Psalmaro 88

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)

1Ho Eternulo, Dio de mia savo! Tage kaj nokte mi krias antaŭ Vi.

1SENHOR, o Deus da minha salvação, eu tenho clamado dia e noite diante de ti.

2Mia preĝo venu antaŭ Vian vizaĝon; Klinu Vian orelon al mia ploro.

2Que a minha oração chegue à tua presença. Inclina os teus ouvidos ao meu clamor.

3Ĉar mia animo trosatiĝis de malbonoj Kaj mia vivo atingis Ŝeolon.

3Pois a minha alma está cheia de aflições. A minha vida se aproxima do Seol.

4Mi similiĝis al la forirantoj en la tombon; Mi fariĝis kiel viro sen fortoj,

4Sou contado entre os que descem à cova. Sou como um homem sem amparo,

5Etendita inter mortintoj; Kiel mortigitoj, kuŝantaj en la tombo, Kiujn Vi jam ne rememoras Kaj kiuj estas forigitaj for de Via mano.

5separado entre os mortos, como os abatidos que jazem na sepultura, dos quais já não te lembras. Eles foram cortados da tua mão.

6Vi metis min en la plej profundan foson, En mallumon, en abismon.

6Tu me puseste na cova mais profunda, nas profundezas mais escuras.

7Pezas sur mi Via furiozo, Kaj per ĉiuj Viaj ondoj Vi min premas. Sela.

7A tua ira pesa sobre mim. Tu me afligiste com todas as tuas ondas. Selá.

8Vi malproksimigis de mi miajn konatojn, Vi faris min abomenaĵo por ili; Mi estas enŝlosita, kaj mi ne povas eliri.

8Afastaste de mim os meus amigos. Tu me tornaste uma abominação para eles. Estou preso, e não consigo escapar.

9Mia okulo mallumiĝis de malĝojo; Mi vokas Vin, ho Eternulo, ĉiutage, Mi etendas al Vi miajn manojn.

9Os meus olhos estão fracos de tristeza. Eu tenho clamado a ti diariamente, SENHOR. Eu tenho estendido as minhas mãos para ti.

10Ĉu por mortintoj Vi faros miraklojn? Ĉu malvivuloj leviĝos kaj gloros Vin? Sela.

10Acaso mostras maravilhas aos mortos? Acaso os espíritos dos mortos se levantam e te louvam? Selá.

11Ĉu en la tombo estos rakontata Via boneco, Kaj fidindeco en la abismo?

11Será o teu amor leal declarado na sepultura? Ou a tua fidelidade na Destruição?

12Ĉu en la mallumo estos konataj Viaj mirakloj, Kaj Via justeco en la lando de forgeso?

12São as tuas maravilhas conhecidas na escuridão? Ou a tua justiça na terra do esquecimento?

13Sed mi vokas al Vi, ho Eternulo, Kaj matene mia preĝo Vin renkontas.

13Mas a ti, SENHOR, eu tenho clamado. Pela manhã, a minha oração chega diante de ti.

14Kial, ho Eternulo, Vi forpuŝas mian animon? Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon de mi?

14SENHOR, por que rejeitas a minha alma? Por que escondes de mim o teu rosto?

15Mi estas mizera kaj senforta detempe de la juneco; Mi portas Viajn terurojn, mi konsumiĝas.

15Estou aflito e prestes a morrer desde a minha juventude. Enquanto sofro os teus terrores, fico desorientado.

16Venis sur min Via furiozo, Viaj timigoj min dispremas.

16A tua ira ardente passou sobre mim. Os teus terrores me destruíram.

17Ili ĉirkaŭas min, kiel akvo, ĉiutage; Ili tute min ĉirkaŭsieĝas.

17Eles me cercaram como água o dia todo. Eles me envolveram completamente.

18Vi malproksimigis de mi amanton kaj amikon; Miaj konatoj estas en mallumo.

18Afastaste de mim o amado e o amigo, e puseste os meus amigos nas trevas. ```usfm

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.