Psalmaro 81

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

Louis Segond 1910

1Laŭte kantu al Dio, nia forto; Ĝoje kriu al la Dio de Jakob.

1Au chef des chantres. Sur la guitthith. D’Asaph.

2Sonigu kanton, donu tamburinon, Ĉarman harpon, kaj psalteron.

2Chantez avec allégresse à Dieu, notre force! Poussez des cris de joie vers le Dieu de Jacob!

3Muziku per korno en novmonato, Je la plenluno, en la tago de nia festo.

3Entonnez des cantiques, faites résonner le tambourin, La harpe mélodieuse et le luth!

4Ĉar ĝi estas leĝo por Izrael Kaj ordono de la Dio de Jakob.

4Sonnez de la trompette à la nouvelle lune, A la pleine lune, au jour de notre fête!

5Li aranĝis ĝin kiel ateston por Jozef, Kiam Li eliris kontraŭ la landon Egiptan. Lingvon, kiun mi ne konas, mi aŭdis:

5Car c’est une loi pour Israël, Une ordonnance du Dieu de Jacob.

6Mi liberigis lian dorson de ŝarĝo, Liaj manoj liberiĝis de korboj.

6Il en fit un statut pour Joseph, Quand il marcha contre le pays d’Égypte… J’entends une voix qui m’est inconnue:

7En la mizero vi vokis, kaj Mi vin helpis; Mi respondis al vi en mistera loko de tondro; Mi esploris vin ĉe la akvo de Malpaco. Sela.

7J’ai déchargé son épaule du fardeau, Et ses mains ont lâché la corbeille.

8Aŭdu, ho Mia popolo, Mi atestos al vi; Ho Izrael, se vi Min aŭskultus!

8Tu as crié dans la détresse, et je t’ai délivré; Je t’ai répondu dans la retraite du tonnerre; Je t’ai éprouvé près des eaux de Meriba. — Pause.

9Ne estu ĉe vi alia dio; Kaj ne adoru fremdan dion.

9Écoute, mon peuple! Et je t’avertirai; Israël, puisses-tu m’écouter!

10Mi estas la Eternulo, via Dio, Kiu elkondukis vin el la lando Egipta; Malfermu larĝe vian buŝon, kaj Mi ĝin plenigos.

10Qu’il n’y ait au milieu de toi point de dieu étranger! Ne te prosterne pas devant des dieux étrangers!

11Sed Mia popolo ne aŭskultis Mian voĉon, Izrael ne obeis Min.

11Je suis l’Éternel, ton Dieu, qui t’ai fait monter du pays d’Égypte; Ouvre ta bouche, et je la remplirai.

12Kaj Mi lasis ilin al la kaprico de ilia koro, Ke ili iru laŭ siaj intencoj.

12Mais mon peuple n’a point écouté ma voix, Israël ne m’a point obéi.

13Ho, se Mia popolo aŭskultus Min, Se Izrael irus per Miaj vojoj!

13Alors je les ai livrés aux penchants de leur cœur, Et ils ont suivi leurs propres conseils.

14Rapide Mi faligus iliajn malamikojn, Kaj kontraŭ iliajn premantojn Mi direktus Mian manon.

14Oh! Si mon peuple m’écoutait, Si Israël marchait dans mes voies!

15La malamantoj de la Eternulo humiliĝus antaŭ Li, Kaj ilia bonstato estus eterna.

15En un instant je confondrais leurs ennemis, Je tournerais ma main contre leurs adversaires;

16Kaj Mi manĝigus al ili grason de tritiko, Kaj Mi satigus vin per mielo el roko.

16Ceux qui haïssent l’Éternel le flatteraient, Et le bonheur d’Israël durerait toujours;

no verse 17 in this text

17Je le nourrirais du meilleur froment, Et je le rassasierais du miel du rocher.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.