tvýma jako den včerejší, a bdění noční.
4Бо тисяча лїт перед очима твоїми, мов день вчорашнїй, що минув, і як одна сторожа в ночі.
5Povodní zachvacuješ je; jsou sen, a jako bylina hned v jitře pomíjející.
5Змітаєш їх геть; вони — як сон вранцї, як трава, що прозябає.
6Toho jitra, kteréhož vykvetne, mění se, u večer pak jsuc podťata, usychá.
6Вранцї цвите і зеленїє, у вечір вяне і сохне.
7Ale my hyneme od hněvu tvého, a prochlivostí tvou jsme zděšeni.
7Ми бо нидїємо від гнїву твого, від яростї твоєї ми тревожимось.
8Nebo jsi položil nepravosti naše před sebe, a tajnosti naše na světlo oblíčeje svého.
8Ти поставив перед собою несправедливостї наші, тайни наші перед сьвітлом лиця твого.
9Pročež všickni dnové naši v náhle přebíhají pro tvé rozhněvání; k skončení let svých docházíme jako řeč.
9Всї бо днї наші никнуть од яростї твоєї, лїта наші минають, як одна думка.
10Všech dnů let našich jest let sedmdesáte, aneb jest-li kdo silnějšího přirození, osmdesát let, a i to, což nejzdárnějšího v nich, jest práce a bída, a když to pomine, tožť ihned rychle zaletíme.
10Днїв віку нашого на всього сїмдесять лїт, а як при силї, вісїмдесять лїт, а слава їх — то труди і біда; час бо скоро минає, і ми зникаєм.
11Ale kdo jest, ješto by znal přísnost hněvu tvého, a ostýchal se zůřivosti tvé?
11Хто знає силу гнїву твого, і ярість твою по мірі страху твого?
12Naučiž nás počítati dnů našich, abychom uvodili moudrost v srdce.
12Навчи нас, як днї наші лїчити, щоб придбати розумне серце!
13Navrať se zase, Hospodine, až dokud prodléváš? Mějž lítost nad služebníky svými.
13Зглянься, Господи! Доки? І змилосердися над слугами твоїми!
14Nasyť nás hned v jitře svým milosrdenstvím, tak abychom prozpěvovati, a veseliti se mohli po všecky dny naše.
14Насити нас вранцї милостю твоєю, і будем радуватись і веселитись по всї днї наші!
15Obveseliž nás podlé dnů, v nichž jsi nás ssužoval, a let, v nichž jsme okoušeli zlého.
15Звесели нас по мірі днїв, в котрих понижив нас, по мірі лїт, в котрих ми горя зазнали.
16Budiž zřejmé při služebnících tvých dílo tvé, a okrasa tvá při synech jejich.
16Яви дїла твої слугам твоїм, а величиє твоє над синами їх!
17Budiž nám přítomná i ochotnost Hospodina Boha našeho, a díla rukou našich potvrď mezi námi, díla, pravím, rukou našich potvrď.
17І благоволеннє Господа Бога нашого нехай буде над нами! І дїло рук наших утверди для нас. Боже утверди дїло рук наших!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.