Psalmaro 102
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon; Kaj mia krio venu al Vi.
1SIGNORE, ascolta la mia orazione, E venga il mio grido infino a te.
2Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon en la tago de mia suferado; Klinu al mi Vian orelon; En la tago, kiam mi vokas, rapide aŭskultu min.
2Non nasconder la tua faccia da me; Nel giorno che io sono in distretta, inchina a me il tuo orecchio; Nel giorno che io grido, affrettati a rispondermi.
3Ĉar pasis kiel fumo miaj tagoj, Kaj miaj ostoj ĉirkaŭbrulis kiel en forno.
3Perciocchè i miei giorni son venuti meno come fumo, E le mie ossa sono arse come un tizzone.
4Falĉiĝis kiel herbo kaj sekiĝis mia koro, Ĉar mi forgesis manĝi mian panon.
4Il mio cuore è stato percosso come erba, Ed è seccato; Perciocchè io ho dimenticato di mangiare il mio pane.
5De la voĉo de mia plorado Algluiĝis miaj ostoj al mia karno.
5Le mie ossa sono attaccate alla mia carne, Per la voce de' miei gemiti.
6Mi similiĝis al pelikano en la dezerto, Mi fariĝis kiel noktuo en ruinoj.
6Io son divenuto simile al pellicano del deserto; E son come il gufo delle solitudini.
7Mi ne dormas, Kaj mi estas kiel birdo solulo sur tegmento.
7Io vegghio, e sono Come il passero solitario sopra il tetto. I miei nemici mi fanno vituperio tuttodì;
8Ĉiutage insultas min miaj malamikoj, Miaj mokantoj ĵuras per mi.
8Quelli che sono infuriati contro a me fanno delle esecrazioni di me.
9Ĉar cindron mi manĝis kiel panon, Kaj mian trinkaĵon mi miksis kun larmoj,
9Perciocchè io ho mangiata la cenere come pane, Ed ho temperata la mia bevanda con lagrime.
10Kaŭze de Via kolero kaj indigno; Ĉar Vi min levis kaj ĵetis.
10Per la tua indegnazione, e per lo tuo cruccio; Perciocchè, avendomi levato ad alto, tu mi hai gettato a basso .
11Miaj tagoj malaperas kiel ombro, Kaj mi sekiĝas kiel herbo.
11I miei giorni son come l'ombra che dichina; Ed io son secco come erba.
12Sed Vi, ho Eternulo, restas eterne; Kaj la memoro pri Vi restas de generacio al generacio.
12Ma tu, Signore, dimori in eterno E la tua memoria è per ogni età.
13Vi leviĝos, Vi korfavoros Cionon; Ĉar estas tempo por ĝin kompati, ĉar venis la tempo.
13Tu ti leverai, tu avrai compassione di Sion; Perciocchè egli è tempo di averne pietà; Perciocchè il termine è giunto.
14Ĉar Viaj sklavoj ekamis ĝiajn ŝtonojn, Ĉarma estas por ili ĝia polvo.
14Imperocchè i tuoi servitori hanno affezione alle pietre di essa, Ed hanno pietà della sua polvere.
15Kaj ektimos popoloj la nomon de la Eternulo, Kaj ĉiuj reĝoj de la tero Vian gloron.
15E le genti temeranno il Nome del Signore, E tutti i re della terra la tua gloria,
16Ĉar la Eternulo rekonstruis Cionon, Kaj aperis en Sia gloro.
16Quando il Signore avrà riedificata Sion, Quando egli sarà apparito nella sua gloria,
17Li Sin turnis al la preĝo de la forlasitoj, Kaj ne forpuŝis ilian petegon.
17Ed avrà volto lo sguardo all'orazione de' desolati, E non avrà sprezzata la lor preghiera.
18Ĉi tio estos skribita por estontaj generacioj; Kaj rekreita popolo gloros la Eternulon.
18Ciò sarà scritto all'età a venire; E il popolo che sarà creato loderà il Signore.
19Ĉar Li rigardis malsupren el Sia sankta altaĵo, El la ĉielo la Eternulo direktis rigardon al la tero,
19Perciocchè egli avrà riguardato dall'alto luogo della sua santità; Perciocchè il Signore avrà mirato dal cielo verso la terra;
20Por aŭdi la ĝemon de malliberulo, Por liberigi la kondamnitajn al morto;
20Per udire i gemiti de' prigioni; Per isciogliere quelli ch'erano condannati a morte;
21Por ke oni rakontu en Cion pri la nomo de la Eternulo Kaj en Jerusalem pri Lia gloro,
21Acciocchè si narri in Sion il Nome del Signore, E la sua lode in Gerusalemme.
22Kiam kolektiĝos kune la popoloj kaj regnoj, Por servi al la Eternulo.
22Quando i popoli e i regni saranno raunati insieme, Per servire al Signore.
23Li lacigis en la vojo miajn fortojn, Li mallongigis miajn tagojn.
23Egli ha tra via abbattute le mie forze; Egli ha scorciati i miei giorni.
24Mi diras: Ho mia Dio, ne forprenu min en la mezo de miaj tagoj, Vi, kies jaroj estas de generacio al generacio.
24Io dirò: O Dio mio, non farmi trapassare al mezzo de' miei dì; I tuoi anni durano per ogni età.
25En antikveco Vi fondis la teron; Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.
25Tu fondasti già la terra; E i cieli son l'opera delle tue mani;
26Ili pereos, sed Vi restos; Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto, Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos.
26Queste cose periranno, ma tu dimorerai; Ed esse invecchieranno tutte, come un vestimento; Tu le muterai come una vesta, e trapasseranno.
27Sed Vi restas la sama, Kaj Viaj jaroj ne finiĝos.
27Ma tu sei sempre lo stesso, E gli anni tuoi non finiranno giammai.
28La filoj de Viaj sklavoj restos, Kaj ilia semo fortikiĝos antaŭ Vi.
28I figliuoli de' tuoi servitori abiteranno, E la progenie loro sarà stabilita nel tuo cospetto.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.