Psalmaro 60
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Ho Dio, Vi forlasis nin, Vi disbatis nin; Vi koleris; rekonsolu nin.
1Au chef des chantres. Sur le lis lyrique. Hymne de David, pour enseigner.
2Vi ekskuis la teron kaj fendis ĝin; Resanigu ĝiajn vundojn, ĉar ĝi ŝanceliĝas.
2Lorsqu’il fit la guerre aux Syriens de Mésopotamie et aux Syriens de Tsoba, et que Joab revint et battit dans la vallée du sel douze mille Édomites.
3Vi sentigis al Via popolo pezan sorton; Vi trinkigis al ni vinon senkonsciigan.
3O Dieu! tu nous as repoussés, dispersés, Tu t’es irrité: relève-nous!
4Sed Vi donis standardon al tiuj, kiuj Vin timas, Por ke ili ĝin levu pro la vero. Sela.
4Tu as ébranlé la terre, tu l’as déchirée: Répare ses brèches, car elle chancelle!
5Por ke liberiĝu Viaj amatoj, Helpu per Via dekstra mano, kaj aŭskultu min.
5Tu as fait voir à ton peuple des choses dures, Tu nous as abreuvés d’un vin d’étourdissement.
6Dio diris en Sia sanktejo: Mi triumfos; Mi dividos Ŝeĥemon, kaj la valon Sukot Mi mezuros.
6Tu as donné à ceux qui te craignent une bannière, Pour qu’elle s’élève à cause de la vérité. — Pause.
7Al Mi apartenas Gilead, al Mi apartenas Manase; Efraim estas la forto de Mia kapo, Jehuda estas Mia sceptro.
7Afin que tes bien-aimés soient délivrés, Sauve par ta droite, et exauce-nous!
8Moab estas Mia lavopelvo; Sur Edomon Mi ĵetos Mian ŝuon; Super Filiŝtujo Mi triumfe krios.
8Dieu a dit dans sa sainteté: Je triompherai, Je partagerai Sichem, je mesurerai la vallée de Succoth;
9Kiu enkondukos min en fortikigitan urbon? Kiu alkondukos min ĝis Edom?
9A moi Galaad, à moi Manassé; Éphraïm est le rempart de ma tête, Et Juda, mon sceptre;
10Ĉu ne Vi, ho Dio, forlasis nin? Vi ne eliras, ho Dio, kun niaj militistaroj.
10Moab est le bassin où je me lave; Je jette mon soulier sur Édom; Pays des Philistins, pousse à mon sujet des cris de joie!
11Donu al ni helpon kontraŭ la malamiko; Vanta estas helpo de homo.
11Qui me mènera dans la ville forte? Qui me conduira à Édom?
12Kun Dio ni faros heroaĵojn; Kaj Li dispremos niajn malamikojn.
12N’est-ce pas toi, ô Dieu, qui nous as repoussés, Et qui ne sortais plus, ô Dieu, avec nos armées?
no verse 13 in this text
13Donne-nous du secours contre la détresse! Le secours de l’homme n’est que vanité.
no verse 14 in this text
14Avec Dieu, nous ferons des exploits; Il écrasera nos ennemis.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.