Psalmaro 88

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

Kralice Bible (1613)

1Ho Eternulo, Dio de mia savo! Tage kaj nokte mi krias antaŭ Vi.

1Píseň a žalm synů Chóre, přednímu zpěváku na machalat k zpívání, vyučující, složený od Hémana Ezrachitského.

2Mia preĝo venu antaŭ Vian vizaĝon; Klinu Vian orelon al mia ploro.

2Hospodine, Bože spasení mého, ve dne i v noci k tobě volám.

3Ĉar mia animo trosatiĝis de malbonoj Kaj mia vivo atingis Ŝeolon.

3Vstupiž před oblíčej tvůj modlitba má, nakloň ucha svého k volání mému.

4Mi similiĝis al la forirantoj en la tombon; Mi fariĝis kiel viro sen fortoj,

4Neboť jest naplněna trápeními duše má, a život můj až k hrobu se přiblížil.

5Etendita inter mortintoj; Kiel mortigitoj, kuŝantaj en la tombo, Kiujn Vi jam ne rememoras Kaj kiuj estas forigitaj for de Via mano.

5Počten jsem mezi ty, kteříž se dostávají do jámy; připodobněn jsem člověku beze vší síly.

6Vi metis min en la plej profundan foson, En mallumon, en abismon.

6Mezi mrtvé jsem odložen, jako zmordovaní ležící v hrobě, na něž nezpomínáš více, kteříž od ruky tvé vyhlazeni jsou.

7Pezas sur mi Via furiozo, Kaj per ĉiuj Viaj ondoj Vi min premas. Sela.

7Spustils mne do jámy nejzpodnější, do nejtemnějšího a nejhlubšího místa.

8Vi malproksimigis de mi miajn konatojn, Vi faris min abomenaĵo por ili; Mi estas enŝlosita, kaj mi ne povas eliri.

8Dolehla na mne prchlivost tvá, a vším vlnobitím svým přikvačil jsi mne. Sélah.

9Mia okulo mallumiĝis de malĝojo; Mi vokas Vin, ho Eternulo, ĉiutage, Mi etendas al Vi miajn manojn.

9Daleko jsi vzdálil mé známé ode mne, jimž jsi mne velice zošklivil, a tak jsem sevřín, že mi nelze nijakž vyjíti.

10Ĉu por mortintoj Vi faros miraklojn? Ĉu malvivuloj leviĝos kaj gloros Vin? Sela.

10Zrak můj hyne trápením; na každý den vzývám tě, Hospodine, ruce své před tebou rozprostíraje.

11Ĉu en la tombo estos rakontata Via boneco, Kaj fidindeco en la abismo?

11Zdali před mrtvými učiníš zázrak? Aneb vstanou-liž mrtví, aby tě oslavovali? Sélah.

12Ĉu en la mallumo estos konataj Viaj mirakloj, Kaj Via justeco en la lando de forgeso?

12I zdali bude ohlašováno v hrobě milosrdenství tvé, a pravda tvá v zahynutí?

13Sed mi vokas al Vi, ho Eternulo, Kaj matene mia preĝo Vin renkontas.

13Zdaliž v známost přichází ve tmách div tvůj, a spravedlnost tvá v zemi zapomenutí?

14Kial, ho Eternulo, Vi forpuŝas mian animon? Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon de mi?

14Já pak, Hospodine, k tobě volám, a každého jitra předchází tě modlitba má.

15Mi estas mizera kaj senforta detempe de la juneco; Mi portas Viajn terurojn, mi konsumiĝas.

15Pročež, ó Hospodine, zamítáš mne, a tvář svou skrýváš přede mnou?

16Venis sur min Via furiozo, Viaj timigoj min dispremas.

16Ztrápený jsem, jako hned maje umříti od násilí; snáším hrůzy tvé, a děsím se.

17Ili ĉirkaŭas min, kiel akvo, ĉiutage; Ili tute min ĉirkaŭsieĝas.

17Hněv tvůj přísný na mne se obořil, a hrůzy tvé krutě sevřely mne.

18Vi malproksimigis de mi amanton kaj amikon; Miaj konatoj estas en mallumo.

18Obkličují mne jako voda, na každý den obstupují mne hromadně.

no verse 19 in this text

19Vzdálil jsi ode mne přítele a tovaryše, a známým svým jsem ve tmě.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.