Psalmaro 104
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Benu, ho mia animo, la Eternulon. Ho Eternulo, mia Dio, Vi estas tre granda, De majesto kaj beleco Vi estas vestita;
1Bendiga o SENHOR, ó minha alma. Ó SENHOR, meu Deus, tu és muito grande. Estás vestido de honra e majestade.
2Vi, kiu estas ĉirkaŭkovrita de lumo kiel de vesto, Kiu sternas la ĉielon kiel tapiŝon;
2Ele se cobre de luz como de um manto. Ele estende os céus como uma cortina.
3Kiu aranĝas sur la akvo Siajn ĉambrojn, Kiu faras la nubojn Lia veturilo; Kiu iras sur la flugiloj de la vento;
3Ele põe as vigas dos seus aposentos nas águas. Ele faz das nuvens a sua carruagem. Ele anda sobre as asas do vento.
4Kiu faras la ventojn Liaj senditoj, Flamantan fajron Liaj servantoj;
4Ele faz dos seus mensageiros ventos, e dos seus servos, chamas de fogo.
5Kiu fondis la teron sur ĝiaj fundamentoj, Ke ĝi neniam ŝanceliĝos.
5Ele lançou os fundamentos da terra, para que jamais seja abalada.
6La abismon Vi kovris kiel per vesto, Sur la montoj staras akvo;
6Tu a cobriste com o abismo como com uma veste. As águas pararam acima das montanhas.
7De Via minaco ĝi kuras, De la voĉo de Via tondro ĝi forrapidas.
7À tua repreensão, elas fugiram. À voz do teu trovão, elas se apressaram em fugir.
8Ĝi leviĝas sur montojn, malleviĝas sur valojn, Al tiu loko, kiun Vi destinis por ĝi.
8Os montes se ergueram, os vales afundaram, para o lugar que tu lhes designaste.
9Vi faris limon, kiun ĝi ne superpaŝos, Por ke ĝi ne revenu por kovri la teron.
9Tu estabeleceste um limite que elas não podem ultrapassar, para que não voltem a cobrir a terra.
10Vi sendas fontojn al la riveroj, Kiuj iras inter montoj;
10Ele envia fontes para os vales. Elas correm entre os montes.
11Ili trinkigas ĉiujn kampajn bestojn; Sovaĝaj azenoj kvietigas sian soifon.
11Elas dão de beber a todos os animais do campo. Os jumentos selvagens matam a sua sede.
12Apud ili loĝas la birdoj ĉielaj, El inter la branĉoj ili sonigas sian voĉon.
12As aves do céu aninham-se junto a elas. Elas cantam entre os ramos.
13Vi trinkigas la montojn el Viaj ĉambroj; Per la produktoj de Viaj faroj satiĝas la tero.
13Ele rega os montes desde os seus aposentos. A terra se farta com o fruto das tuas obras.
14Vi kreskigas herbon por la bruto, Kaj verdaĵon, kiu servas al la homo, Por elirigi panon el la tero.
14Ele faz crescer a relva para o gado, e as plantas para o homem cultivar, para que produza alimento da terra:
15Kaj la vino gajigas la koron de la homo, La vizaĝo brilas de la oleo, Kaj la pano fortikigas la koron de la homo.
15o vinho que alegra o coração do homem, o azeite para fazer seu rosto brilhar, e o pão que fortalece o coração do homem.
16Satiĝas la arboj de la Eternulo, La cedroj de Lebanon, kiujn Li plantis;
16As árvores do SENHOR são bem regadas, os cedros do Líbano, que ele plantou,
17Kaj tie nestas birdoj; Cikonio havas sian loĝejon sur abioj;
17onde as aves fazem os seus ninhos. A cegonha faz a sua morada nos ciprestes.
18La altaj montoj estas por la ibeksoj, La rokoj estas rifuĝejo por la hirakoj.
18As altas montanhas são para as cabras selvagens. As rochas são um refúgio para os arganazes.
19Li aranĝis la lunon laŭ la partoj de tempo; La suno scias sian subiron.
19Ele designou a lua para as estações. O sol sabe quando se pôr.
20Vi sendas mallumon, kaj fariĝas nokto, Dum kiu vagas ĉiuj arbaraj bestoj;
20Tu trazes as trevas, e faz-se noite, na qual todos os animais da floresta rondam.
21La leonidoj krias pri rabakiro, Por peti de Dio sian manĝaĵon.
21Os leõezinhos rugem atrás de sua presa, e buscam de Deus o seu alimento.
22Kiam leviĝas la suno, Ili sin kaŝas kaj kuŝiĝas en siaj loĝejoj.
22O sol nasce, e eles se retiram furtivamente, e se deitam em seus covis.
23Eliras homo por sia okupiĝo, Por sia laboro ĝis la vespero.
23O homem sai para a sua obra, para o seu trabalho até a tarde.
24Kiel multaj estas Viaj faroj, ho Eternulo! Ĉion Vi faris kun saĝo; La tero estas plena de Viaj faritaĵoj.
24SENHOR, quão numerosas são as tuas obras! Com sabedoria, tu fizeste todas elas. A terra está cheia das tuas riquezas.
25Jen la maro, granda kaj vasta: Tie estas rampaĵoj sennombraj, Bestoj malgrandaj kaj grandaj;
25Eis o mar, grande e vasto, no qual há inumeráveis seres vivos, animais tanto pequenos quanto grandes.
26Tie iras ŝipoj; Tie estas la levjatano, kiun Vi kreis, ke ĝi tie ludu.
26Ali navegam os navios, e o leviatã, que tu formaste para ali brincar.
27Ĉiuj ili atendas de Vi, Ke Vi donu al ili manĝon en ĝia tempo.
27Todos estes esperam em ti, para que lhes dês o seu alimento no tempo certo.
28Vi donas al ili, ili kolektas; Vi malfermas Vian manon, kaj ili satiĝas de bonaĵo.
28Tu lhes dás; eles o recolhem. Tu abres a tua mão; eles se fartam de bens.
29Vi kaŝas Vian vizaĝon, tiam ili ektimas; Vi forprenas ilian spiriton, Tiam ili mortas kaj revenas al sia polvo.
29Tu escondes o teu rosto; eles ficam perturbados. Tu retiras o fôlego deles; eles morrem e voltam ao pó.
30Vi sendas Vian spiriton, tiam ili kreiĝas; Kaj Vi renovigas la vizaĝon de la tero.
30Tu envias o teu Espírito e eles são criados. Tu renovas a face da terra.
31Gloro al la Eternulo estu eterne; La Eternulo ĝoju pri Siaj faritaĵoj.
31Que a glória do SENHOR dure para sempre. Que o SENHOR se alegre em suas obras.
32Li ekrigardas la teron, kaj ĝi tremas; Li ektuŝas la montojn, kaj ili fumiĝas.
32Ele olha para a terra, e ela treme. Ele toca nos montes, e eles fumegam.
33Mi kantados al la Eternulo, dum mi vivos; Mi muzikados al mia Dio, dum mi estos.
33Cantarei ao SENHOR enquanto eu viver. Cantarei louvores ao meu Deus enquanto eu existir.
34Agrabla estu al Li mia meditado; Mi ĝojos pri la Eternulo.
34Que a minha meditação lhe seja agradável. Eu me alegrarei no SENHOR.
35Malaperu pekuloj de sur la tero, Kaj malvirtuloj ne plu ekzistu. Benu, ho mia animo, la Eternulon. Haleluja!
35Que os pecadores sejam consumidos da terra. Que os ímpios não existam mais. Bendiga o SENHOR, ó minha alma. Louvem o SENHOR!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.