Psalmaro 49
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Aŭskultu ĉi tion, ĉiuj popoloj; Atentu, ĉiuj loĝantoj de la mondo,
1Au chef des chantres. Des fils de Koré. Psaume.
2Kaj altrangulo kaj malaltrangulo, Riĉulo kaj malriĉulo kune.
2Écoutez ceci, vous tous, peuples, Prêtez l’oreille, vous tous, habitants du monde,
3Mia buŝo diros saĝaĵon, Kaj la penso de mia koro prudentaĵon.
3Petits et grands, Riches et pauvres!
4Mi klinos mian orelon al sentenco; Sur harpo mi esprimos mian enigmon.
4Ma bouche va faire entendre des paroles sages, Et mon cœur a des pensées pleines de sens.
5Kial mi devus timi en tagoj de malbono, Kiam min ĉirkaŭas la malboneco de miaj persekutantoj,
5Je prête l’oreille aux sentences qui me sont inspirées, J’ouvre mon chant au son de la harpe.
6Kiuj fidas sian potencon Kaj fanfaronas per sia granda riĉeco?
6Pourquoi craindrais-je aux jours du malheur, Lorsque l’iniquité de mes adversaires m’enveloppe?
7Fraton tute ne liberigos homo, Nek donos al Dio elaĉeton por li
7Ils ont confiance en leurs biens, Et se glorifient de leur grande richesse.
8(Multekosta estus la elaĉeto de ilia animo, Kaj neniam tio estos),
8Ils ne peuvent se racheter l’un l’autre, Ni donner à Dieu le prix du rachat.
9Ke li restu viva eterne, Ke li ne vidu la tombon.
9Le rachat de leur âme est cher, Et n’aura jamais lieu;
10Oni ja vidas, ke saĝuloj mortas, Kaj ankaŭ malsaĝulo kaj sensciulo pereas Kaj lasas al aliaj sian havon.
10Ils ne vivront pas toujours, Ils n’éviteront pas la vue de la fosse.
11Ilia deziro estas, ke iliaj domoj ekzistu por ĉiam, Kaj iliaj loĝejoj de generacio al generacio; Ili nomas siajn bienojn laŭ siaj nomoj.
11Car ils la verront: les sages meurent, L’insensé et le stupide périssent également, Et ils laissent à d’autres leurs biens.
12Sed homo ne restas longe en honoro; Li egaliĝas al bruto buĉota.
12Ils s’imaginent que leurs maisons seront éternelles, Que leurs demeures subsisteront d’âge en âge, Eux dont les noms sont honorés sur la terre.
13Tia estas ilia vojo, ilia espero, Kaj iliaj posteuloj aprobas ilian opinion. Sela.
13Mais l’homme qui est en honneur n’a point de durée, Il est semblable aux bêtes que l’on égorge.
14Kiel ŝafoj ili estos metataj en Ŝeolon; La morto ilin paŝtos; Kaj matene virtuloj ilin ekposedos, Kaj ilia bildo pereos en Ŝeol, perdinte loĝejon.
14Telle est leur voie, leur folie, Et ceux qui les suivent se plaisent à leurs discours. — Pause.
15Sed Dio liberigos mian animon el la mano de Ŝeol, Ĉar Li prenos min. Sela.
15Comme un troupeau, ils sont mis dans le séjour des morts, La mort en fait sa pâture; Et bientôt les hommes droits les foulent aux pieds, Leur beauté s’évanouit, le séjour des morts est leur demeure.
16Ne timu, kiam homo riĉiĝas, Kiam grandiĝas la gloro de lia domo.
16Mais Dieu sauvera mon âme du séjour des morts, Car il me prendra sous sa protection. — Pause.
17Ĉar mortante li nenion prenos; Ne iros post li malsupren lia honoro.
17Ne sois pas dans la crainte parce qu’un homme s’enrichit, Parce que les trésors de sa maison se multiplient;
18Ĉar kvankam li ĝuigas sian animon dum sia vivado, Kaj oni vin laŭdas por tio, ke vi faras al vi bone,
18Car il n’emporte rien en mourant, Ses trésors ne descendent point après lui.
19Tamen li iros al la generacio de siaj patroj, Kiuj neniam vidos lumon.
19Il aura beau s’estimer heureux pendant sa vie, On aura beau te louer des jouissances que tu te donnes,
20Homo, kiu estas en honoro, sed ne havas prudenton, Estas egala al bruto buĉota.
20Tu iras néanmoins au séjour de tes pères, Qui jamais ne reverront la lumière.
no verse 21 in this text
21L’homme qui est en honneur, et qui n’a pas d’intelligence, Est semblable aux bêtes que l’on égorge.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.