Psalmaro 71
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Vin, ho Eternulo, mi fidas: Mi neniam estu hontigita.
1Em ti, SENHOR, eu me refugio. Nunca permitas que eu seja envergonhado.
2Per Via justeco savu min kaj liberigu min; Klinu al mi Vian orelon, kaj helpu min.
2Livra-me na tua justiça e resgata-me. Inclina o teu ouvido para mim e salva-me.
3Estu por mi fortika roko, kien mi povus ĉiam veni, Kiun Vi destinis por mia savo; Ĉar Vi estas mia roko kaj mia fortikaĵo.
3Sê para mim uma rocha de refúgio, à qual eu possa sempre recorrer. Dá a ordem para me salvar, pois tu és a minha rocha e a minha fortaleza.
4Ho mia Dio, liberigu min el la mano de malbonulo, El la mano de krimulo kaj premanto.
4Resgata-me, meu Deus, da mão do ímpio, da mão do homem injusto e cruel.
5Ĉar Vi estas mia espero, ho mia Sinjoro; La Eternulo estas mia fido de post mia juneco.
5Pois tu és a minha esperança, Senhor DEUS, a minha confiança desde a minha juventude.
6Vin mi fidis de la embrieco, De la ventro de mia patrino Vi estas mia protektanto; Vin mi ĉiam gloros.
6Em ti tenho me apoiado desde o ventre. Tu és aquele que me tirou do ventre de minha mãe. Eu sempre te louvarei.
7Mirindaĵo mi estis por multaj; Kaj Vi estas mia forta rifuĝejo.
7Sou um prodígio para muitos, mas tu és o meu forte refúgio.
8Mia buŝo estas plena de glorado por Vi, Ĉiutage de Via majesto.
8A minha boca se encherá do teu louvor, e da tua honra o dia todo.
9Ne forpuŝu min en la tempo de maljuneco; Kiam konsumiĝos miaj fortoj, tiam ne forlasu min.
9Não me rejeites na minha velhice. Não me desampares quando a minha força falhar.
10Ĉar miaj malamikoj parolas pri mi, Kaj tiuj, kiuj insidas kontraŭ mia animo, konsiliĝas inter si,
10Pois os meus inimigos falam de mim. Aqueles que espreitam a minha alma conspiram juntos,
11Dirante: Dio lin forlasis; Persekutu kaj kaptu lin, ĉar neniu lin savos.
11dizendo: “Deus o desamparou. Persigam-no e prendam-no, pois não há quem o resgate.”
12Ho Dio, ne malproksimiĝu de mi; Ho mia Dio, rapidu, por helpi min.
12Ó Deus, não fiques longe de mim. Meu Deus, apressa-te em me ajudar.
13Estu hontigitaj kaj malaperu la persekutantoj de mia animo; De honto kaj malhonoro estu kovritaj tiuj, kiuj deziras al mi malbonon.
13Sejam envergonhados e consumidos os meus acusadores. Sejam cobertos de desonra e zombaria aqueles que querem me fazer o mal.
14Kaj mi ĉiam fidos Kaj ĉiam pligrandigos Vian gloron.
14Mas eu sempre esperarei, e te louvarei cada vez mais.
15Mia buŝo rakontos Vian justecon, Ĉiutage Vian helpon, Ĉar mi ne povus ĉion elkalkuli.
15A minha boca falará da tua justiça, e da tua salvação o dia todo, embora eu não conheça a sua medida completa.
16Mi gloros la fortojn de mia Sinjoro, la Eternulo; Mi rakontos nur Vian justecon.
16Virei com os atos poderosos do Senhor DEUS. Farei menção da tua justiça, somente da tua.
17Ho Dio, Vi instruis min detempe de mia juneco; Kaj ĝis nun mi predikas pri Viaj mirakloj.
17Ó Deus, tu me ensinaste desde a minha juventude. Até agora, tenho declarado as tuas obras maravilhosas.
18Ankaŭ ĝis la maljuneco kaj grizeco ne forlasu min, ho Dio, Ĝis mi rakontos pri Via brako al la estonta generacio, Pri Via forto al ĉiuj venontoj.
18Sim, mesmo quando eu estiver velho e de cabelos brancos, ó Deus, não me desampares, até que eu tenha declarado a tua força à próxima geração, o teu poder a todos os que estão por vir.
19Via justeco, ho Dio, estas tre alta; En la grandaj faroj, kiujn Vi plenumis, Ho Dio, kiu Vin egalas?
19Ó Deus, a tua justiça também chega até os céus. Tu fizeste grandes coisas. Ó Deus, quem é como tu?
20Vi vidigis al mi grandajn kaj kruelajn suferojn, Sed Vi denove min vivigis, Kaj el la abismoj de la tero Vi denove min eligis.
20Tu, que nos mostraste muitas e amargas aflições, tu me farás viver. Tu nos farás subir novamente das profundezas da terra.
21Vi pliigas mian grandecon Kaj denove min konsolas.
21Aumenta a minha honra e consola-me novamente.
22Kaj mi gloros Vin per psaltero por Via fideleco, ho mia Dio; Mi kantos al Vi per harpo, Ho Sanktulo de Izrael!
22Eu também te louvarei com a harpa por tua fidelidade, meu Deus. Cantarei louvores a ti com a lira, ó Santo de Israel.
23Ĝojas miaj lipoj, kiam mi kantas al Vi; Kaj mia animo, kiun Vi savis.
23Os meus lábios gritarão de alegria! A minha alma, que tu resgataste, canta louvores a ti!
24Kaj mia lango ĉiutage rakontas Vian justecon; Ĉar hontigitaj kaj malhonoritaj estas tiuj, kiuj deziras al mi malbonon.
24A minha língua também falará da tua justiça o dia todo, pois estão envergonhados e confundidos aqueles que querem me fazer o mal.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.