Psalmaro 102
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon; Kaj mia krio venu al Vi.
1Ouve a minha oração, SENHOR! Que o meu clamor chegue a ti.
2Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon en la tago de mia suferado; Klinu al mi Vian orelon; En la tago, kiam mi vokas, rapide aŭskultu min.
2Não escondas de mim o teu rosto no dia da minha angústia. Inclina o teu ouvido para mim. Responde-me depressa no dia em que eu clamar.
3Ĉar pasis kiel fumo miaj tagoj, Kaj miaj ostoj ĉirkaŭbrulis kiel en forno.
3Pois os meus dias se consomem como fumaça. Os meus ossos queimam como uma tocha.
4Falĉiĝis kiel herbo kaj sekiĝis mia koro, Ĉar mi forgesis manĝi mian panon.
4O meu coração está ferido como a erva, e secou, pois até me esqueço de comer o meu pão.
5De la voĉo de mia plorado Algluiĝis miaj ostoj al mia karno.
5Por causa da voz do meu gemido, os meus ossos se apegam à minha pele.
6Mi similiĝis al pelikano en la dezerto, Mi fariĝis kiel noktuo en ruinoj.
6Sou como o pelicano do deserto. Tornei-me como a coruja dos lugares desolados.
7Mi ne dormas, Kaj mi estas kiel birdo solulo sur tegmento.
7Fico vigiando, e tornei-me como um pardal solitário no telhado.
8Ĉiutage insultas min miaj malamikoj, Miaj mokantoj ĵuras per mi.
8Os meus inimigos me insultam o dia todo. Aqueles que estão furiosos contra mim usam o meu nome como maldição.
9Ĉar cindron mi manĝis kiel panon, Kaj mian trinkaĵon mi miksis kun larmoj,
9Pois tenho comido cinzas como pão, e misturado a minha bebida com lágrimas,
10Kaŭze de Via kolero kaj indigno; Ĉar Vi min levis kaj ĵetis.
10por causa da tua indignação e da tua ira; pois tu me levantaste e me jogaste fora.
11Miaj tagoj malaperas kiel ombro, Kaj mi sekiĝas kiel herbo.
11Os meus dias são como uma sombra longa. Eu sequei como a erva.
12Sed Vi, ho Eternulo, restas eterne; Kaj la memoro pri Vi restas de generacio al generacio.
12Mas tu, SENHOR, permanecerás para sempre; o teu renome dura por todas as gerações.
13Vi leviĝos, Vi korfavoros Cionon; Ĉar estas tempo por ĝin kompati, ĉar venis la tempo.
13Tu te levantarás e terás misericórdia de Sião, pois é tempo de ter compaixão dela. Sim, o tempo determinado chegou.
14Ĉar Viaj sklavoj ekamis ĝiajn ŝtonojn, Ĉarma estas por ili ĝia polvo.
14Pois os teus servos têm prazer nas pedras dela, e se compadecem do seu pó.
15Kaj ektimos popoloj la nomon de la Eternulo, Kaj ĉiuj reĝoj de la tero Vian gloron.
15Então as nações temerão o nome do SENHOR, e todos os reis da terra a tua glória.
16Ĉar la Eternulo rekonstruis Cionon, Kaj aperis en Sia gloro.
16Pois o SENHOR edificou a Sião. Ele apareceu na sua glória.
17Li Sin turnis al la preĝo de la forlasitoj, Kaj ne forpuŝis ilian petegon.
17Ele atendeu à oração dos desamparados, e não desprezou a oração deles.
18Ĉi tio estos skribita por estontaj generacioj; Kaj rekreita popolo gloros la Eternulon.
18Isso será escrito para a geração futura. Um povo que será criado louvará ao SENHOR,
19Ĉar Li rigardis malsupren el Sia sankta altaĵo, El la ĉielo la Eternulo direktis rigardon al la tero,
19pois ele olhou para baixo desde o alto do seu santuário. Dos céus, o SENHOR viu a terra,
20Por aŭdi la ĝemon de malliberulo, Por liberigi la kondamnitajn al morto;
20para ouvir os gemidos do prisioneiro, para libertar os condenados à morte,
21Por ke oni rakontu en Cion pri la nomo de la Eternulo Kaj en Jerusalem pri Lia gloro,
21para que os homens declarem o nome do SENHOR em Sião, e o seu louvor em Jerusalém,
22Kiam kolektiĝos kune la popoloj kaj regnoj, Por servi al la Eternulo.
22quando os povos se reunirem, e os reinos, para servirem ao SENHOR.
23Li lacigis en la vojo miajn fortojn, Li mallongigis miajn tagojn.
23Ele enfraqueceu a minha força no caminho. Ele encurtou os meus dias.
24Mi diras: Ho mia Dio, ne forprenu min en la mezo de miaj tagoj, Vi, kies jaroj estas de generacio al generacio.
24Eu disse: “Meu Deus, não me leves no meio dos meus dias. Os teus anos duram por todas as gerações.
25En antikveco Vi fondis la teron; Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.
25Antigamente, tu lançaste os fundamentos da terra. Os céus são a obra das tuas mãos.
26Ili pereos, sed Vi restos; Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto, Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos.
26Eles perecerão, mas tu permanecerás. Sim, todos eles se desgastarão como uma roupa. Tu os trocarás como um manto, e eles serão mudados.
27Sed Vi restas la sama, Kaj Viaj jaroj ne finiĝos.
27Mas tu és o mesmo. Os teus anos não terão fim.
28La filoj de Viaj sklavoj restos, Kaj ilia semo fortikiĝos antaŭ Vi.
28Os filhos dos teus servos continuarão. A descendência deles será estabelecida diante de ti.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.