Psalmaro 49
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Aŭskultu ĉi tion, ĉiuj popoloj; Atentu, ĉiuj loĝantoj de la mondo,
1Pilnam boeih loh hekah he ya uh lah. Khosaknah dongkah khosa boeih loh hnatun uh.
2Kaj altrangulo kaj malaltrangulo, Riĉulo kaj malriĉulo kune.
2Hlang capa rhoek long khaw, hlang tongpa rhoek long khaw, hlanglen neh khodaeng long khaw thikat la hnatun uh.
3Mia buŝo diros saĝaĵon, Kaj la penso de mia koro prudentaĵon.
3Ka ka loh cueihnah a thui vetih ka lungbuei poeknah loh a lungcuei om bitni.
4Mi klinos mian orelon al sentenco; Sur harpo mi esprimos mian enigmon.
4Ka hna he taengla ka kaeng vetih, ka olkael he rhotoeng neh ka thuicaih ni.
5Kial mi devus timi en tagoj de malbono, Kiam min ĉirkaŭas la malboneco de miaj persekutantoj,
5Yoethaenah hnin ah ka khodil kathaesainah loh kai m'vael dae ba ham lae ka rhih eh?
6Kiuj fidas sian potencon Kaj fanfaronas per sia granda riĉeco?
6A thadueng dongah pangtung uh tih a khuehtawn a yet neh thangthen uh dae,
7Fraton tute ne liberigos homo, Nek donos al Dio elaĉeton por li
7hlang loh a manuca te a lat khaw a lat thai moenih. A tlansum te Pathen taengah a paek thai moenih.
8(Multekosta estus la elaĉeto de ilia animo, Kaj neniam tio estos),
8A hinglu kah tlansum tah kuelka tih kumhal a toeng.
9Ke li restu viva eterne, Ke li ne vidu la tombon.
9Te koihnih a yoeyah la hing pueng sui tih hlan khaw hmuh pawt sue.
10Oni ja vidas, ke saĝuloj mortas, Kaj ankaŭ malsaĝulo kaj sensciulo pereas Kaj lasas al aliaj sian havon.
10Aka cueih rhoek long tah a duek te a hmuh. Aka ang neh kotalh khaw a milh vaengah a khuehtawn te hlang tloe ham a caehtak.
11Ilia deziro estas, ke iliaj domoj ekzistu por ĉiam, Kaj iliaj loĝejoj de generacio al generacio; Ili nomas siajn bienojn laŭ siaj nomoj.
11Amih kah poeknah nen tah a im te kumhal ah, a pohmuen te thawnpuei lamkah cadilcahma duela, om ni a ti uh tih tolhmuen te amih ming neh a khue uh.
12Sed homo ne restas longe en honoro; Li egaliĝas al bruto buĉota.
12Tedae hlang he umponah khaw a rhaehrhong moenih, rhamsa banglam ni a thuidoek tih a hmata.
13Tia estas ilia vojo, ilia espero, Kaj iliaj posteuloj aprobas ilian opinion. Sela.
13Tetl a amamih khosing tea uepnah tih amih kah olthui te a hnukbang rhoek loh a pom uh. Selah
14Kiel ŝafoj ili estos metataj en Ŝeolon; La morto ilin paŝtos; Kaj matene virtuloj ilin ekposedos, Kaj ilia bildo pereos en Ŝeol, perdinte loĝejon.
14Amih te saelkhui kah boiva la tael uh vetih, dueknah loh a luem puei ni. Tedae mincang ah amih te aka thuem rhoek loh a taemrhai uh ni. A muei neh a lungpang a imhmuen lamloh saelkhui la hmawn ni.
15Sed Dio liberigos mian animon el la mano de Ŝeol, Ĉar Li prenos min. Sela.
15Tedae Pathen loh ka hinglu he saelkhui kut lamkah n'lat dongah kai he n'loh bit ni. Selah
16Ne timu, kiam homo riĉiĝas, Kiam grandiĝas la gloro de lia domo.
16Hlang pakhat loh boei tih a im kah thangpomnah loh pungtai cakhaw rhih boeh.
17Ĉar mortante li nenion prenos; Ne iros post li malsupren lia honoro.
17A duek vaengah pakhat khaw khuen mahpawh. A thangpomnah loh anih te suntlak puei mahpawh.
18Ĉar kvankam li ĝuigas sian animon dum sia vivado, Kaj oni vin laŭdas por tio, ke vi faras al vi bone,
18A hing vaengah a hinglu te yoethen a paek tih namah te na hoeikhang vaengah nang uem uh dae,
19Tamen li iros al la generacio de siaj patroj, Kiuj neniam vidos lumon.
19A napa rhoek kah cadilcahma la cet vetih yoeyah la vangnah hmu uh mahpawh.
20Homo, kiu estas en honoro, sed ne havas prudenton, Estas egala al bruto buĉota.
20Hlang he umponah neh om dae a yakming pawt atah rhamsa aka hmata rhoek bangla om.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.