Psalmaro 107
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kralice Bible (1613)
1Gloru la Eternulon, ĉar Li estas bona; Ĉar eterna estas Lia boneco:
1Oslavujte Hospodina, nebo jest dobrý, nebo na věky milosrdenství jeho.
2Diru la liberigitoj de la Eternulo, Kiujn Li liberigis el la mano de malamiko,
2Nechť o tom vypravují ti, kteříž jsou vykoupeni skrze Hospodina, jak je on vykoupil z ruky těch, kteříž je ssužovali,
3Kiujn Li kolektis el la landoj, De oriento kaj okcidento, De nordo kaj de la maro.
3A shromáždil je z zemí, od východu a od západu, od půlnoci i od moře.
4Ili vagis en la dezerto, laŭ vojo senviva, Urbon loĝatan ili ne trovis;
4Bloudili po poušti, po cestách pustých, města k přebývání nenacházejíce.
5Ili malsatis kaj soifis, Ilia animo en ili senfortiĝis.
5Hladovití a žízniví byli, až v nich svadla duše jejich.
6Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
6Když volali k Hospodinu v ssoužení svém, z úzkostí jejich vytrhl je,
7Kaj Li kondukis ilin laŭ ĝusta vojo, Ke ili venu al urbo loĝata.
7A vedl je po cestě přímé, aby přišli do města k bydlení.
8Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
8Nechať oslavují před Hospodinem milosrdenství jeho, a divné skutky jeho před syny lidskými,
9Ĉar Li satigis animon soifantan, Kaj animon malsatan Li plenigis per bonaĵo.
9Poněvadž napájí duši žíznivou, a duši hladovitou naplňuje dobrými věcmi.
10Ili sidis en mallumo kaj en ombro de morto, Katenitaj de mizero kaj fero;
10Kteříž sedí ve tmě a v stínu smrti, sevříni jsouce bídou i železy,
11Ĉar ili malobeis la vortojn de Dio Kaj malŝatis la decidon de la Plejaltulo.
11Protože odporni byli řečem Boha silného, a radou Nejvyššího pohrdli.
12Kaj Li frapis ilian koron per sufero; Ili falis, kaj neniu helpis.
12Pročež ponížil bídou srdce jejich, padli, a nebylo pomocníka.
13Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
13Když volají k Hospodinu v ssoužení svém, z úzkostí je vysvobozuje.
14Li eligis ilin el mallumo kaj ombro de morto, Kaj iliajn ligilojn Li disŝiris.
14Vyvodí je z temností a stínu smrti, a svazky jejich trhá.
15Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
15Nechať oslavují před Hospodinem milosrdenství jeho, a divné skutky jeho před syny lidskými,
16Ĉar Li rompis kuprajn pordojn, Kaj disbatis ferajn riglilojn.
16Poněvadž láme brány měděné, a závory železné posekává.
17La malsaĝuloj suferis pro siaj pekaj vojoj Kaj pro siaj krimoj;
17Blázni pro cestu převrácenosti své, a pro nepravosti své v trápení bývají.
18Ĉiujn manĝojn abomenis ilia animo, Kaj ili atingis la pordegon de la morto.
18Oškliví se jim všeliký pokrm, až se i k branám smrti přibližují.
19Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
19Když volají k Hospodinu v ssoužení svém, z úzkostí jejich je vysvobozuje.
20Li sendis Sian vorton, Kaj Li sanigis ilin kaj savis ilin de la tombo.
20Posílá slovo své, a uzdravuje je, a vysvobozuje je z hrobu.
21Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
21Nechať oslavují před Hospodinem milosrdenství jeho, a divné skutky jeho před syny lidskými,
22Kaj ili oferdonu dankajn oferojn, Kaj rakontu Liajn farojn kun kantado.
22A obětujíce oběti chvály, ať vypravují skutky jeho s prozpěvováním.
