Psalmen 73
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Louis Segond 1910
1Psalm van Asaf. Waarachtig; God is goed voor den rechtvaardige, Jahweh voor de reinen van hart!
1Psaume d’Asaph. Oui, Dieu est bon pour Israël, Pour ceux qui ont le cœur pur.
2Toch waren haast mijn voeten gestruikeld, Mijn schreden bijna uitgegleden!
2Toutefois, mon pied allait fléchir, Mes pas étaient sur le point de glisser;
3Want ik was jaloers op de bozen, Omdat ik de voorspoed der zondaars zag;
3Car je portais envie aux insensés, En voyant le bonheur des méchants.
4Voor hen toch bestaat er geen lijden, Gezond en vol kracht is hun lijf.
4Rien ne les tourmente jusqu’à leur mort, Et leur corps est chargé d’embonpoint;
5Ze hebben geen zorgen als andere mensen, Worden niet als anderen geplaagd;
5Ils n’ont aucune part aux souffrances humaines, Ils ne sont point frappés comme le reste des hommes.
6Daarom hangen ze hoogmoed om als een keten, Bedekt hen geweld als een mantel.
6Aussi l’orgueil leur sert de collier, La violence est le vêtement qui les enveloppe;
7De misdaad puilt uit hun vet, Hun hart loopt over van slechte gedachten;
7L’iniquité sort de leurs entrailles, Les pensées de leur cœur se font jour.
8Ze honen en lasteren, En dreigen op hoge toon met geweld.
8Ils raillent, et parlent méchamment d’opprimer; Ils profèrent des discours hautains,
9Ze zetten een mond op tegen de hemel, En hun tong gaat zich tegen de aarde te buiten.
9Ils élèvent leur bouche jusqu’aux cieux, Et leur langue se promène sur la terre.
10Daarom lopen de dwazen achter hen aan, En slurpen begerig hun woorden op.
10Voilà pourquoi son peuple se tourne de leur côté, Il avale l’eau abondamment,
11Ze zeggen: “Hoe zou God er iets van weten, De Allerhoogste er kennis van hebben?”
11Et il dit: Comment Dieu saurait-il, Comment le Très-Haut connaîtrait-il?
12Zie, zo gaat het de zondaars: Ze zijn altijd gelukkig, en hopen zich rijkdommen op!
12Ainsi sont les méchants: Toujours heureux, ils accroissent leurs richesses.
13Heb ik dan mijn hart vergeefs in reinheid bewaard, En mijn handen in onschuld gewassen:
13C’est donc en vain que j’ai purifié mon cœur, Et que j’ai lavé mes mains dans l’innocence:
14De ganse dag word ik geplaagd, Iedere morgen opnieuw geslagen!
14Chaque jour je suis frappé, Tous les matins mon châtiment est là.
15Dacht ik: Zo wil ik spreken! Dan brak ik de trouw van het geslacht uwer kinderen;
15Si je disais: Je veux parler comme eux, Voici, je trahirais la race de tes enfants.
16Maar als ik ging peinzen, om het te vatten, Dan bleef het een raadsel in mijn oog.
16Quand j’ai réfléchi là-dessus pour m’éclairer, La difficulté fut grande à mes yeux,
17Totdat ik in Gods raadsbesluiten drong, En op hun einde ging letten:
17Jusqu’à ce que j’eusse pénétré dans les sanctuaires de Dieu, Et que j’eusse pris garde au sort final des méchants.
18Ja, Gij hebt ze op een glibberige bodem gezet, Ze gestort in hun eigen verderf!
18Oui, tu les places sur des voies glissantes, Tu les fais tomber et les mets en ruines.
19Hoe zijn ze in een oogwenk vernietigd, Verdwenen, in verschrikkelijke rampen vergaan:
19Eh quoi! En un instant les voilà détruits! Ils sont enlevés, anéantis par une fin soudaine!
20Heer, als een droom, die bij het ontwaken vervliegt, Wiens beeld we bij het opstaan verachten!
20Comme un songe au réveil, Seigneur, à ton réveil, tu repousses leur image.
21Als dus mijn hart nog verbitterd zou zijn, En mijn nieren bleven geprikkeld,
21Lorsque mon cœur s’aigrissait, Et que je me sentais percé dans les entrailles,
22Dan was ik een dwaas en een zot, Een stuk vee in uw oog.
22J’étais stupide et sans intelligence, J’étais à ton égard comme les bêtes.
23Want ik blijf altijd bij U, Gij houdt mij bij de rechterhand;
23Cependant je suis toujours avec toi, Tu m’as saisi la main droite;
24Gij leidt mij naar uw raadsbesluit, En herstelt mij in ere!
24Tu me conduiras par ton conseil, Puis tu me recevras dans la gloire.
25Wat heb ik toch in de hemel; Ook op aarde verlang ik niets buiten U!
25Quel autre ai-je au ciel que toi! Et sur la terre je ne prends plaisir qu’en toi.
26Al bezwijken mijn vlees en mijn hart, God is voor eeuwig de Rots van mijn hart en mijn erfdeel.
26Ma chair et mon cœur peuvent se consumer: Dieu sera toujours le rocher de mon cœur et mon partage.
27Maar die U verlaten, gaan zeker te gronde, Gij vernietigt wie van U afvalt;
27Car voici, ceux qui s’éloignent de toi périssent; Tu anéantis tous ceux qui te sont infidèles.
28Doch mij is het goed, in Gods nabijheid te blijven, En mijn vertrouwen te stellen op Jahweh, mijn Heer!
28Pour moi, m’approcher de Dieu, c’est mon bien: Je place mon refuge dans le Seigneur, l’Éternel, Afin de raconter toutes tes œuvres.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.