Psalmaro 49
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Aŭskultu ĉi tion, ĉiuj popoloj; Atentu, ĉiuj loĝantoj de la mondo,
1Ouçam isto, todos os povos. Escutem, todos os habitantes do mundo,
2Kaj altrangulo kaj malaltrangulo, Riĉulo kaj malriĉulo kune.
2tanto os humildes quanto os grandes, ricos e pobres juntamente.
3Mia buŝo diros saĝaĵon, Kaj la penso de mia koro prudentaĵon.
3Minha boca falará palavras de sabedoria. Meu coração proferirá entendimento.
4Mi klinos mian orelon al sentenco; Sur harpo mi esprimos mian enigmon.
4Inclinarei o meu ouvido a um provérbio. Decifrarei o meu enigma ao som da harpa.
5Kial mi devus timi en tagoj de malbono, Kiam min ĉirkaŭas la malboneco de miaj persekutantoj,
5Por que eu deveria temer nos dias maus, quando a iniquidade me cerca os calcanhares?
6Kiuj fidas sian potencon Kaj fanfaronas per sia granda riĉeco?
6Aqueles que confiam em sua riqueza, e se gloriam na multidão de suas riquezas —
7Fraton tute ne liberigos homo, Nek donos al Dio elaĉeton por li
7nenhum deles pode de forma alguma redimir o seu irmão, nem dar a Deus um resgate por ele.
8(Multekosta estus la elaĉeto de ilia animo, Kaj neniam tio estos),
8Pois a redenção da vida deles é custosa, nenhum pagamento jamais será suficiente,
9Ke li restu viva eterne, Ke li ne vidu la tombon.
9para que ele continue a viver para sempre, e não veja a corrupção.
10Oni ja vidas, ke saĝuloj mortas, Kaj ankaŭ malsaĝulo kaj sensciulo pereas Kaj lasas al aliaj sian havon.
10Pois ele vê que os sábios morrem; da mesma forma o tolo e o insensato perecem, e deixam os seus bens para outros.
11Ilia deziro estas, ke iliaj domoj ekzistu por ĉiam, Kaj iliaj loĝejoj de generacio al generacio; Ili nomas siajn bienojn laŭ siaj nomoj.
11O pensamento íntimo deles é que suas casas durarão para sempre, e as suas habitações por todas as gerações. Eles dão os seus próprios nomes às suas terras.
12Sed homo ne restas longe en honoro; Li egaliĝas al bruto buĉota.
12Mas o homem, apesar de suas riquezas, não permanece. Ele é como os animais que perecem.
13Tia estas ilia vojo, ilia espero, Kaj iliaj posteuloj aprobas ilian opinion. Sela.
13Este é o destino daqueles que são tolos, e daqueles que aprovam as suas palavras. Selá.
14Kiel ŝafoj ili estos metataj en Ŝeolon; La morto ilin paŝtos; Kaj matene virtuloj ilin ekposedos, Kaj ilia bildo pereos en Ŝeol, perdinte loĝejon.
14Eles são destinados como um rebanho para o Seol. A morte será o seu pastor. Os retos terão domínio sobre eles pela manhã. A beleza deles se consumirá no Seol, longe de sua mansão.
15Sed Dio liberigos mian animon el la mano de Ŝeol, Ĉar Li prenos min. Sela.
15Mas Deus redimirá a minha alma do poder do Seol, pois ele me receberá. Selá.
16Ne timu, kiam homo riĉiĝas, Kiam grandiĝas la gloro de lia domo.
16Não tenha medo quando um homem enriquece, quando a glória da sua casa aumenta;
17Ĉar mortante li nenion prenos; Ne iros post li malsupren lia honoro.
17pois quando ele morrer, não levará nada consigo. Sua glória não descerá após ele.
18Ĉar kvankam li ĝuigas sian animon dum sia vivado, Kaj oni vin laŭdas por tio, ke vi faras al vi bone,
18Embora, enquanto vivesse, ele abençoasse a sua alma — e os homens o louvem quando você faz o bem a si mesmo —
19Tamen li iros al la generacio de siaj patroj, Kiuj neniam vidos lumon.
19ele irá para a geração de seus pais. Eles jamais verão a luz.
20Homo, kiu estas en honoro, sed ne havas prudenton, Estas egala al bruto buĉota.
20O homem que tem riquezas sem entendimento, é como os animais que perecem.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.