Psalmaro 73
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Jes, bona estas Dio por Izrael, Por tiuj, kiuj havas puran koron.
1Psaume d’Asaph. Oui, Dieu est bon pour Israël, Pour ceux qui ont le cœur pur.
2Sed mi — apenaŭ ne falŝanceliĝis miaj piedoj, Preskaŭ elglitis miaj paŝoj.
2Toutefois, mon pied allait fléchir, Mes pas étaient sur le point de glisser;
3Ĉar mi ĉagreniĝis pro la fanfaronuloj, Vidante la bonstaton de la malvirtuloj.
3Car je portais envie aux insensés, En voyant le bonheur des méchants.
4Ĉar ili ne havas suferojn de morto, Kaj iliaj fortoj estas fortikaj.
4Rien ne les tourmente jusqu’à leur mort, Et leur corps est chargé d’embonpoint;
5Ili ne partoprenas en la zorgoj de homoj, Kaj ili ne suferas kun aliaj homoj.
5Ils n’ont aucune part aux souffrances humaines, Ils ne sont point frappés comme le reste des hommes.
6Tial ilian kolon ĉirkaŭvolvis fiereco, Kaj perforteco ilin vestas kiel ornamo.
6Aussi l’orgueil leur sert de collier, La violence est le vêtement qui les enveloppe;
7Pro graso elmetiĝis iliaj okuloj, Superbordiĝis en ilia koro la intencoj.
7L’iniquité sort de leurs entrailles, Les pensées de leur cœur se font jour.
8Ili mokas, ili parolas malbonintence pri premado; Ili parolas de alte.
8Ils raillent, et parlent méchamment d’opprimer; Ils profèrent des discours hautains,
9Kontraŭ la ĉielon ili levas sian buŝon, Kaj ilia lango promenas sur la tero.
9Ils élèvent leur bouche jusqu’aux cieux, Et leur langue se promène sur la terre.
10Tial tien ankaŭ iras Lia popolo, Kaj ili akvon ĉerpas abunde.
10Voilà pourquoi son peuple se tourne de leur côté, Il avale l’eau abondamment,
11Kaj ili diras: Kiel Dio scias? Kaj ĉu la Plejaltulo komprenas?
11Et il dit: Comment Dieu saurait-il, Comment le Très-Haut connaîtrait-il?
12Jen tiuj estas malvirtuloj, Kaj ili estas feliĉuloj de la mondo kaj atingis riĉecon!
12Ainsi sont les méchants: Toujours heureux, ils accroissent leurs richesses.
13Nur vane mi purigis mian koron Kaj lavis per senkulpeco miajn manojn,
13C’est donc en vain que j’ai purifié mon cœur, Et que j’ai lavé mes mains dans l’innocence:
14Kaj mi turmentiĝas ĉiutage Kaj mi suferas punon ĉiumatene!
14Chaque jour je suis frappé, Tous les matins mon châtiment est là.
15Se mi intencus paroli kiel ili, Tiam mi fariĝus perfida al la generacio de Viaj filoj.
15Si je disais: Je veux parler comme eux, Voici, je trahirais la race de tes enfants.
16Mi meditis, por kompreni ĉi tion; Sed ĝi estis malfacila en miaj okuloj,
16Quand j’ai réfléchi là-dessus pour m’éclairer, La difficulté fut grande à mes yeux,
17Ĝis mi venis en la sanktejon de Dio Kaj ekkomprenis la finon de tio.
17Jusqu’à ce que j’eusse pénétré dans les sanctuaires de Dieu, Et que j’eusse pris garde au sort final des méchants.
18Vi starigas ilin sur glitiga loko; Kaj Vi ĵetas ilin en pereon.
18Oui, tu les places sur des voies glissantes, Tu les fais tomber et les mets en ruines.
19Kiel momente ili ruiniĝis! Pereis, malaperis de subita teruro!
19Eh quoi! En un instant les voilà détruits! Ils sont enlevés, anéantis par une fin soudaine!
20Simile al sonĝo post la vekiĝo, Vi, ho mia Sinjoro, en kolero tute sensignifigas ilian bildon.
20Comme un songe au réveil, Seigneur, à ton réveil, tu repousses leur image.
21Kiam bolis mia koro Kaj turmentiĝis mia internaĵo,
21Lorsque mon cœur s’aigrissait, Et que je me sentais percé dans les entrailles,
22Tiam mi estis senklerulo kaj mi ne komprenis; Mi estis kiel bruto antaŭ Vi.
22J’étais stupide et sans intelligence, J’étais à ton égard comme les bêtes.
23Sed mi ĉiam estas apud Vi; Vi tenas min je la dekstra mano.
23Cependant je suis toujours avec toi, Tu m’as saisi la main droite;
24Per Via konsilo Vi min kondukas, Kaj poste Vi akceptas min kun honoro.
24Tu me conduiras par ton conseil, Puis tu me recevras dans la gloire.
25Kiu estas por mi en la ĉielo? Kaj krom Vi mi nenion volas sur la tero.
25Quel autre ai-je au ciel que toi! Et sur la terre je ne prends plaisir qu’en toi.
26Konsumiĝas mia karno kaj mia koro; Sed la fortikaĵo de mia koro kaj mia parto estas Dio por eterne.
26Ma chair et mon cœur peuvent se consumer: Dieu sera toujours le rocher de mon cœur et mon partage.
27Jen tiuj, kiuj malproksimiĝas de Vi, pereas; Vi ekstermas ĉiun, kiu perfidiĝis al Vi.
27Car voici, ceux qui s’éloignent de toi périssent; Tu anéantis tous ceux qui te sont infidèles.
28Sed al mi estas bone, ke mi estas proksima al Dio; Sur mian Sinjoron, sur la Eternulon, mi metis mian fidon, Por rakonti ĉiujn Viajn farojn.
28Pour moi, m’approcher de Dieu, c’est mon bien: Je place mon refuge dans le Seigneur, l’Éternel, Afin de raconter toutes tes œuvres.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.