Psalmaro 102
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
1Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon; Kaj mia krio venu al Vi.
1IEOWA, kom kotin ereki ai kapakap, o ai weriwer en lel o n komui!
2Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon en la tago de mia suferado; Klinu al mi Vian orelon; En la tago, kiam mi vokas, rapide aŭskultu min.
2Kom der kotin karirala jila n ir mo i ni ran en ai apwal; kom kotin kapaike do n ia karo n omui kan; ni ran o, me i likelikwir, kom kotin ma n i ia mada n !
3Ĉar pasis kiel fumo miaj tagoj, Kaj miaj ostoj ĉirkaŭbrulis kiel en forno.
3Pwe ai ran akan kin ta n wei dueta adiniai, o kokon ai kan ro n alar dueta nan kijiniai.
4Falĉiĝis kiel herbo kaj sekiĝis mia koro, Ĉar mi forgesis manĝi mian panon.
4Kapedi mo n edier dueta ra, I me i monoke kila ai ma n ama n a.
5De la voĉo de mia plorado Algluiĝis miaj ostoj al mia karno.
5Kokon o uduk ai mo n penaer pweki ai weriwer o ja n eja n .
6Mi similiĝis al pelikano en la dezerto, Mi fariĝis kiel noktuo en ruinoj.
6N ai rajo n pelikan nan jap tan, o rajo n daap nan waja lijelipi n .
7Mi ne dormas, Kaj mi estas kiel birdo solulo sur tegmento.
7I kin papad o rajo n manpir kelep amen, me mondi pon oj en im o.
8Ĉiutage insultas min miaj malamikoj, Miaj mokantoj ĵuras per mi.
8Ai imwintiti kin lalaue ia ja n ni manja n lel ni jautik, o me palian ia, kin kaula kin ia.
9Ĉar cindron mi manĝis kiel panon, Kaj mian trinkaĵon mi miksis kun larmoj,
9Pwe i kin ka n ka n paj dueta prot, o lim ai pil kin doloki pil en maj ai.
10Kaŭze de Via kolero kaj indigno; Ĉar Vi min levis kaj ĵetis.
10Pweki omui o n io n o o n io n melel; pwe kom kotin pok ia da, ap kaje ia di.
11Miaj tagoj malaperas kiel ombro, Kaj mi sekiĝas kiel herbo.
11Ai ran akan ta n wei dueta mota, o i mo n edier dueta ra.
12Sed Vi, ho Eternulo, restas eterne; Kaj la memoro pri Vi restas de generacio al generacio.
12A komui Mai n leowa pan kotikoteta kokolata, o kupur omui pan ja n eu kainok lel eu potopoteta.
13Vi leviĝos, Vi korfavoros Cionon; Ĉar estas tempo por ĝin kompati, ĉar venis la tempo.
13Kom pan kotida o kupurela Jion, pwe anjau leler, mo kom pan kotin mak o n i, a auer leler.
14Ĉar Viaj sklavoj ekamis ĝiajn ŝtonojn, Ĉarma estas por ili ĝia polvo.
14Pwe japwilim omui ladu kan kin pok o n takai (en Jion), o re injenjuedeki moan im akan,
15Kaj ektimos popoloj la nomon de la Eternulo, Kaj ĉiuj reĝoj de la tero Vian gloron.
15O men liki kan pan majak mar en leowa, o Nanmarki en jap akan karoj omui li n an.
16Ĉar la Eternulo rekonstruis Cionon, Kaj aperis en Sia gloro.
16Pwe leowa kotin kauadar Jion. A kotin pwarada ni a li n an.
17Li Sin turnis al la preĝo de la forlasitoj, Kaj ne forpuŝis ilian petegon.
17A kotin wukedoke do n kapakap en me jamama o, o a jota kotin mamaleki a kapakap.
18Ĉi tio estos skribita por estontaj generacioj; Kaj rekreita popolo gloros la Eternulon.
18Mepukat pan kileledi o n kainok en mur akan; o wei eu, me pan wiaui, pan kapi n a Ieowa.
19Ĉar Li rigardis malsupren el Sia sankta altaĵo, El la ĉielo la Eternulo direktis rigardon al la tero,
19Pwe a kotin irero n ja n mol a jaraui ileile; Ieowa kotin irero n jappa jan nanla n .
20Por aŭdi la ĝemon de malliberulo, Por liberigi la kondamnitajn al morto;
20Pwen ereki ja n eja n en me jalidi kan, pwen lapwada, me kiledi o n er kamela.
21Por ke oni rakontu en Cion pri la nomo de la Eternulo Kaj en Jerusalem pri Lia gloro,
21Pwe mar en Ieowa en lolok jili nan Jion, o a kapi n apa nan Ierujalem.
22Kiam kolektiĝos kune la popoloj kaj regnoj, Por servi al la Eternulo.
22Kainok kan lao pokon pene o wei kan, pwen papa o n Ieowa.
23Li lacigis en la vojo miajn fortojn, Li mallongigis miajn tagojn.
23A kotiki ja n er ai kelail pon al o, a kamotemotelar ai ran akan.
24Mi diras: Ho mia Dio, ne forprenu min en la mezo de miaj tagoj, Vi, kies jaroj estas de generacio al generacio.
24I potoan o n : Ai Kot, kom der kotikiwei ja n ia ni apali en ai ran akan. Omui par akan kin ja n eu kainok lel eu kokolata.
25En antikveco Vi fondis la teron; Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.
25Kom kotin kajonedier jappa maj o, o la n pokon me dodok en lim omui.
26Ili pereos, sed Vi restos; Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto, Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos.
26Irail pan jorela, a kom pan kotikot eta. Irail pan mari n ala rajo n tuk en likau eu. Kom pan kotin kawuk ir ala likamata likau eu, irail ap pan wukila.
27Sed Vi restas la sama, Kaj Viaj jaroj ne finiĝos.
27A kom pan deudeuta o anjaun omui rojon jota pan tukedi.
28La filoj de Viaj sklavoj restos, Kaj ilia semo fortikiĝos antaŭ Vi.
28Nain japwilim omui ladu kan pan mimieta, o kadaudok a pan pwaida re omui.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.