Plorkanto 1
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Kiel solece sidas la urbo, kiu estis tiel multehoma! La estrino de la nacioj fariĝis kiel vidvino, La princino de landoj fariĝis tributulino!
1Como jaz solitária a cidade, que antes estava cheia de gente! Ela se tornou como uma viúva, ela que era grande entre as nações! Aquela que era princesa entre as províncias tornou-se escrava!
2Senĉese ŝi ploras en la nokto, kaj ŝiaj larmoj estas sur ŝiaj vangoj; Ŝi havas neniun konsolanton inter ĉiuj siaj amintoj, Ĉiuj ŝiaj amikoj ŝin perfidis, fariĝis ŝiaj malamikoj.
2Ela chora amargamente de noite. Suas lágrimas estão em suas faces. Entre todos os seus amantes não há ninguém que a console. Todos os seus amigos agiram traiçoeiramente com ela. Eles se tornaram seus inimigos.
3Elmigris Jehuda pro mizero kaj tro malfacila laborado; Li ekloĝis inter la nacioj, sed ne trovas ripozon; Ĉiuj liaj persekutantoj atingis lin en malvastaj lokoj.
3Judá foi para o cativeiro por causa da aflição e da dura servidão. Ela habita entre as nações. Ela não encontra descanso. Todos os seus perseguidores a alcançaram em meio à sua angústia.
4La vojoj de Cion estas malĝojaj, ĉar neniu iras al festoj; Ĉiuj ĝiaj pordegoj dezertiĝis, ĝiaj pastroj ĝemas; Ĝiaj virgulinoj ploras, kaj al ĝi mem estas tre maldolĉe.
4Os caminhos de Sião estão de luto, porque ninguém vem às festas solenes. Todas as suas portas estão desoladas. Seus sacerdotes suspiram. Suas virgens estão aflitas, e ela mesma está em amargura.
5Ĝiaj kontraŭuloj fariĝis ĉefoj, ĝiaj malamikoj ĝuas bonstaton; Ĉar la Eternulo ĵetis sur ĝin mizeron pro la multo de ĝiaj malbonagoj; Ĝiaj infanoj iris en kaptitecon, pelataj de la malamiko.
5Seus adversários se tornaram a cabeça. Seus inimigos prosperam; pois o SENHOR a afligiu por causa da multidão de suas transgressões. Seus filhinhos foram para o cativeiro diante do adversário.
6Foriĝis de la filino de Cion ŝia tuta beleco; Ŝiaj princoj fariĝis kiel cervoj, kiuj ne trovas paŝtejon, Kaj ili iras senforte antaŭ la pelanto.
6Toda a majestade se apartou da filha de Sião. Seus príncipes tornaram-se como cervos que não encontram pasto. Eles fugiram sem forças diante do perseguidor.
7En la tagoj de sia mizero kaj suferoj Jerusalem rememoras ĉiujn ĉarmaĵojn, kiujn ŝi havis en la tempoj pasintaj; Dume nun ŝia popolo enfalis en la manon de premanto, kaj neniu ŝin helpas, La malamikoj ŝin rigardas kaj ridas pri ŝia ruiniĝo.
7Jerusalém se lembra, nos dias de sua aflição e de suas misérias, de todas as suas coisas preciosas que tinha desde os dias antigos; quando o seu povo caiu nas mãos do adversário, e não houve quem a ajudasse. Os adversários a viram. Eles zombaram de sua desolação.
8Pekis, pekis Jerusalem, tial ŝi fariĝis kiel hontindulino; Ĉiuj, kiuj ŝin estimis, nun malestimas ŝin, ĉar ili vidas ŝian malhonoron; Kaj ŝi mem ĝemas kaj turnas sin malantaŭen.
8Jerusalém pecou gravemente. Por isso ela se tornou impura. Todos os que a honravam a desprezam, porque viram a sua nudez. Sim, ela suspira e se volta para trás.
9Ŝia malpuraĵo estas sur la rando de ŝia vesto; ŝi ne pensis pri sia estonteco; Tial ŝi terure malaltiĝis, kaj ŝi havas neniun konsolanton: Rigardu, ho Eternulo, mian mizeron, ĉar la malamiko forte fieras.
9Sua imundície estava em suas saias. Ela não se lembrou do seu fim. Por isso ela caiu de forma espantosa. Ela não tem quem a console. “Vê, SENHOR, a minha aflição; pois o inimigo se engrandeceu.”
10La malamiko etendis sian manon sur ĉiujn ŝiajn grandvaloraĵojn; Ŝi vidas, kiel en ŝian sanktejon eniras nacioj, Pri kiuj Vi ordonis, ke ili ne eniru en Vian komunumon.
10O adversário estendeu a mão sobre todas as coisas preciosas dela; pois ela viu que as nações entraram no seu santuário, aquelas a quem ordenaste que não entrassem na tua congregação.
11Ŝia tuta popolo ĝemas, ili serĉas panon, Ili fordonas siajn grandvaloraĵojn pro manĝaĵo, por revigligi sian animon: Rigardu, ho Eternulo, kaj vidu, kiel malestimata mi fariĝis!
11Todo o seu povo suspira. Eles buscam pão. Deram as suas coisas preciosas por comida para restaurar a alma. “Olha, SENHOR, e vê, pois me tornei desprezível.”
