Psalmaro 102
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon; Kaj mia krio venu al Vi.
1Молитва нужденного, що, униваючи серцем, виливає жаль свій перед Господом. Господи, почуй молитву мою, і прийми жаль мій!
2Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon en la tago de mia suferado; Klinu al mi Vian orelon; En la tago, kiam mi vokas, rapide aŭskultu min.
2Не ховай лиця твого в день тїсноти моєї; прихили ухо до мене; в день, коли призиваю тебе, не гайся, вислухай мене.
3Ĉar pasis kiel fumo miaj tagoj, Kaj miaj ostoj ĉirkaŭbrulis kiel en forno.
3Бо днї мої, як дим, улїтають, і костї мої, як у жарі, тлїють.
4Falĉiĝis kiel herbo kaj sekiĝis mia koro, Ĉar mi forgesis manĝi mian panon.
4Як билина, серце моє обгоріло та ізсохло, вже забув я хлїб мій їсти.
5De la voĉo de mia plorado Algluiĝis miaj ostoj al mia karno.
5Від голосу мого стогнання пристали костї мої до тїла.
6Mi similiĝis al pelikano en la dezerto, Mi fariĝis kiel noktuo en ruinoj.
6Я, мов пеликан в пустинї, мов сова на руїнах.
7Mi ne dormas, Kaj mi estas kiel birdo solulo sur tegmento.
7Не сплю і став, як одинока пташина на криші.
8Ĉiutage insultas min miaj malamikoj, Miaj mokantoj ĵuras per mi.
8Цїлий день кепкують з мене вороги мої; кленуться мною ті, що проти мене лютують.
9Ĉar cindron mi manĝis kiel panon, Kaj mian trinkaĵon mi miksis kun larmoj,
9Попіл став для мене хлїбом, а напиток мій з сльозами мішаю,
10Kaŭze de Via kolero kaj indigno; Ĉar Vi min levis kaj ĵetis.
10Задля гнїву твого і яростї твоєї; ти бо підняв мене, і кинув мене.
11Miaj tagoj malaperas kiel ombro, Kaj mi sekiĝas kiel herbo.
11Днї мої, як тїнь зникають, і як трава я сохну.
12Sed Vi, ho Eternulo, restas eterne; Kaj la memoro pri Vi restas de generacio al generacio.
12Ти ж, Господи, будеш по віки, і память твоя з роду в рід.
13Vi leviĝos, Vi korfavoros Cionon; Ĉar estas tempo por ĝin kompati, ĉar venis la tempo.
13Ти встанеш, змилосердишся над Сионом; час бо вже, помилувати їх, прийшов бо визначений час.
14Ĉar Viaj sklavoj ekamis ĝiajn ŝtonojn, Ĉarma estas por ili ĝia polvo.
14Твої бо слуги полюбили каміння його, і жаль їм розвалин його.
15Kaj ektimos popoloj la nomon de la Eternulo, Kaj ĉiuj reĝoj de la tero Vian gloron.
15І побояться народи імені Господа, і слави твоєї всї царі землї.
16Ĉar la Eternulo rekonstruis Cionon, Kaj aperis en Sia gloro.
16Коли Господь відбудує, явиться в славі своїй.
17Li Sin turnis al la preĝo de la forlasitoj, Kaj ne forpuŝis ilian petegon.
17Він прихилиться до молитви понижених, і молитвою їх не погордує.
18Ĉi tio estos skribita por estontaj generacioj; Kaj rekreita popolo gloros la Eternulon.
18Буде се написано для будучих потомків; і нарід наново сотворений буде Господа хвалити.
19Ĉar Li rigardis malsupren el Sia sankta altaĵo, El la ĉielo la Eternulo direktis rigardon al la tero,
19Він бо глянув з висоти сьвятинї своєї, Господь споглянув з неба на землю,
20Por aŭdi la ĝemon de malliberulo, Por liberigi la kondamnitajn al morto;
20Щоб почути стогнаннє невільника, щоб розкувати дїтей смертї.
21Por ke oni rakontu en Cion pri la nomo de la Eternulo Kaj en Jerusalem pri Lia gloro,
21Щоб звіщали імя його на Сионї і хвалу його в Ерусалимі,
22Kiam kolektiĝos kune la popoloj kaj regnoj, Por servi al la Eternulo.
22Коли разом зберуться народи і царства, щоб Господеві служити.
23Li lacigis en la vojo miajn fortojn, Li mallongigis miajn tagojn.
23Він змучив в дорозї силу мою; вкоротив днї мої.
24Mi diras: Ho mia Dio, ne forprenu min en la mezo de miaj tagoj, Vi, kies jaroj estas de generacio al generacio.
24Я сказав: Боже мій, не возьми мене в половинї днїв моїх! Від роду до роду лїта твої!
25En antikveco Vi fondis la teron; Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.
25З нащаду сьвіта ти утвердив землю, і небеса — твориво рук твоїх.
26Ili pereos, sed Vi restos; Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto, Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos.
26Вони перейдуть, ти ж останешся, вони всї, як одежа, зостаріються; як шати переміниш їх, і вони переміняться.
27Sed Vi restas la sama, Kaj Viaj jaroj ne finiĝos.
27Ти ж все той самий, і лїтам твоїм нема кінця.
28La filoj de Viaj sklavoj restos, Kaj ilia semo fortikiĝos antaŭ Vi.
28Сини слугів твоїх будуть жити, і насїннє їх не загине перед тобою.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.