Psalmaro 102
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon; Kaj mia krio venu al Vi.
1BOEIPA aw ka thangthuinah he ya lamtah ka pang ol loh nang taengla ham pha saeh.
2Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon en la tago de mia suferado; Klinu al mi Vian orelon; En la tago, kiam mi vokas, rapide aŭskultu min.
2Kai kah puencak tue vaengah na maelhmai te kai taeng lamkah thuh boeh. Kang khue tue vaengah kai taengla na hna han kaeng lamtah kai he koe n'doo lah.
3Ĉar pasis kiel fumo miaj tagoj, Kaj miaj ostoj ĉirkaŭbrulis kiel en forno.
3Ka khohnin he hmaikhu bangla hmata tih ka rhuhrhong khaw hmaingen bangla tlum.
4Falĉiĝis kiel herbo kaj sekiĝis mia koro, Ĉar mi forgesis manĝi mian panon.
4Ka lungbuei he baelhing bangla a haih tih a rhae sut dongah ka buh caak pataeng ka hnilh coeng.
5De la voĉo de mia plorado Algluiĝis miaj ostoj al mia karno.
5Ka hueinah ol dongah ka pumsa tah ka rhuh dongla kap coeng.
6Mi similiĝis al pelikano en la dezerto, Mi fariĝis kiel noktuo en ruinoj.
6Khosoek kah khosoek saelbu bangla ka lutlat sut tih, imrhong thathawt bangla ka om.
7Mi ne dormas, Kaj mi estas kiel birdo solulo sur tegmento.
7Ka hak ah khaw imphu kah aka pangoe vaa bangla ka om.
8Ĉiutage insultas min miaj malamikoj, Miaj mokantoj ĵuras per mi.
8Ka thunkha loh hnin takuem kai m'veet uh tih kai aka yan rhoek loh kai ming neh a toemngam uh.
9Ĉar cindron mi manĝis kiel panon, Kaj mian trinkaĵon mi miksis kun larmoj,
9Hmaiphu te buh la ka caak tih ka tuiok khaw rhahnah neh ka thoek.
10Kaŭze de Via kolero kaj indigno; Ĉar Vi min levis kaj ĵetis.
10Kai nan ludoeng tangtae khaw na kosi, na thinhul neh kai nan voeih.
11Miaj tagoj malaperas kiel ombro, Kaj mi sekiĝas kiel herbo.
11Ka khohnin he mueihlip bangla puh tih baelhing bangla ka rhae sut.
12Sed Vi, ho Eternulo, restas eterne; Kaj la memoro pri Vi restas de generacio al generacio.
12Tedae BOEIPA namah tah kumhal ah na ngol coeng tih namah poekkoepnah tah cadilcahma phoeikah cadilcahma duela om.
13Vi leviĝos, Vi korfavoros Cionon; Ĉar estas tempo por ĝin kompati, ĉar venis la tempo.
13Na thoo vetih a tue bangla Zion na haidam bitni. Anih rhen hamla khoning a pha coeng dongah.
14Ĉar Viaj sklavoj ekamis ĝiajn ŝtonojn, Ĉarma estas por ili ĝia polvo.
14Na sal rhoek loh Zion kah lungto te a ngaingaih uh tih a laipi te khaw a rhen uh.
15Kaj ektimos popoloj la nomon de la Eternulo, Kaj ĉiuj reĝoj de la tero Vian gloron.
15Te dongah BOEIPA namah ming te namtom rhoek loh, namah thangpomnah te diklai manghai boeih loh a rhih uh ni.
16Ĉar la Eternulo rekonstruis Cionon, Kaj aperis en Sia gloro.
16Zion te BOEIPA loh a thoh vetih a thangpomnah neh phoe ni.
17Li Sin turnis al la preĝo de la forlasitoj, Kaj ne forpuŝis ilian petegon.
17Dueidah thahnoeng thangthuinah taengla mael vetih amih kah thangthuinah te sit mahpawh.
18Ĉi tio estos skribita por estontaj generacioj; Kaj rekreita popolo gloros la Eternulon.
18Hmailong kah cadilcahma ham khaw hekah he daek saeh lamtah a suen pilnam loh BOEIPA thangthen saeh.
19Ĉar Li rigardis malsupren el Sia sankta altaĵo, El la ĉielo la Eternulo direktis rigardon al la tero,
19A sang hmuencim lamkah a dan tih diklai te BOEIPA loh vaan lamkah a paelki.
20Por aŭdi la ĝemon de malliberulo, Por liberigi la kondamnitajn al morto;
20Thongtl a kah a kiinah hnatun ham, dueknah khuikah hlang rhoek te hlah ham,
21Por ke oni rakontu en Cion pri la nomo de la Eternulo Kaj en Jerusalem pri Lia gloro,
21BOEIPA ming te Zion ah, amah koehnah te khaw Jerusalem ah doek ham om ni.
22Kiam kolektiĝos kune la popoloj kaj regnoj, Por servi al la Eternulo.
22BOEIPA taengah thothueng ham pilnam rhoek neh ram rhoek tah tun tingtun uh ni.
23Li lacigis en la vojo miajn fortojn, Li mallongigis miajn tagojn.
23Ka thadueng he longpuei ah a khah tih, ka khohnin khaw a rhaem.
24Mi diras: Ho mia Dio, ne forprenu min en la mezo de miaj tagoj, Vi, kies jaroj estas de generacio al generacio.
24Te dongah, “Ka Pathen aw, kai kah ka khohnin he a boengli ah lo boel mai. Namah kah kum tah cadilcahma phoeikah cadilcahma due khaw a pha kanoek.
25En antikveco Vi fondis la teron; Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.
25A cuek vaengah diklai na suen tih vaan ke khaw namah kutngo ni.
26Ili pereos, sed Vi restos; Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto, Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos.
26Amih te milh uh cakhaw namah tah na nguel yoeyah. Te dongah amih te himbai bangla boeih hnawn uh vetih pueinak bangla na tho vaengah thovael uh van ni.
27Sed Vi restas la sama, Kaj Viaj jaroj ne finiĝos.
27Tedae namah tah amah la na om tih na kum khaw bawt pawh.
28La filoj de Viaj sklavoj restos, Kaj ilia semo fortikiĝos antaŭ Vi.
28Na sal rhoek kah a ca rhoek loh kho a sak uh vetih a tiingan loh namah mikhmuh ah pai ni,” ka ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.