Psalmaro 107
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Gloru la Eternulon, ĉar Li estas bona; Ĉar eterna estas Lia boneco:
1A sitlohnah tah kumhal hil ham a then dongah BOEIPA te uem uh lah.
2Diru la liberigitoj de la Eternulo, Kiujn Li liberigis el la mano de malamiko,
2Rhal kut lamkah a tlan hlang loh BOEIPA kah a tlan te thui saeh.
3Kiujn Li kolektis el la landoj, De oriento kaj okcidento, De nordo kaj de la maro.
3Te vaengah amih te khocuk, khotlak, tlangpuei, tuitunli, khohmuen amkah a coi.
4Ili vagis en la dezerto, laŭ vojo senviva, Urbon loĝatan ili ne trovis;
4Khosoek khopong ah khopuei tolrhum longpuei a hmuh uh mueh la kho a hmang uh.
5Ili malsatis kaj soifis, Ilia animo en ili senfortiĝis.
5Bungpong neh tuihalh la a khuiah a hinglu te rhae.
6Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
6Kho a bing vaengah BOEIPA te a khue uh tih khobing khui lamkah amih te a huul.
7Kaj Li kondukis ilin laŭ ĝusta vojo, Ke ili venu al urbo loĝata.
7Te dongah amih te tolrhum khopuei la caeh ham a thuem longpuei neh a hoihaeng.
8Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
8Hlang koca rhoek ham a sitlohnah neh khobaerhambae aka sai BOEIPA te uem uh pai saeh.
9Ĉar Li satigis animon soifantan, Kaj animon malsatan Li plenigis per bonaĵo.
9A hinglu aka halthi te tuihalh a dip pah sak tih a hinglu aka pongnaeng te khaw hnothen a cung sak.
10Ili sidis en mallumo kaj en ombro de morto, Katenitaj de mizero kaj fero;
10Hlangvang tah khohmuep neh dueknah hlipkhup kah thirhui neh phacipphabaem la aka ngol thongtla la coeng uh.
11Ĉar ili malobeis la vortojn de Dio Kaj malŝatis la decidon de la Plejaltulo.
11Pathen kah olka te a koek uh tih Khohni kah oluen khaw a tlaitlaek uh.
12Kaj Li frapis ilian koron per sufero; Ili falis, kaj neniu helpis.
12Te dongah thakthaenah dongla a kunyun sak tih a lungbuei a toh uh vaengah bom pawh.
13Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
13Tedae kho a bing uh vaengah BOEIPA taengla pang uh tih amih te khobing khui lamkah koep a khang.
14Li eligis ilin el mallumo kaj ombro de morto, Kaj iliajn ligilojn Li disŝiris.
14Amih te khohmuep neh dueknah hlipkhup lamkah a poh tih a kuelrhui khaw a bawt pah.
15Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
15Hlang koca rhoek ham a sitlohnah neh khobaerhambae aka sai BOEIPA te uem uh pai saeh.
16Ĉar Li rompis kuprajn pordojn, Kaj disbatis ferajn riglilojn.
16Rhohum thohkhaih te a phil tih thicung thohkalh khaw a tloek.
17La malsaĝuloj suferis pro siaj pekaj vojoj Kaj pro siaj krimoj;
17Amih tah boekoek longpuei kah hlang ang neh amamih kathaesainah dongah phaep uh.
18Ĉiujn manĝojn abomenis ilia animo, Kaj ili atingis la pordegon de la morto.
18A hinglu loh caak boeih a tuei pah uh tih dueknah vongka te a paan uh.
19Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
19Kho a bing vaengah BOEIPA taengah pang uh tih amih te khobing khui lamkah a khang.
20Li sendis Sian vorton, Kaj Li sanigis ilin kaj savis ilin de la tombo.
20A ol a hlah phoeiah amih a hoeih sak tih amih rhomhmop te a poeng a hal sak.
21Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
21Hlang koca rhoek ham a sitlohnah neh khobaerhambae aka sai BOEIPA te uem uh pai saeh.
22Kaj ili oferdonu dankajn oferojn, Kaj rakontu Liajn farojn kun kantado.
22Te dongah uemonah hmueih te nawn uh saeh lamtah tamlung neh a bibi te doek uh saeh.
