Psalmaro 65
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Vin oni fidas kaj gloras, ho Dio, en Cion; Kaj al Vi oni plenumas promesojn.
1O DIO, lode ti aspetta in Sion; E quivi ti saran pagati i voti.
2Al Vi, kiu aŭskultas preĝon, Venas ĉiu karno.
2O tu ch'esaudisci i preghi, Ogni carne verrà a te.
3Krimaĵoj min premas; Niajn pekojn Vi pardonos.
3Cose inique mi avevano sopraffatto; Ma tu purghi le nostre trasgressioni.
4Feliĉa estas tiu, kiun Vi elektas kaj alproksimigas al Vi, Ke li loĝu en Viaj kortoj. Ni satiĝu per la bonaĵoj de Via domo, De Via sankta templo.
4Beato colui che tu avrai eletto, ed avrai fatto accostare a te . Acciocchè abiti ne' tuoi cortili! Noi saremo saziati de' beni della tua Casa, Delle cose sante del tuo Tempio.
5Per timindaĵoj Vi respondas al ni en justeco, Ho Dio de nia savo, Espero de ĉiuj finoj de la tero kaj de malproksimaj maroj,
5O Dio della nostra salute, Confidanza di tutte le estremità le più lontane della terra e del mare, Rispondici, per la tua giustizia, in maniere tremende.
6Vi, kiu fortigas montojn per Sia forto, Kiu estas zonita per potenco,
6Esso, colla sua potenza, ferma i monti; Egli è cinto di forza.
7Kiu kvietigas la bruadon de maroj, la bruadon de iliaj ondoj, Kaj la tumulton de popoloj.
7Egli acqueta il romor de' mari, lo strepito delle sue onde, E il tumulto de' popoli.
8Kaj ektimos pro Viaj mirakloj la loĝantoj de la limoj; La lokojn de la sunleviĝo kaj sunsubiro Vi ĝojigas.
8Onde quelli che abitano nella estremità della terra temono de' tuoi miracoli: Tu fai giubilare i luoghi, onde esce la mattina e la sera.
9Vi memoras pri la tero, Kaj Vi donas al ĝi akvon, kaj Vi forte ĝin riĉigas; La torento de Dio estas plena de akvo; Vi pretigas ĝian panon, ĉar tiel Vi ĝin aranĝis.
9Tu visiti la terra, e l'abbeveri; Tu l'arricchisci grandemente; I ruscelli di Dio son pieni d'acqua; Tu apparecchi agli uomini il lor frumento, dopo che tu l'hai così preparata.
10Vi donas trinkon al ĝiaj sulkoj, Vi ebenigas ĝiajn bulojn; Per pluvego Vi ĝin moligas, Vi benas ĝiajn kreskaĵojn.
10Tu adacqui le sue porche; tu pareggi i suoi solchi; Tu la stempri colle stille della tua pioggia; tu benedici i suoi germogli;
11Vi kronas la jaron per Via bono; Kaj la signoj de Viaj piedoj gutas per graso.
11Tu coroni de' tuoi beni l'annata; E le tue orbite stillano grasso.
12La stepoj de dezerto grasiĝas, Kaj la montetoj zoniĝas per ĝojo.
12Le mandrie del deserto stillano; E i colli son cinti di gioia.
13La herbejoj kovriĝas per brutaroj, Kaj la kampoj vestiĝas per greno; Ili ĝojas kaj kantas.
13Le pianure son rivestite di gregge, E le valli coperte di biade; Dànno voci di allegrezza, ed anche cantano.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.