Psalmaro 49
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Aŭskultu ĉi tion, ĉiuj popoloj; Atentu, ĉiuj loĝantoj de la mondo,
1UDITE questo, popoli tutti; Porgete gli orecchi, voi tutti gli abitanti del mondo;
2Kaj altrangulo kaj malaltrangulo, Riĉulo kaj malriĉulo kune.
2E plebei, e nobili, E ricchi, e bisognosi tutti insieme.
3Mia buŝo diros saĝaĵon, Kaj la penso de mia koro prudentaĵon.
3La mia bocca proferirà cose di gran sapienza; E il ragionamento del mio cuore sarà di cose di grande intendimento.
4Mi klinos mian orelon al sentenco; Sur harpo mi esprimos mian enigmon.
4Io inchinerò il mio orecchio alle sentenze; Io spiegherò sopra la cetera i miei detti notevoli.
5Kial mi devus timi en tagoj de malbono, Kiam min ĉirkaŭas la malboneco de miaj persekutantoj,
5Perchè temerò ne' gioni dell'avversità Quando l'iniquità che mi è alle calcagna m'intornierà?
6Kiuj fidas sian potencon Kaj fanfaronas per sia granda riĉeco?
6Ve ne son molti che si confidano ne' lor beni, E si gloriano della grandezza delle lor ricchezze.
7Fraton tute ne liberigos homo, Nek donos al Dio elaĉeton por li
7Niuno però può riscuotere il suo fratello, Nè dare a Dio il prezzo del suo riscatto.
8(Multekosta estus la elaĉeto de ilia animo, Kaj neniam tio estos),
8E il riscatto della lor propria anima non può trovarsi, E il modo ne mancherà in perpetuo;
9Ke li restu viva eterne, Ke li ne vidu la tombon.
9Per fare che continuino a vivere in perpetuo, E che non veggano la fossa;
10Oni ja vidas, ke saĝuloj mortas, Kaj ankaŭ malsaĝulo kaj sensciulo pereas Kaj lasas al aliaj sian havon.
10Conciossiachè veggano che i savi muoiono, E che parimente i pazzi, e gli stolti periscono, E lasciano i lor beni ad altri.
11Ilia deziro estas, ke iliaj domoj ekzistu por ĉiam, Kaj iliaj loĝejoj de generacio al generacio; Ili nomas siajn bienojn laŭ siaj nomoj.
11Il loro intimo pensiero è che le lor case dimoreranno in eterno, E che le loro abitazioni dureranno per ogni età; Impongono i nomi loro a delle terre.
12Sed homo ne restas longe en honoro; Li egaliĝas al bruto buĉota.
12E pur l'uomo che è in onore non vi dimora sempre ; Anzi è renduto simile alle bestie che periscono.
13Tia estas ilia vojo, ilia espero, Kaj iliaj posteuloj aprobas ilian opinion. Sela.
13Questa lor via è loro una pazzia; E pure i lor discendenti si compiacciono a seguire i lor precetti. (Sela.)
14Kiel ŝafoj ili estos metataj en Ŝeolon; La morto ilin paŝtos; Kaj matene virtuloj ilin ekposedos, Kaj ilia bildo pereos en Ŝeol, perdinte loĝejon.
14Saranno posti sotterra, come pecore; La morte li pasturerà; E gli uomini diritti signoreggeranno sopra loro in quella mattina; E il sepolcro consumerà la lor bella apparenza, Che sarà portata via dal suo abitacolo.
15Sed Dio liberigos mian animon el la mano de Ŝeol, Ĉar Li prenos min. Sela.
15Ma Iddio riscuoterà l'anima mia dal sepolcro;
16Ne timu, kiam homo riĉiĝas, Kiam grandiĝas la gloro de lia domo.
16Non temere, quando alcuno sarà arricchito, Quando la gloria della sua casa sarà accresciuta.
17Ĉar mortante li nenion prenos; Ne iros post li malsupren lia honoro.
17Perciocchè, quando egli morrà non torrà seco nulla; La sua gloria non gli scenderà dietro.
18Ĉar kvankam li ĝuigas sian animon dum sia vivado, Kaj oni vin laŭdas por tio, ke vi faras al vi bone,
18Benchè egli abbia benedetta l'anima sua in vita sua; E tali ti lodino, se tu ti dài piacere, e buon tempo;
19Tamen li iros al la generacio de siaj patroj, Kiuj neniam vidos lumon.
19Quella verrà là ove è la generazion de' suoi padri; Giammai in eterno non vedranno la luce.
20Homo, kiu estas en honoro, sed ne havas prudenton, Estas egala al bruto buĉota.
20L'uomo che è in istato onorevole, e non ha intelletto, È simile alle bestie che periscono.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.