23Kiuj veturas per ŝipoj sur la maro, Kiuj komercas sur grandaj akvoj,
23Kteří se plaví po moři na lodech, pracujíce na velikých vodách,
24Tiuj vidis la farojn de la Eternulo Kaj Liajn miraklojn en la profundo.
24Tiť vídají skutky Hospodinovy, a divy jeho v hlubokosti.
25Li diris, kaj aperis granda ventego Kaj alte levis ĝiajn ondojn:
25Jakž jen dí, hned se strhne vítr bouřlivý, a dme vlny mořské.
26Ili leviĝas ĝis la ĉielo, malleviĝas en la abismojn; Ilia animo konsumiĝas de sufero;
26Vznášejí se k nebi, sstupují do propasti, duše jejich v nebezpečenství rozplývá se.
27Ili iras ĉirkaŭe kaj ŝanceliĝas kiel ebriulo, Kaj ilia tuta saĝeco malaperas.
27Motají se a nakloňují jako opilý, a všecko umění jejich mizí.
28Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li eligis ilin el ilia mizero.
28Když volají k Hospodinu v ssoužení svém, z úzkostí jejich je vysvobozuje.
29Li kvietigis la ventegon, Kaj ĝiaj ondoj silentiĝis.
29Proměňuje bouři v utišení, tak že umlkne vlnobití jejich.
30Kaj ili ekĝojis, kiam fariĝis silente; Kaj Li alkondukis ilin al la dezirata haveno.
30I veselí se, že utichlo; a tak přivodí je k břehu žádostivému.
31Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
31Nechať oslavují před Hospodinem milosrdenství jeho, a divné skutky jeho před syny lidskými.
32Kaj ili altigu Lin en popola kunveno, Kaj en kunsido de plejaĝuloj ili Lin laŭdu.
32Nechť ho vyvyšují v shromáždění lidu, a v radě starců chválí jej.
33Li ŝanĝas riverojn en dezerton, Kaj fontojn de akvo en sekaĵon;
33Obrací řeky v poušť, a prameny vod v suchost,
34Fruktoportan teron en salan dezerton, Pro la malboneco de ĝiaj loĝantoj.
34Zemi úrodnou v slatinnou, pro zlost obyvatelů jejích.
35Li ŝanĝas dezerton en lagon, Kaj sekan teron en fontojn de akvo;
35Pustiny obrací v jezera, a zemi vyprahlou v prameny vod.
36Kaj Li loĝigas tie malsatulojn, Kaj ili konstruas urbon loĝatan.
36I osazuje na ní hladovité, aby stavěli města k bydlení.
37Kaj ili prisemas kampojn, Plantas vinberujojn, kaj ricevas fruktojn.
37Kteříž osívají pole, a dělají vinice, a shromažďují sobě užitek úrody.
38Kaj Li ilin benas, kaj ili tre multiĝas, Kaj brutoj ne mankas al ili.
38Takť on jim žehná, že se rozmnožují velmi, a dobytka jejich neumenšuje.
39Kaj kiam ili estas tre malmultaj kaj malfortaj Pro la premanta malbono kaj mizero,
39A někdy pak umenšeni a sníženi bývají ukrutenstvím, bídou a truchlostí,
40Li verŝas honton sur eminentulojn, Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja.
40Když vylévá pohrdání na knížata, dopouštěje, aby bloudili po poušti bezcestné.
41Malriĉulon Li altigas el mizero, Kaj kreas familiojn kiel ŝafojn.
41Onť vyzdvihuje nuzného z trápení, a rozmnožuje rodinu jako stádo.
42La virtuloj tion vidas, kaj ĝojas; Kaj ĉia malboneco fermas sian buŝon.
42Nechť to spatřují upřímí, a rozveselí se, ale všeliká nepravost ať zacpá ústa svá.
43Kiu estas saĝa, tiu tion observu, Kaj oni komprenu la favoraĵojn de la Eternulo.
43Ale kdo jest tak moudrý, aby toho šetřil, a vyrozumíval mnohému milosrdenství Hospodinovu?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.