23Kiuj veturas per ŝipoj sur la maro, Kiuj komercas sur grandaj akvoj,
23Sangpho neh tuitunli ah suntla uh tih tui puei ah bitat aka saii rhoek loh,
24Tiuj vidis la farojn de la Eternulo Kaj Liajn miraklojn en la profundo.
24BOEIPA kah bibi neh a laedil kah khobaerhambae te a hmuh uh.
25Li diris, kaj aperis granda ventego Kaj alte levis ĝiajn ondojn:
25A voek vaengah hlipuei khohli thoo tih tuilae khaw samboek.
26Ili leviĝas ĝis la ĉielo, malleviĝas en la abismojn; Ilia animo konsumiĝas de sufero;
26Vaan la luei uh tih tuidung la a suntlak uh vaengah a hinglu tah yoethaenah neh paci uh.
27Ili iras ĉirkaŭe kaj ŝanceliĝas kiel ebriulo, Kaj ilia tuta saĝeco malaperas.
27Yurhui bangla lam uh tih a yoka dongah a cueihnah boeih hma uh.
28Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li eligis ilin el ilia mizero.
28Kho a bing vaengah BOEIPA taengla pang uh tih amih te khobing khui lamkah a poh.
29Li kvietigis la ventegon, Kaj ĝiaj ondoj silentiĝis.
29Hlipuei te bidip la a duem sak tih tuiphu rhoek khaw ngam uh.
30Kaj ili ekĝojis, kiam fariĝis silente; Kaj Li alkondukis ilin al la dezirata haveno.
30Tuiphu a sap vaengah a kohoe uh tih amamih kah a naepnah langdai la a mawt.
31Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
31Hlang koca rhoek ham a sitlohnah neh khobaerhambae aka sai BOEIPA te uem uh pai saeh.
32Kaj ili altigu Lin en popola kunveno, Kaj en kunsido de plejaĝuloj ili Lin laŭdu.
32Te dongah pilnam hlangping lakliah amah te pomsang uh saeh lamtah patong rhoek kah tolrhum ah thangthen uh saeh.
33Li ŝanĝas riverojn en dezerton, Kaj fontojn de akvo en sekaĵon;
33Tuiva te khosoek la, tuiphuet tui khaw tuihang la a khueh.
34Fruktoportan teron en salan dezerton, Pro la malboneco de ĝiaj loĝantoj.
34Cangthen kho khaw boethae loh kho a sak thil dongah lungkaehlai la,
35Li ŝanĝas dezerton en lagon, Kaj sekan teron en fontojn de akvo;
35khosoek te tuibap tui la, rhamrhae lai khaw tuiphuet tui la a khueh.
36Kaj Li loĝigas tie malsatulojn, Kaj ili konstruas urbon loĝatan.
36Teah te bungpong rhoek kho a sak sak tih tolrhum khopuei a thong uh.
37Kaj ili prisemas kampojn, Plantas vinberujojn, kaj ricevas fruktojn.
37Te vaengah khohmuen a tawn uh tih misur a tue dongah a vuei a thaih cuen.
38Kaj Li ilin benas, kaj ili tre multiĝas, Kaj brutoj ne mankas al ili.
38Amih te yoethen a paek tih muep a ping uh vaengah a rhamsa khaw polpai sak pawh.
39Kaj kiam ili estas tre malmultaj kaj malfortaj Pro la premanta malbono kaj mizero,
39Tedae a polpai uh vaengah caya yoethae neh kothae dongah ngam uh sut.
40Li verŝas honton sur eminentulojn, Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja.
40Hlangcong rhoek te nueihbu a hawk thil tih long mueng hinghong la kho a hmang sak.
41Malriĉulon Li altigas el mizero, Kaj kreas familiojn kiel ŝafojn.
41Tedae khodaeng te phacipphabaem lamkah a hoeptlang tih a hui a ko te boiva bangla a khueh.
42La virtuloj tion vidas, kaj ĝojas; Kaj ĉia malboneco fermas sian buŝon.
42Aka thuem rhoek loh a hmuh uh vaengah a kohoe uh dae dumlai boeih long tah a ka khoep a buem.
43Kiu estas saĝa, tiu tion observu, Kaj oni komprenu la favoraĵojn de la Eternulo.
43U khaw aka cueih long tah hekah he kuem saeh lamtah BOEIPA kah sitlohnah te yakming uh saeh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.