12Ho vi, ĉiuj, kiuj preteriras la vojon, rigardu kaj vidu, Ĉu ekzistas sufero simila al mia sufero, Kiu trafis min kaj kiun la Eternulo ĵetis sur min en la tago de Lia flama kolero.
12“Isso não é nada para vocês, todos os que passam pelo caminho? Olhem, e vejam se há alguma dor como a minha dor, que foi trazida sobre mim, com a qual o SENHOR me afligiu no dia da sua ira ardente.
13De supre Li ĵetis fajron en miajn ostojn, kaj ĝi ekregis en ili; Li etendis reton antaŭ miaj piedoj, renversis min malantaŭen; Li ruinigis min, faris min dolorplena dum la tuta tago.
13“Do alto ele enviou fogo aos meus ossos, e ele prevaleceu contra eles. Ele estendeu uma rede para os meus pés. Ele me fez voltar para trás. Ele me deixou desolada e desfalecida o dia todo.
14Kunplektiĝis per Lia mano la jugo de miaj pekoj; Ili kunplektiĝis, suriris sur mian kolon; Li faligis mian forton; La Sinjoro transdonis min en tiajn manojn, el kiuj mi ne povas leviĝi.
14“O jugo das minhas transgressões foi atado pela sua mão. Elas estão entrelaçadas. Elas subiram sobre o meu pescoço. Ele fez a minha força falhar. O Senhor me entregou nas mãos daqueles contra os quais não posso resistir.
15La Sinjoro dispremis per la piedoj ĉiujn miajn fortulojn interne de mi; Li kunvokis festan kunvenon kontraŭ min, por disbati miajn junulojn; Kiel en vinpremejo la Sinjoro piedpremis la virgulinon-filinon de Jehuda.
15“O Senhor reduziu a nada todos os meus valentes no meio de mim. Ele convocou uma assembleia solene contra mim para esmagar os meus jovens. O Senhor pisou a virgem filha de Judá como em um lagar.
16Pro tio mi ploras kaj miaj ambaŭ okuloj abunde fluigas akvon; Ĉar malproksime de mi estas konsolanto, kiu povus revigligi mian animon; Miaj infanoj pereis, ĉar la malamiko venkis.
16“Por causa dessas coisas eu choro. Meus olhos, meus olhos derramam águas, porque o consolador que deveria restaurar a minha alma está longe de mim. Meus filhos estão desolados, porque o inimigo prevaleceu.”
17Cion etendas siajn manojn, sed ĝi ne trovas konsolanton; La Eternulo vokis kontraŭ Jakobon liajn malamikojn de ĉiuj flankoj; Jerusalem fariĝis inter ili kiel hontindulino.
17Sião estende as suas mãos. Não há ninguém para consolá-la. O SENHOR ordenou a respeito de Jacó, que os que estão ao seu redor sejam seus adversários. Jerusalém está entre eles como uma coisa impura.
18Justa Li estas, la Eternulo, ĉar mi malobeis Liajn vortojn. Aŭskultu, ho ĉiuj popoloj, kaj rigardu mian suferadon: Miaj virgulinoj kaj junuloj iris en kaptitecon.
18“O SENHOR é justo, pois eu me rebelei contra o seu mandamento. Por favor, ouçam, todos os povos, e vejam a minha dor. Minhas virgens e meus jovens foram para o cativeiro.
19Mi vokis miajn amikojn, sed ili min trompis; Miaj pastroj kaj miaj plejaĝuloj estas mortantaj en la urbo, Ili serĉas por si panon, por revigligi sian animon.
19“Eu chamei os meus amantes, mas eles me enganaram. Meus sacerdotes e meus anciãos expiraram na cidade, enquanto buscavam comida para si mesmos, para restaurar as suas almas.
20Rigardu, ho Eternulo, en kia mizero mi estas! Miaj internaĵoj ŝvelis, mia koro renversiĝis en mi, ĉar mi forte malobeis. Ekstere seninfanigis min la glavo, kaj en la domo la morto.
20“Olha, SENHOR; pois estou em angústia. Meu coração está perturbado. Meu coração se revira dentro de mim, pois eu me rebelei gravemente. Lá fora, a espada priva de filhos. Em casa, é como a morte.
21Oni aŭdas, kiel mi ĝemas, sed neniu min konsolas; Ĉiuj miaj malamikoj aŭdis pri mia malfeliĉo, kaj ekĝojis, ĉar Vi tion faris; Venigu do la tagon, kiam Vi proklamos, ke ili fariĝu kiel mi.
21“Eles ouviram que eu suspiro. Não há ninguém para me consolar. Todos os meus inimigos ouviram da minha desgraça. Eles se alegram porque tu o fizeste. Tu trarás o dia que proclamaste, e eles serão como eu.
22Ilia tuta malboneco venu antaŭ Vin; Kaj agu kun ili tiel, kiel Vi agis kun mi pro ĉiuj miaj pekoj; Ĉar granda estas mia ĝemado, kaj mia koro doloras.
22“Que toda a maldade deles venha perante ti. Faze com eles como fizeste comigo por causa de todas as minhas transgressões. Pois os meus suspiros são muitos, e o meu coração está desfalecido.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.