Žalmy 102
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Modlitba chudého, když sevřín jsa, před Hospodinem vylévá žádosti své.
1Молитва нужденного, що, униваючи серцем, виливає жаль свій перед Господом. Господи, почуй молитву мою, і прийми жаль мій!
2Hospodine, slyš modlitbu mou, a volání mé přijdiž k tobě.
2Не ховай лиця твого в день тїсноти моєї; прихили ухо до мене; в день, коли призиваю тебе, не гайся, вислухай мене.
3Neskrývej tváři své přede mnou, v den ssoužení mého nakloň ke mně ucha svého; když k tobě volám, rychle vyslyš mne.
3Бо днї мої, як дим, улїтають, і костї мої, як у жарі, тлїють.
4Nebo mizejí jako dým dnové moji, a kosti mé jako ohniště vypáleny jsou.
4Як билина, серце моє обгоріло та ізсохло, вже забув я хлїб мій їсти.
5Poraženo jest jako bylina, a usvadlo srdce mé, tak že jsem chleba svého jísti zapomenul.
5Від голосу мого стогнання пристали костї мої до тїла.
6Od hlasu lkání mého přilnuly kosti mé k kůži mé.
6Я, мов пеликан в пустинї, мов сова на руїнах.
7Podobný jsem učiněn pelikánu na poušti, jsem jako výr na pustinách.
7Не сплю і став, як одинока пташина на криші.
8Bdím, a jsem jako vrabec osamělý na střeše.
8Цїлий день кепкують з мене вороги мої; кленуться мною ті, що проти мене лютують.
9Každý den utrhají mi nepřátelé moji, a posměvači moji proklínají mnou.
9Попіл став для мене хлїбом, а напиток мій з сльозами мішаю,
10Nebo jídám popel jako chléb, a k nápoji svému slz přiměšuji,
10Задля гнїву твого і яростї твоєї; ти бо підняв мене, і кинув мене.
11Pro rozhněvání tvé a zažžený hněv tvůj; nebo zdvihna mne, hodils mnou.
11Днї мої, як тїнь зникають, і як трава я сохну.
12Dnové moji jsou jako stín nachýlený, a já jako tráva usvadl jsem.
12Ти ж, Господи, будеш по віки, і память твоя з роду в рід.
13Ale ty, Hospodine, na věky zůstáváš, a památka tvá od národu až do pronárodu.
13Ти встанеш, змилосердишся над Сионом; час бо вже, помилувати їх, прийшов бо визначений час.
14Ty povstana, smiluješ se nad Sionem, nebo čas jest učiniti milost jemu, a čas uložený přišel.
14Твої бо слуги полюбили каміння його, і жаль їм розвалин його.
15Nebo líbost mají služebníci tvoji v kamení jeho, a nad prachem jeho slitují se,
15І побояться народи імені Господа, і слави твоєї всї царі землї.
16Aby se báli pohané jména Hospodinova, a všickni králové země slávy tvé,
16Коли Господь відбудує, явиться в славі своїй.
17Když by Hospodin vzdělal Sion, a ukázal se v slávě své,
17Він прихилиться до молитви понижених, і молитвою їх не погордує.
18Když by popatřil k modlitbě poníženého lidu, nepohrdaje modlitbou jejich.
18Буде се написано для будучих потомків; і нарід наново сотворений буде Господа хвалити.
19Budeť to zapsáno pro budoucí potomky, a lid, kterýž má stvořen býti, chváliti bude Hospodina,
19Він бо глянув з висоти сьвятинї своєї, Господь споглянув з неба на землю,
20Že shlédl s výsosti svatosti své. Hospodin s nebe na zemi že popatřil,
20Щоб почути стогнаннє невільника, щоб розкувати дїтей смертї.
21Aby vyslyšel vzdychání vězňů, a rozvázal ty, kteříž již k smrti oddání byli,
21Щоб звіщали імя його на Сионї і хвалу його в Ерусалимі,
22Aby vypravovali na Sionu jméno Hospodinovo, a chválu jeho v Jeruzalémě,
22Коли разом зберуться народи і царства, щоб Господеві служити.
23Když se spolu shromáždí národové a království, aby sloužili Hospodinu.
23Він змучив в дорозї силу мою; вкоротив днї мої.
24Ztrápilť jest na cestě sílu mou, ukrátil dnů mých,
24Я сказав: Боже мій, не возьми мене в половинї днїв моїх! Від роду до роду лїта твої!
25Až jsem řekl: Můj Bože, nebeř mne u prostřed dnů mých; od národu zajisté až do pronárodu jsou léta tvá,
25З нащаду сьвіта ти утвердив землю, і небеса — твориво рук твоїх.
26I prvé nežlis založil zemi, a dílo rukou svých, nebesa.
26Вони перейдуть, ти ж останешся, вони всї, як одежа, зостаріються; як шати переміниш їх, і вони переміняться.
27Onať pominou, ty pak zůstáváš; všecky ty věci jako roucho zvetšejí, jako oděv změníš je, a změněny budou.
27Ти ж все той самий, і лїтам твоїм нема кінця.
28Ty pak jsi tentýž, a léta tvá nikdy nepřestanou.
28Сини слугів твоїх будуть жити, і насїннє їх не загине перед тобою.
29Synové služebníků tvých bydliti budou, a símě jejich zmocní se před tebou.
no verse 29 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.