Psalmaro 107
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Gloru la Eternulon, ĉar Li estas bona; Ĉar eterna estas Lia boneco:
1Angraeng loe hoih pongah, angmah khaeah kawnhaih lok to thui oh; a palungnathaih loe dungzan khoek to cak.
2Diru la liberigitoj de la Eternulo, Kiujn Li liberigis el la mano de malamiko,
2Angraeng mah akrang ih kaminawk mah, anih mah ni misa ban thung hoiah ang krang,
3Kiujn Li kolektis el la landoj, De oriento kaj okcidento, De nordo kaj de la maro.
3Anih mah ni, ni angyae, niduem, aluek, aloih, prae congca hoiah nihcae to nawnto pakhueng, tiah thui o nasoe.
4Ili vagis en la dezerto, laŭ vojo senviva, Urbon loĝatan ili ne trovis;
4Nihcae loe praezaek ah bomkung om ai ah amhet o; khosak hanah vangpui doeh hnu o ai.
5Ili malsatis kaj soifis, Ilia animo en ili senfortiĝis.
5Zok amthlam hoi tui anghae ah a oh o moe, a hinghaih thazai o sut.
6Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
6Raihaih tong naah Angraeng khaeah a qah o, to naah anih mah patangkhanghaih thung hoiah nihcae to pahlong.
7Kaj Li kondukis ilin laŭ ĝusta vojo, Ke ili venu al urbo loĝata.
7Anih mah a oh o haih vangpui thungah phak o thai hanah, katoeng loklam hoiah caeh haih.
8Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
8A hoihhaih hoi kaminawk khaeah sak ih dawnrai hmuennawk pongah, Angraeng khaeah kawnhaih lawk thui o nasoe!
9Ĉar Li satigis animon soifantan, Kaj animon malsatan Li plenigis per bonaĵo.
9Hinghaih tui anghae kami to anih mah dipsak moe, hinghaih zok amthlam kami doeh caak hanah kahoih hmuen hoiah a koisak.
10Ili sidis en mallumo kaj en ombro de morto, Katenitaj de mizero kaj fero;
10To baktih kami loe vinghaih hoi duekhaih tahlip thungah anghnut o, patangkhang o moe, sumqui hoiah pathlet o,
11Ĉar ili malobeis la vortojn de Dio Kaj malŝatis la decidon de la Plejaltulo.
11nihcae loe Sithaw ih loknawk to aek o moe, Kasang koek mah thuih ih lok to tidoeh sah o ai pongah, to tiah oh o.
12Kaj Li frapis ilian koron per sufero; Ili falis, kaj neniu helpis.
12To pongah nihcae mah palungthin pahnaem o thai hanah, karai tok to a saksak; nihcae loe amthaek o, kalawnkung mi doeh om ai.
13Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
13Raihaih tong o naah Angraeng khaeah a hang o, nihcae patangkhanghaih thung hoiah anih mah pahlong.
14Li eligis ilin el mallumo kaj ombro de morto, Kaj iliajn ligilojn Li disŝiris.
14Anih mah vinghaih, duekhaih tahlip thung hoiah zaeh moe, sumquinawk to a khramh pae.
15Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
15A hoihhaih hoiah kaminawk khaeah sak ih dawnrai hmuennawk pongah, Angraeng khaeah kawnhaih lawkthui o nasoe!
16Ĉar Li rompis kuprajn pordojn, Kaj disbatis ferajn riglilojn.
16Tipongah tih nahaeloe anih mah sumkamling hoi sak ih khongkha to khaeh moe, ataehhaih sumboeng doeh adaem pae boih boeh.
17La malsaĝuloj suferis pro siaj pekaj vojoj Kaj pro siaj krimoj;
17Thoemto kaminawk loe lokaekhaih pongah amthu o moe, a sakpazae o haih pongah, patangkhang o.
18Ĉiujn manĝojn abomenis ilia animo, Kaj ili atingis la pordegon de la morto.
18Buh aannawk to panuet o moe, duekhaih khongkha taengah a phak o.
19Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
19Raihaih tong o naah Angraeng khaeah a hang o, nihcae patanghaih thung hoiah anih mah pahlong.
20Li sendis Sian vorton, Kaj Li sanigis ilin kaj savis ilin de la tombo.
20Anih mah lok to thuih moe, nihcae to ngantuisak; amrohaih thung hoiah nihcae to pahlong.
21Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
21A hoihhaih hoiah kaminawk khaeah sak ih dawnrai hmuennawk pongah, Angraeng khaeah kawnhaih lawk thui o nasoe!
22Kaj ili oferdonu dankajn oferojn, Kaj rakontu Liajn farojn kun kantado.
22Anghoehaih hoiah hmuenpaekhaih to tathlang o nasoe loe, a sak ih hmuennawk to anghoehaih hoiah taphong o nasoe.
