Psalmaro 49
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
1Aŭskultu ĉi tion, ĉiuj popoloj; Atentu, ĉiuj loĝantoj de la mondo,
1Komail kainok kan karoj ro n o dedeki, komail toun jap karoj.
2Kaj altrangulo kaj malaltrangulo, Riĉulo kaj malriĉulo kune.
2Ir karoj, aramaj o jaupeidi, ir karoj me kapwapwa o jamama kan!
3Mia buŝo diros saĝaĵon, Kaj la penso de mia koro prudentaĵon.
3Au ai pan kaparok duen loleko n , o mo n io n I duen lamalam pu n .
4Mi klinos mian orelon al sentenco; Sur harpo mi esprimos mian enigmon.
4I pan kapaike do n jalo n ai lepen majan, o i pan kajaleda me rir akan ni n il en arp.
5Kial mi devus timi en tagoj de malbono, Kiam min ĉirkaŭas la malboneco de miaj persekutantoj,
5Da me i en majak ni ran apwal akan, ma me japu n kan kapil ia pena,
6Kiuj fidas sian potencon Kaj fanfaronas per sia granda riĉeco?
6Me kin kaporoporeki ar dipijou o juaiki ar kapwa toto?
7Fraton tute ne liberigos homo, Nek donos al Dio elaĉeton por li
7Pwe jota me kak dorela ri a, de tomeki i ren Kot,
8(Multekosta estus la elaĉeto de ilia animo, Kaj neniam tio estos),
8(Pwe meid apwal, en dorela n en ar; a jota pan pwaida kokolata).
9Ke li restu viva eterne, Ke li ne vidu la tombon.
9Pwen maur potopot o jota kila n joujou o.
10Oni ja vidas, ke saĝuloj mortas, Kaj ankaŭ malsaĝulo kaj sensciulo pereas Kaj lasas al aliaj sian havon.
10Pwe a kin kila n , me loleko n kan kin mela dueta me pweipwei o iakalar akan, o re pan mueid o n amen ar dipijou kan.
11Ilia deziro estas, ke iliaj domoj ekzistu por ĉiam, Kaj iliaj loĝejoj de generacio al generacio; Ili nomas siajn bienojn laŭ siaj nomoj.
11I me re kin peren kida, ma im arail pan duedueta, o deu ’rail pan mimieta kokolata; o re konekon melel nin jappa.
12Sed homo ne restas longe en honoro; Li egaliĝas al bruto buĉota.
12Ari jo, aramaj me konekon jota kak mimieta ni mepukat, pwe a pan kokowei dueta man amen.
13Tia estas ilia vojo, ilia espero, Kaj iliaj posteuloj aprobas ilian opinion. Sela.
13let ar wiawia pukat meid pweipwei; ari jo, kadaudok ar kin kapi n a ki au arail.
14Kiel ŝafoj ili estos metataj en Ŝeolon; La morto ilin paŝtos; Kaj matene virtuloj ilin ekposedos, Kaj ilia bildo pereos en Ŝeol, perdinte loĝejon.
14Re wonon nan wajan mela dueta pwin jip; mela kin kama n a ir; a me lelapok kan pan kaun irail da mada n , o mom ar pan joredi, o re pan doo ja n deurail, mimieta nan pweleko.
15Sed Dio liberigos mian animon el la mano de Ŝeol, Ĉar Li prenos min. Sela.
15A Kot pan kotin dorela n en i jan nan mana en wajan mela, pwe a pan kotin japwilimane kin ia.
16Ne timu, kiam homo riĉiĝas, Kiam grandiĝas la gloro de lia domo.
16Koe der puriamuiki, ma amen pan kapwapwala, o ma li n an en im a pan laudala.
17Ĉar mortante li nenion prenos; Ne iros post li malsupren lia honoro.
17Pwe a jota pan wala meakot ni a pan mela, o a li n an jota pan idauenla i.
18Ĉar kvankam li ĝuigas sian animon dum sia vivado, Kaj oni vin laŭdas por tio, ke vi faras al vi bone,
18A kin injenemau kila peren en maur kajelel wet, o aramaj kin kapi n a ir, me kin apapwali pein ir eta ni maur et.
19Tamen li iros al la generacio de siaj patroj, Kiuj neniam vidos lumon.
19A pan idauen la jam a kan, ap jolar kila n marain kokolata.
20Homo, kiu estas en honoro, sed ne havas prudenton, Estas egala al bruto buĉota.
20Ari, ma aramaj amen indand mau, ap jota a lamalam, a pan kokowei dueta man amen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.