23Kiuj veturas per ŝipoj sur la maro, Kiuj komercas sur grandaj akvoj,
23Palongpuinawk hoiah tuipui thungah kacaeh, tuipui nuiah toksah kaminawk loe,
24Tiuj vidis la farojn de la Eternulo Kaj Liajn miraklojn en la profundo.
24Angraeng ih hmuenmaenawk hoi a sak ih tui thungah kaom dawnrai hmuennawk to hnuk o.
25Li diris, kaj aperis granda ventego Kaj alte levis ĝiajn ondojn:
25Anih mah lokpaek naah takhi song moe, tuiphunawk to angthawksak.
26Ili leviĝas ĝis la ĉielo, malleviĝas en la abismojn; Ilia animo konsumiĝas de sufero;
26Tuiphunawk loe van khoek to angthawk o tahang moe, tui thungah krak o tathuk let; zitthoh parai pongah, palungboeng o.
27Ili iras ĉirkaŭe kaj ŝanceliĝas kiel ebriulo, Kaj ilia tuta saĝeco malaperas.
27Nihcae loe ahnuk ahma angthuih o, mu paqui kami baktiah a caeh o moe, poekhaih palung boeng o sut.
28Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li eligis ilin el ilia mizero.
28Raihaih tong o naah Angraeng khaeah a hang o, palungboenghaih thung hoiah nihcae to a zaeh.
29Li kvietigis la ventegon, Kaj ĝiaj ondoj silentiĝis.
29Anih mah takhi sae to dipsak moe, tuiphunawk to anghaksak.
30Kaj ili ekĝojis, kiam fariĝis silente; Kaj Li alkondukis ilin al la dezirata haveno.
30Tui anghak naah nihcae anghoe o; to naah a caeh koeh o haih ahmuen ah nihcae to a zaeh.
31Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
31A hoihhaih hoiah kaminawk khaeah sak ih dawnrai hmuennawk pongah, Angraeng khaeah kawnhaih lawk thui o nasoe!
32Kaj ili altigu Lin en popola kunveno, Kaj en kunsido de plejaĝuloj ili Lin laŭdu.
32Kaminawk angpophaih ahmuen ah anih to pakoeh oh loe, kacoehtanawk amkhuenghaih ahmuen ah anih to saphaw oh.
33Li ŝanĝas riverojn en dezerton, Kaj fontojn de akvo en sekaĵon;
33Anih loe vapuinawk to praezaek ah angcoengsak moe, tuibap ahmuen doeh long karoem ah angcoengsak,
34Fruktoportan teron en salan dezerton, Pro la malboneco de ĝiaj loĝantoj.
34to ahmuen ah kaom kaminawk ih sethaih pongah, long kahoih prae to thingthai qumpo tacawt thai ai ahmuen ah angcoengsak.
35Li ŝanĝas dezerton en lagon, Kaj sekan teron en fontojn de akvo;
35Praezaek to tuili ah angcoengsak moe, long karoem to tuibap ah angcoengsak.
36Kaj Li loĝigas tie malsatulojn, Kaj ili konstruas urbon loĝatan.
36To ah zok amthlam kaminawk to ohsak moe, angmacae oh haih hanah vangpui to sak o.
37Kaj ili prisemas kampojn, Plantas vinberujojn, kaj ricevas fruktojn.
37Lawknawk a tawnh o, misur takha a sak o moe, kating ai athaihnawk to tacawt.
38Kaj Li ilin benas, kaj ili tre multiĝas, Kaj brutoj ne mankas al ili.
38Nihcae to tahamhoihaih a paek moe, pop parai ah angpung o; nihcae ih maitaw hoi tuunawk doeh tamsisak ai.
39Kaj kiam ili estas tre malmultaj kaj malfortaj Pro la premanta malbono kaj mizero,
39Nihcae loe pacaekthlaekhaih, patangkhanghaih hoi palungsethaih pongah, kami to tamsi o moe, khosak ahnaem o tathuk let.
40Li verŝas honton sur eminentulojn, Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja.
40Anih mah Angraeng ih capanawk to azathaih tongsak moe, loklam kaom ai praezaek ah amhetsak.
41Malriĉulon Li altigas el mizero, Kaj kreas familiojn kiel ŝafojn.
41Toe amtang kaminawk to patanghaih thung hoiah tapom tahang moe, tuunawk baktiah imthong ah angcoengsak.
42La virtuloj tion vidas, kaj ĝojas; Kaj ĉia malboneco fermas sian buŝon.
42Katoeng kaminawk mah to hmuen to hnuk o naah anghoe o tih; kahoih ai kaminawk boih loe angmacae ih pakha to tamuep o tih.
43Kiu estas saĝa, tiu tion observu, Kaj oni komprenu la favoraĵojn de la Eternulo.
43Palungha kami loe, hae hmuennawk hae poek ueloe, Angraeng amlunghaih to panoek o tih.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.